Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 153763
تاریخ انتشار : 27 بهمن 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 96

دکتر محمود اعظمي، دکتري تخصصي رشته‌ي مهندسي پزشکي- بيومواد

ابداع روش جديدي براي ساخت داربست استخواني نانوکامپوزيتي

براي ساخت اين داربست، ابتدا محلولي از ژلاتين را در آب مقطر تهيه کرديم. سپس پودر هيدروکسي آپاتيت را به روش ترسيبي سنتز کرده، به آن اضافه نموديم و در دماي 40 درجه ي سانتيگراد به مدت 45 دقيقه با همزن مغناطيسي در ظرف دربسته (به نحوي که هوا وارد آن نشود) هم زديم... تهران- پژوهشگراني از دانشگاه صنعتي اصفهان، موفق به ابداع روش جديدي براي ساخت نوعي داربست مورد استفاده در مهندسي بافت استخوان شدند. به گزارش ايرنا و به نقل از ستاد توسعه ويژه فناوري نانو، اين داربست، نانوکامپوزيتي از جنس ژلاتين و هيدروکسي آپاتيت است. دکتر "محمود اعظمي"، دکتري تخصصي رشته ي مهندسي پزشکي- بيومواد از دانشگاه صنعتي اميرکبير گفت: "براي ساخت اين داربست، ابتدا محلولي از ژلاتين را در آب مقطر تهيه کرديم. سپس پودر هيدروکسي آپاتيت را به روش ترسيبي سنتز کرده، به آن اضافه نموديم و در دماي 40 درجه ي سانتيگراد به مدت 45 دقيقه با همزن مغناطيسي در ظرف دربسته (به نحوي که هوا وارد آن نشود) هم زديم." اعظمي افزود: در ادامه، مخلوط محلول کامپوزيتي به دست آمده از ژلاتين و هيدروکسي آپاتيت داخل ظروف مسطحي از جنس پلي استيرن به صورت لايه اي ريخته گري و بلافاصله به فريزر (دماي منفي 20 درجه ي سانتي گراد)، منتقل شدند تا ابتدا به صورت ژله اي درآمده و سپس کاملا يخ بزنند. وي توضيح داد: در مرحله ي بعد، لايه هاي يخ زده را به دستگاه خشک کن انجمادي (دماي منفي 57 درجه ي سانتيگراد و فشار 0/03 mbar) منتقل کرديم تا به اين ترتيب ساختار متخلخلي به دست آيد. اعظمي افزود: براي ايجاد نانوکامپوزيت متخلخل سه بعدي، لايه هاي ساخته شده، برش خورده و به کمک مقدار بسيار کمي از محلول ژلاتين خالص به يکديگر چسبانده شدند. براي بالا بردن استحکام ساختار نانوکامپوزيت هاي حاصل، آنها را در محلول گلوتارآلدهيد به مدت 24 ساعت غوطه ور کرديم. سپس با خشک کردن آنها براي آزمايش هاي مختلف آماده کرديم. دکتر اعظمي، امکان ساخت داربست هايي با ساختار متخلخل کنترل شونده و يکنواخت در مرکز و سطح را به عنوان مزيت مهم اين کار تحقيقاتي عنوان کرد. وي در پايان با بيان اين مطلب که "آزمون هاي کاشت، در مدل حيواني با موفقيت انجام شده و نتايج مطلوبي داشته است"، افزود: "مي توان اميدوار بود که اين طرح، قابليت تجاري شدن در آينده را دارد". جزئيات اين تحقيق در مجله يpolymer composite (جلد 31، صفحات 2120-2112، سال 2010) منتشر شده است.