Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 153100
تاریخ انتشار : 11 بهمن 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 265

جوزف ساموئل ناي مبتكر تئوري قدرت نرم و استاد دانشگاه هاروارد

احمدي نژاد قدرت نرم ايران را در جهان اسلام گسترش داده است

به نظر من احمدي نژاد توانسته است قدرت نرم ايران را در بخش هاي ديگر جهان اسلام گسترش دهد و اين اغلب در نتيجه انتقادات و موضعگيري هاي او درقبال اسرائيل است...
خبرگزاري فارس: نظريه پرداز آمريكايي قدرت نرم گفت: به نظر من احمدي نژاد توانسته است قدرت نرم ايران را در بخش هاي ديگر جهان اسلام گسترش دهد و اين اغلب در نتيجه انتقادات و موضعگيري هاي او درقبال اسرائيل است. "جوزف ساموئل ناي " مبتكر تئوري قدرت نرم و استاد دانشگاه هاروارد در گفت وگو با خبرنگار ديپلماسي عمومي خبرگزاري فارس به سئوالاتي درباره قدرت نرم ايران و آمريكا و شكل استفاده ايالات متحده از اين قدرت براي تاثير گذاري بر ساير كشورها پاسخ گفت. طبعا وي از جمله افراد موثر و نظريه پرداز قدرت نرم آمريكا است و ديدگاههاي وي نيز متاثر از فضاي داخلي اين كشور است. با اين حال اين مصاحبه مي تواند نوع نگاه اين افراد را به مسايل جهاني و ايران روشن نمايد. فارس: سلام. ج.ن.: سلام. "جوزف ناي " هستم. فارس: بله. از ايران تماس مي گيرم. حالتون چطوره؟ ج.ن.: خوبم. ممنون. منتظر تماس شما بودم. فارس: بله ممنون. ج.ن.: الان در ايران ساعت چنده؟ فارس: 6:30 عصر. ج.ن.: پس خيلي زمان بدي نيست. فارس:: بله همينطوره. ج.ن.: ما اين جا وسط برف و بوران هستيم، در "نيو همپشِر " جايي كه الآن هستم. فارس: پس بايد هوا خيلي سرد باشه. ج.ن.: بله. حدود نيم متر برف روي زمين نشسته. فارس: خوبه! شايد اين برف كار را براي بابا نوئل آسون بكنه و بتونه راحت تر هديه سال نو را براتون بياره. ج.ن.: درسته! فارس: قرار شد مصاحبه نيم ساعت باشه، درسته؟ ج.ن.: بله يا يه مقدار كم تر؛ چون من بايد تا كم تر از نيم ساعت ديگر با وزارت خارجه در واشنگتن براي يك موضوع ديگري تماس بگيرم. فارس: پس اگر موافقيد مصاحبه را شروع كنيم. ج.ن.: شروع كنيم. م.ا.: آقاي ناي شما قرار است يك كتاب جديد منتشر كنيد. ج.ن.: درسته. * قدرت در قرن بيست و يكم از غرب به شرق «منتقل» مي شود م.ا.: چه زماني قراره اين كتاب چاپ بشه و موضوع آن چيست؟ ج.ن.: كتاب در روز اول ماه فوريه چاپ خواهد شد و نام آن "آينده قدرت " است. من به طرز خاصي علاقه مند به بررسي اين موضوع هستم كه چگونه قدرت در قرن بيست و يكم در حال «جابجايي» است. اين كتاب در مورد انتقال تعيين كننده قدرت در اين قرن است و اين كه اين جابه جايي چگونه قدرت نظامي، قدرت اقتصادي و قدرت نرم را تحت تأثير قرار داده است. آن چه من در اين كتاب مطرح كرده ام اين است كه در حال حاضر دو انتقال بزرگ قدرت در حال وقوع است: يكي انتقال قدرت از غرب به شرق است؛ اساساً از نيمه غربي جهان به نيمه آسيايي جهان و اين نشان دهنده بازگشت آسيا به مكان اصلي خود، پيش از انقلاب صنعتي است. * اين روند تنها با چين صورت نمي گيرد پيش از انقلاب صنعتي، آسيا بيش از نيمي از جمعيت جهان و بيش از نيمي از محصولات توليدي جهان را تشكيل مي داد. تا سال 1900 آسيا هنوز بيش از نيمي از جمعيت جهان را تشكيل مي داد؛ اما سهم آن ها در محصولات توليدي جهان به دليل انقلاب صنعتي در غرب به %20 كاهش يافت. به نظر من، ما در قرن بيست و يكم شاهد آن خواهيم بود كه سهم آسيا در توليد محصولات جهاني با سهم آن در جمعيت جهان برابر شود. اين يك انتقال بزرگ قدرت است كه در حاصل روي دادن است. در برخي از مواقع مردم آن را به پاخاستن چين مي نامند؛ اما اين موضوع فراتر از چين است. هند را هم در برمي گيرد و ابتدا اين روند به وسيله ژاپن رهبري شد. * انتقال قدرت از دولت ها به صحنه گردانان غير دولتي شكل ديگر انتقال قدرت است انتقال بزرگ ديگري كه در قدرت در حال صورت گرفتن است، انتقال قدرت از دولت ها به صحنه گردانان غير دولتي است كه هم غرب و شرق را تحت تأثير قرار داده است. اين موضوع، نتيجه فناوري هاي در حال تغيير است كه به معناي اين است كه صحنه گردان غير دولتي در حال حاضر ظرفيت هاي بيشتري از دوره هاي گذشته دارند. مدت زيادي است كه بازيگران غيردولتي وجود دارند؛ اما اين موضوع كه فناوري اطلاعات بسياري از موانع ورود آنان را به صحنه و ايفاي نقش در سياست بين الملل برطرف كرده است و اين موضوع بازيگران مختلف از گروه هاي خيريه گرفته تا گروه هاي تروريستي مانند القاعده تا شخصيت هاي داراي قدرتي مانند جوليان آسانژ گرداننده سايت ويكي ليكس را تحت تأثير قرار داده است. اين به معني اين نيست كه اين قدرت هاي جايگزين دولت ها مي شوند بلكه صحنه جهاني قدرت را پر از مدعيان قدرت مي كند و اين نيز هم شرق و هم غرب را تحت تأثير قرار داده است. اين دو، تغييرات اساسي در قدرت در قرن بيست و يكم هستند و كتاب، اساساً هر يك از اين دو تغيير را با جزئيات بيشتر توضيح مي دهد. فارس: سهم ايران در اين روند چقدر است؟ ج.ن.: من در اين كتاب در مورد ايران به عنوان بخشي از آسيا نتيجه گيري مي كنم. من در مورد آسيا به عنوان يك منطقه وسيع جغرافيايي صحبت مي كنم و اين مطلب حتي فراتر از آسيا است. كشورهاي نوظهور ديگري نيز مانند برزيل در آمريكاي جنوبي هستند كه نقش مهم تري را از پيش بازي خواهد كرد؛ اما اگر با ديد وسيع تري به آن نگاه كنيد، بزرگ ترين انتقال، از غرب به شرق است. * حادثه ويكي ليكس صحبت صادقانه با مردم ساير كشورها را براي ديپلمات هاي آمريكايي مشكل تر كرد فارس: هر چند نمي خواستم سؤال متفرقه بپرسم اما مايلم نظر شما را در مورد ويكي ليكس بدانم. عده اي تصور مي كنند كه اين افشاگري ها حقيقي اند اما بسياري ديگر معتقدند كه اين، بخشي از جنگ نرم آمريكا است كه تلاش مي كند به طور غير مستقيم حرف خود را مطرح كند. نظر شما چيست؟ ج.ن.: نه. من فكر نمي كنم كه دولت آمريكا از كاري كه ويكي ليكس انجام داد رضايت داشته باشد. اگر با افرادي كه در دولت آمريكا حضور دارند صحبت كنيد، در مورد ويكي ليكس بسيار عصباني هستند. به نظر من وقوع حادثه ويكي ليكس صحبت صادقانه با مردم ساير كشورها را براي ديپلمات هاي آمريكايي مشكل تر كرد چراكه خطر پخش شدن اين خبر وجود داشت. من فكر مي كنم اين نظريه كه ويكي ليكس دسيسه اي است كه آمريكايي ها پشت صحنه آن هستند، بسيار خنده دار است چرا كه اگر با افرادي كه در دولت آمريكا هستند صحبت كنيد، در مورد ويكي ليكس بسيار عصباني هستند. * «ويكي ليكس» تنها براي ايالات متحده نخواهد افتاد با اين حال به نظر من آن چه در مورد ويكي ليكس جالب است اين است كه چگونه نه تنها يك فرد مانند «جوليان آسانژ» مي تواند چنين كاري بكند؛ بلكه در عصر جديد اطلاعات، هر كسي مي تواند مقادير بسياري از اطلاعات را افشا كند. اين موضوع به اين معني است كه امنيت اطلاعاتي كه دوره هاي گذشته در ميان دولت ها وجود داشت، در حال كم رنگ شدن است. اين اتفاق تنها براي ايالات متحده نخواهد افتاد؛ بلكه براي دولت هاي ديگر و شركت هاي خصوصي ديگر نيز اتفاق خواهد افتاد. به نظر من اين به اين معني است كه در عصر سايبر مردم بايد ياد بگيرند كه در مورد اطلاعاتشان به شيوه اي جديد فكر كنند. به همين دليل است كه من در كتابم يك فصل كامل را به آن چه من آن را "قدرت سايبري " مي نامم اختصاص داده ام. * درباره بيانيه 10 هزار مهندس معمار آمريكايي درباره ساختگي بودن واقعه 11سپتامبر فارس: شما گفتيد كه دولت آمريكا از موضوع ويكي ليكس راضي نبود اما دولت آمريكا از موضوع 11 سپتامبر هم ناراضي بود. با اين حال امروزه شواهد بسياري وجود دارد مبني بر اين كه 11 سپتامبر يك واقعه ساختگي بوده است. منظورم اين است كه كه آيا ويكي ليكس 11 سپتامبر ديگري نيست؟ ج.ن.: من فكر نمي كنم 11 سپتامبر يك قضيه ساختگي بوده است. به نظر من يك حمله كاملاً واقعي بود. من هيچ دليل قانع كننده اي مبني بر اين كه 11 سپتامبر واقعه اي ساختگي بوده است نمي بينم. به نظر شما چه شواهدي مبني بر اين وجود دارد؟ فارس: 10 هزار مهندس معمار در ايالات متحده اظهار كرده اند كه شواهدي مبني بر ساختگي بودن 11 سپتامبر در دست دارند. آنان گفته اند كه ريزش برج ها بر اثر برخورد هواپيماها نبوده است بلكه به خاطر ديناميت هاي بسيار قوي بوده كه قبل از برخورد هواپيماها به برج هاي دوقلو زير ساختمان كار گذاشته شده بودند. ج.ن.: به نظر من اين افراد اشتباه مي كنند. همواره دسيسه هايي در مورد همه چيز وجود داشته است و اين انكارناپذير است اما نمي دانم آيا مقام مسئولي اين موضوع را قبول دارد يا خير. * ايران هم مانند ديگر كشورها از قدرت نرم خود براي جذب ديگران استفاده مي كند فارس: اجازه بدهيد به سؤالاتي بپردازيم كه مردم ايران مي خواهند جواب آن را از زبان شما بشنوند. به عنوان يك متفكر در زمينه قدرت نرم، شما قدرت نرم ايالات متحده عليه ايران را چگونه ارزيابي مي كنيد؟ ايالات متحده از چه ابزارهايي براي تغيير فضا عليه ايران استفاده مي كند؟ ج.ن.: اجازه بدهيد ابتدا يادآوري كنيم كه اساسا قدرت نرم چيست. قدرت نرم توانايي وادار كردن ديگران به انجام كاري است كه شما آن را مي خواهيد از طريق جذب و ترغيب به جاي تحميل و تهديد. هر شخص يا دولتي مي تواند از قدرت نرم استفاده كند. ايران هم به عنوان رهبر شيعيان تلاش مي كند از قدرت نرم براي جذب ديگران استفاده مي كند. ايالات متحده به عنوان رهبر دموكراسي از قدرت نرم براي جذب ديگران استفاده مي كند. * قدرت نرم مستقيم، قدرت نرم غير مستقيم قدرت نرم مي تواند وجود داشته باشد؛ چه دولتي از آن استفاده كند و چه نكند. به عنوان مثال، اگر كسي به دليل موقعيت ايران در انقلاب اسلامي جذب اين كشور شود، اين لزوماً به اين معني نيست كه ايران اين افراد را از طريق رسانه يا دادن پيغام جذب كرده است. ممكن است افرادي صرفاً جذب ايران شوند. به همين شكل ممكن است افرادي جذب ايالات متحده شوند، تنها به دليل عملكردهاي ايالات متحده در راستاي دموكراسي و نه از طريق رسانه و يا "صداي آمريكا ". بنابراين قدرت نرم هر دو تأثير مسقيم و غير مستقيم را دارد. تأثير غير مستقيم زماني اتفاق مي افتد كه ديگران بدون توجه به آن چه انجام مي دهيد جذب شما مي شوند. تأثير مستقيم زماني است كه شما تلاش مي كنيد جذب شدن ديگران را از طريق رسانه يا راه هاي گوناگون ديگر افزايش دهيد. * آمريكا تلاش هاي عمده اي انجام مي دهد تا از طريق رسانه ايرانيان را جذب كند به نظر من اگر بخواهيد به نقش قدرت نرم ايالات متحده در ايران پي ببريد، بخشي از اين قدرت از طريق رسانه به وجود آمده است و بخش ديگر آن از اين سؤال كه آيا مردم در ايران جذب دموكراسي در ايالات متحده شده اند. اين تأثير توسط يكي از بنيان گزاران اوليه آمريكا، "جان وينترِپ " "تأثير شهري درخشنده بر يك تپه " ناميده شده است؛ به اين معني كه اگر ديگران به وسيله زندگي شما به طرف شما جذب بشوند، نيازي نيست كه خودتان كار خاصي انجام بدهيد. اين تأثير غير مستقيم قدرت نرم است. فارس: آيا دولت ايالات متحده به طور ويژه اقداماتي در جهت جذب افكار ايرانيان انجام نمي دهد؟ ج.ن.: مسلماً! البته. ايالات متحده تلاش هاي عمده اي انجام مي دهد تا از طريق رسانه ايرانيان را جذب كند. آن چه من مي گويم اين است كه گاهي اوقات اين تلاش، خيلي زياد نيست. اين اقدامات دولت هستند كه به عنوان تأثيرات غير مستقيم، شايد مهم تر باشند. * ايران، به نماد استقلال تبديل شده است و ارزش هاي مردم خود را ترويج مي كند كه مورد احترام بقيه قرار مي گيرد فارس: همان طوركه شما گفتيد ايران مي تواند مانند همه كشورها قدرت نرم داشته باشد و افراد ديگر را جذب كند. نظر شما در مورد قدرت نرم ايران چيست؟ ايران چه فاكتوري دارد كه بتواند مردم ديگر مثلاً مردم آمريكا يا اروپا را جذب كند؟ ج.ن.: به نظر من زماني كه ايران، به نماد استقلال تبديل شده است و ارزش هاي مردم خود را ترويج مي كند كه مورد احترام بقيه قرار مي گيرد. به نظر من زماني كه ايران مواضعي مي گيرد كه ديگران با آن ها مخالف هستند، اين مواضع قدرت نرم ايران را تضعيف مي كنند، همانند زماني كه ايالات متحده اقداماتي نظير حمله به عراق را انجام مي دهد كه قدرت نرم ايالات متحده را كاهش مي دهند. بنابراين اگر ارزش هاي يك دولت براي افراد ديگر جذاب باشند، قدرت نرم را به وجود مي آورند و اگر جذاب نباشند، چنين قدرتي نيز به وجود نمي آورند. قدرت نرم به فردي بستگي دارد كه بايد جذب اين ارزش ها شود و مانند قدرت سخت نيست كه فرد استفاده كننده از آن اهميتي نمي دهد كه عقيده فرد مورد نظر چيست. در قدرت نرم، اين مساله اهميت زيادي دارد. بنابراين مثلاً اگر من مي خواهم پول شما را بگيرم، اگر اسلحه اي در بياورم و به شما شليك كنم، مي توانم پول شما را با استفاده از قدرت سخت بدزدم و اهميتي ندارد كه شما چه فكري مي كنيد. اما اگر بخواهم پول شما را با قدرت نرم از شما بگيرم، بايد شما را متقاعد كنم كه اين شما هستيد كه مي خواهيد پولتان را به من بدهيد و اين كاملاً به آن چه شما فكر مي كنيد بستگي دارد. * احمدي نژاد قدرت نرم ايران در بخش هاي ديگر جهان اسلام را گسترش داده است فارس: در مورد ديپلماسي عمومي ايران چه طور؟ آقاي احمدي نژاد طرفداران زيادي در منطقه، خاورميانه و در ميان كشورهاي عربي دارد. نظر شما در مورد اين موضوع چيست؟ ج.ن.: به نظر من احمدي نژاد توانسته است قدرت نرم ايران را در بخش هاي ديگر جهان اسلام گسترش دهد و اين اغلب در نتيجه انتقادات و حمله هاي او به اسرائيل است اما افراط گرايي او در حمله به اسرائيل موجب تضعيف قدرت نرم ايران در اروپا و ايالات متحده شده است. لازم دانستن از بين بردن اسرائيل، شايد در بخش هايي از جهان اسلام قدرت نرم ايران را افزايش دهد اما قدرت نرم ايران را در اروپا و ايالات متحده از بين مي برد، در حالي كه به نظر مي رسد ايران به دنبال قدرت نرم در اين مناطق است. * مواضع احمدي نژاد درباره اسراييل قدرت نرم ايران در آمركا و اروپا را كاهش داده است فارس: اگر شما مشاور رئيس جمهور ايران بوديد، براي تقويت قدرت نرم ايران در اروپا و ايالات متحده چه پيشنهادي به او مي داديد؟ ج.ن.: ممكن است رعايت اعتدال در مواضعي كه احمدي نژاد مي گيرد، به افزايش اين قدرت كمك كند. وقتي مردم در اروپا و ايالات متحده مي شنوند كه احمدي نژاد قصد دارد اسرائيل را نابود كند و اعتقاد دارند كه ايران در حال ساخت سلاح هاي هسته اي است، اين را تهديدآميز و بسيار "غير جذاب " مي دانند. بنابراين به نظر من اگر احمدي نژاد مي خواهد جذابيت ايران را در اروپا ايالات متحده افزايش دهد، بايد اين موضوع را روشن كند كه ايران به دنبال سلاح هسته اي نيست و نمي خواهد اسرائيل را از بين ببرد. * پيشينه آمريكا در ديپلماسي عمومي دهها سال است فارس: اما الان متقاعد كردن و همكاري با آژانس به اين معني است كه هرچه آنها(حتي غير قانوني) مي گويد رفتار كنيد. مي دانم كه وقت زيادي نداريد اما به عنوان سؤال آخر. چندي پيش در مقاله اي عنوان شده بود كه ايالات متحده در حال فعاليت شديد در زمينه ديپلماسي عمومي است و دليل آن اين است كه ايالات متحده در حال از دست دادن وجهه خوب خود است. به همين خاطر اين كشور تلاش مي كند آن را بازسازي كند. آيا اين مطلب صحت دارد؟ ج.ن.: ده ها سال است كه ايالات متحده در حال كار كردن روي ديپلماسي عمومي است. اين مطلب جديدي نيست. در واقع اغلب كشورها در زمينه ديپلماسي عمومي فعاليت مي كنند. ديلماسي عمومي در اواخر سده 19 شروع به ايفاي نقشي مهم در ديپلماسي كرد و فرانسه و بعدها بريتانيا در اين ديپلماسي پيش گام بودند. اما ايالات متحده در طول جنگ جهاني دوم و همچنين جنگ سرد از ديپلماسي عمومي استفاده كرد و امروزه نيز از اين ديلماسي استفاده مي كند. در اين برنامه، ديپلماسي عمومي به گونه اي طرح ريزي شده است كه در افزايش قدرت نرم ايالات متحده مؤثر باشد. اما خوب است به ياد داشته باشيم كه ديپلماسي عمومي اگر با اقدامات كشوري هم خواني نداشته باشد، به نتيجه نخواهد رسيد. به عنوان مثال، رييس جمهور چين اخيراً از ايالات متحده بازديد كرد و دولت چين يك تابلوي تبليغاتي بسيار بزرگ را در ميدان تايمز در قلب نيويورك خريداري كرد تا بر روي آن براي چين تبليغ كند. اين نيز گونه اي از ديپلماسي عمومي است كه چين تلاش مي كند با تصاويري كه بر يك تابلوي تبليغاتي در ميدان تايمز رسم مي كند چين را در چشمان مردم آمريكا جذاب تر جلوه دهد كه به نظر من اين اقدام خوبي بود؛ اما اين اقدام، زماني كه چين ليو شيائوبو را حبس و از شركت در مراسم جايزه ي صلح نوبل منع مي كند، متقاعد كننده نيست. * حمله آمريكا به عراق قدرت نرم آمريكا در جهان و به خصوص جهان اسلام را كاهش داد بنابراين كشورها مي توانند از ديپلماسي عمومي استفاده كنند؛ اما تأثيرگذاري آن وابسته به اقدامات كشورها است نه تنها سخنان آن ها. به همين دليل است كه حمله ايالات متحده به عراق تأثير بسيار بدي بر قدرت نرم اين كشور مي گذارد و من فكر مي كنم كه اين حمله مطمئناً قدرت نرم آمريكا در جهان و به خصوص در جهان اسلام را كاهش داد. به نظر من اگر به قطب ها نگاه كنيد كه [تنها، قطب هاي جهان هستند] با روي كار آمدن اوباما، وجهه ايالات متحده در مناطق بسياري از جهان به شكل قابل توجهي بازسازي شده است؛ هر چند اين موضوع صحت دارد كه حتي بهترين ديپلماسي عمومي نيز نمي تواند بر سياست مردمي غلبه كند. * از تغيير نام خليج فارس به خليج عربي توسط آمريكايي ها اطلاعي ندارم فارس: ايالات متحده به كمك تعدادي از كشورهاي عربي تلاش كردند تا با تغيير نام "خليج فارس " به "خليج عربي " دولت ايران را از اين طريق تحت فشار قرار دهد و خبرهاي زيادي در اين زمينه منتشر مي شد. برخي از تحليل گران معتقدند كه اين كار وجهه ي آمريكا را تا حدود زيادي در اذهان مردم ايران تخريب كرده است. آيا با شما اين عقيده موافق هستيد؟ ج.ن.: من از تغيير نام خليج فارس به خليج عربي توسط آمريكايي ها اطلاعي ندارم. من خودم از اصطلاح خليج فارس استفاده مي كنم و زماني كه شما روزنامه هاي آمريكايي مثل نيويورك تايمز را مي خوانيد نام اين خليج را خليج فارس مي نويسند. بنابراين من تصور مي كنم؛ اغلب آمريكايي ها هنوز از اصطلاح خليج فارس استفاده مي كنند. فارس: اما مردم در ايران، حتي افرادي كه طرف دار دولت نيستند، از اين تغيير نام-از خليج فارس به خليج عربي-كه معتقدند توسط ايالات متحده انجام گرفته است، ناراضي هستند. ج.ن.: من تصور نمي كنم كه ايالات متحده چنين تغييري را انجام داده باشد. وقتي كه من اين جا روزنامه اي مطالعه مي كنم و يا تلويزيون تماشا مي كنم، همه از كلمه «خليج فارس» استفاده مي كنند. م.ا.: از وقتي كه گذاشتيد ممنونم. ج.ن.: خواهش مي كنم. من هم ممنونم.