Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 152498
تاریخ انتشار : 13 آذر 1389 0:0
تعداد بازدید : 370

مجلس قبل و بعد از انقلاب اسلامی

مصطفي ياسيني مصطفي ياسيني در دوران رژيم پهلوي، مجلسين كشور، مجلسهايي ضعيف، ذليل و ناتوان بودند. اين ضعف و ناتواني علل مختلفي داشت. اول اينكه نمايندگان مجلسين خود افرادي ضعيف و ترسو و فاقد شخصيت و شجاعت لازم جهت ايفاي وظيفه نمايندگي بودند. آنها تمام همّ و غمّشان پول و ثروت، رفاه و عياشي و خوشگذراني بود. حوصله درگير شدن با مسائل و مشكلات كشور و ايجاد دردسر براي خودشان را نداشتند. دوم اينكه عملاً آزادي بيان برايش وجود نداشت. انتقاد و مخالفت هاي نمايندگان و درگير شدن آنان با مقامات مملكتي و قوه مجريه، برايشان گران تمام مي شد. سوم اينكه چون اساساً رژيم از نوع سلطنتي و پادشاهي بود و از طرفي قوه مجريه در اختيار شاه بود، نمايندگان مجلس نمي توانستند بر خلاف نظر شاه قانونگذاري و يا در امور اجرايي كشور مداخله و اظهار نظر نمايند. چهارم اينكه نمايندگاني كه خود منتخب و برگزيده مقامات بلندپايه كشور بوده و نمايندگي خود را مديون آنها مي دانستند، عملا در ايفاي وظايف نمايندگي نيز تابع و وابسته به آنها بوده و توان و امكان مداخله در امور كشور را نداشتند، مخصوصاً اگر پاي مقامات قدرتمند و با نفوذ كشور به ميان مي آمد. پس از پيروزي انقلاب اسلامي، تغييرات بنياديني در ساختار قانوني و عملكردي مجلس صورت گرفت. اين تغييرات موجب ايجاد اقتدار و قدرت لازم براي مجلس شده و حق دخالت در عموم مسائل كشور را به دنبال داشت. برخي از اين تحولات و تغييرات عمده عبارتند از: 1- شجاعت نمايندگان: پس از انقلاب اسلامي مجلس عمدتاً از نمايندگان شجاع و با شهامت برخوردار بوده است. آنها بدون هيچ گونه ترس و واهمه اي و با صراحت و شجاعت لازم، وظايف نمايندگي خود را انجام داده اند. در اين راه ملاحظه و منافع شخصي يا گروهي را در نظر نگرفته و به فكر منافع كشور، ملت ايران و مردم حوزه انتخاب خود بوده اند. 2- اتكاي نمايندگان به مردم: نمايندگان مجلس از آنجا كه حقيقتاً منتخب مردم حوزه انتخابي خود بوده و دلگرم به حمايت و پشتيباني آنها مي باشند، لذا توانسته اند با اقتدار و قوت لازم، وظايف نمايندگي خود را به نحو شايسته اي و بدون هرگونه ملاحظه كاري انجام دهند. 3- آزادي بيان: پس از انقلاب، نمايندگان مجلس عملاً در بيان نظرات خويش در ايفاي وظيفه نمايندگي آزاد بوده اند. حق آزادي بيان نمايندگان كه مورد نظر و خواست نظام اسلامي بوده و حق درست و بجايي نيز مي باشد، در حقيقت تجلي اجراي اصل 86 قانون اساسي و منشور نظام مي باشد كه مقرر مي دارد: «نمايندگان مجلس در مقام ايفاي وظايف نمايندگي در اظهار نظر و راي خود كاملاً آزادند و نمي توان آنها را به سبب نظراتي كه در مجلس اظهار كرده اند يا آرايي كه در مقام ايفاي وظايف نمايندگي خود داده اند، تعقيب يا توقيف كرد». 4- ساختار قانوني مجلس يكي از تحولات اساسي پس از انقلاب كه موجب اقتدار مجلس شده است، ساختار قانوني آن در كشور است. قانون اساسي كه اركان عمده نظام و قواي سه گانه را تعريف و حدود وظايف و اختيارات آنها را تبيين كرده است، قدرت و اختيارات مهمي براي قوه مقننه يعني مجلس در نظر گرفته است. همين اختيارات قانوني، به مجلس اين اجازه را مي دهد كه مقتدرانه در ايفاي وظايف خويش در عموم مسائل كشور دخالت نمايند. مجموعه اين عوامل دست به دست هم داده و موجب شده اند، پس از انقلاب شاهد وجود مجلس قدرتمند و مقتدر و توانا در انجام وظايف قانوني خويش باشيم. مصاديق عملي اين اقتدار نيز كه همگي شاهد آن بوده ايم، زياد و فراوان است. دادن راي عدم كفايت سياسي به اولين رئيس جمهور، عدم راي اعتماد بدون هيچ گونه ملاحظه به وزرايي كه نمايندگان آنان را مناسب و شايسته تشخيص نداده اند، سئوالهاي مكرر از وزراي دولتهاي 20 سال گذشته و استيضاح متعدد آنان توسط نمايندگان دوره هاي مختلف مجلس، عدم تصويب برخي لوايح پيشنهادي دولت علي رغم اصرار آنها، تحقيق و تفحصهاي متعدد انجام شده از دستگاههاي مختلف از جمله اين موارد مي باشد. * منبع: روزنامه رسالت، یکشنبه 7 آذر 1389