Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 155151
تاریخ انتشار : 25 اردیبهشت 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 217

تاثيرانقلاب اسلامي در تونس

حسين منصوري
حسين منصوري انقلاب اسلامي ايران به رهبري امام خميني(ره) به ملل تحت ستم جهان نشان داد که مي توان با توکل به خدا، استقامت و پايداري مردم و عدم وابستگي به مکاتب مادي شرق و غرب و تکيه بر مکتب رهايي بخش اسلام، بر قويترين رژيم هاي وابسته به استکبار نيز پيروز شد. اين پيروزي شوق و اشتياق عجيبي در بين ملل تحت ستم، نهضت هاي آزادي بخش و تمام آزاديخواهان جهان به وجود آورد و در بيداري، اميد و اعتماد به نفس مسلمانان، نقش بسزايي ايفا کرد. از اندونزي تا جوامع اسلامي در غرب، پيروزي انقلاب اسلامي در حکم پيروزي اسلام بود و توانايي اسلام را براي رهبري مردم سرکوب شده جهت مقابله با رژيم هاي فاسد و تحت سلطه خارجي آشکار نمود. انقلاب اسلامي ايران به عنوان نقطه عطف احياي تفکر اسلامي و تحقق عيني آن به شمار رفت که پس از قرن ها به مسلمانان اميد و تحرک بخشيد و ضمن ايجاد تحول عميق فکري و فرهنگي، اسلام را دوباره زنده کرد و فکر ايجاد حکومت اسلامي را به عنوان نياز مبرم در زندگي انسانها تجلي بخشيد. از همين رو مسلمانان آفريقا و مبارزان اين قاره مشتاقانه درصدد شناخت انقلابي که از ارزش و تقدس فراواني برخوردار بود برآمدند و موج اسلام گرايي و رشد بيداري اسلامي به عنوان شاخص اصلي و مهم منطقه شمال آفريقا درآمد. همچنين تاريخ تمدن ديرينه و کهن آن و پايبندي مردم منطقه به اسلام که نقش تاريخي و مهم خود را در جريان رشد جنبش هاي اسلامي ايفا کرده بود، اين منطقه را به صورت کانون تلاش براي بازيافتن هويت اسلامي مردم و بازگشت به اسلام پويا و فعال درآورد. در همين راستا بررسي نهضت هاي اسلامي در تونس روشنگر احياي تفکر و بيداري اسلامي در اين کشور است. نهضت اسلامي تونس پس از گذشت 15 سال از استقلال اين کشور شکل گرفت. در خلال اين 15 سال، طرفداران غرب نهادهاي اسلامي جامعه را تضعيف کرده و بعضا از بين بردند. به عنوان مثال محاکم شرعي و اوقاف را تعطيل کردند و جوانان تونس را از تحصيل در دانشگاه "الزيتوني" بازداشتند و بر اختلافات خانوادگي و عشيره اي دامن زدند. اين مدلي بود که از زمان استقلال کشور در سال 1956 توسط حبيب بورقبيه اعمال شد و علي رغم تلاشش براي مشروعيت بخشيدن به سياستهايش به عنوان اسلام، موجب بيشترين موج سکولاريسم نسبت به هر کشور عربي ديگر در تونس شد. نهضت اسلامي تونس در اين جو سياسي- اجتماعي متولد شد . در دهه 60 چپ گرايان و ملي گرايان، پاي به عرصه سياست تونس گذاشتند. اين دو در ابتداي دهه 70 به سمت اتحاد پيش رفتند و در سال 1978 اتحاديه کارگران را تشکيل دادند. اما از اوايل دهه 1980 روند مخالفت با حکومت به سمت اسلام گرايي گرايش شديد پيدا کرد و فعاليتهاي اسلامي در تونس منجر به بروز يک بحران شد. اين بحران در شهر جنوبي غفا آغاز شد و در سال 1987 به برکناري حبيب بور قبيه که خواهان اعدام رهبر جنبش اسلامي بود منجر شد. به اين ترتيب زين العابدين بن علي نخست وزير طي بيانيه اي خود را رئيس جمهور و فرمانده کل قوا اعلام و بورقبيه را از کار برکنار کرد. مردم تونس و گروه هاي معارض داخلي، اين تغيير و تحول را به فال نيک گرفتند و به ابراز سرور و شادماني پرداختند، حتي گروههاي اسلامي نيز به تائيد بن علي پرداختند و همکاري خويش را با نظام حاکم اعلام کردند. بن علي وعده داد که نظام حکومت فردي را لغو و به اصلاحات اقتصادي و اجتماعي اقدام کند. وي مسئله تعدد احزاب و فعاليت گروههاي سياسي را مطرح و پايبندي خويش را به اصول دموکراتيک اعلام نمود. اين وعده ها براي مردم تونس که سالهاي فراواني را در سختي گذرانده بودند بسيار جذاب بود. اما اين وضعيت مدت کوتاهي تجلي ظاهري داشت که مي توان آن را از 7 نوامبر 1987 تا زمان برگزاري انتخابات پارلمان و رياست جمهوري در آوريل 1989 دانست. در اين انتخابات رژيم به اسلام گراها اجازه داد که به طور مستقل در انتخابات شرکت کنند. به طور کلي در دهه 80 حکومتهاي زيادي در جهان اسلام فعاليتهاي اسلامي را فاقد حمايت مردمي مي دانستند و ادعا مي کردند چنانچه انتخاباتي صورت گيرد دوام چنداني نخواهد داشت. چند کشور نيز اراده خود را براي امتحان اين ادعا نشان دادند که نتيجه آن جهان اسلام و غرب را متحير کرد. از جمله اين کشورها تونس بود، به طوري که در انتخابات پارلماني 1989 عناصر جنبش حرکت اسلامي که به طور مستقل در انتخابات شرکت کرده بودند، موفق شدند با حضور سياسي خود بسياري از مردم را بسيج کنند و اکثريت آرا را در اکثر مناطق کشور، بويژه در شهرهاي بزرگ، به خود اختصاص دهند. لذا رژيم مجبور شد که مشکل خود را با تقلب در انتخابات حل کند. حزب حاکم تمام کرسي هاي مجلس نواب را که 141 کرسي بود به خود اختصاص داده و رسما اعلام کرد که تنها 17 درصد از آرا به ليست کانديداهاي مستقل که مورد حمايت حرکت اسلامي بود اختصاص يافته است. اين پايان نخستين مرحله آرامش ظاهري ميان دو طرف و سرآغاز مرحله رويارويي علني از طرف دولت تونس عليه حرکت اسلامي که "نهدا" يا حزب رنسانس اسلامي نام گرفته بود و به قدرت و توان و محبوبيت آنان پي برده بود آغاز شد. لذا دولت عناصري از کمونيست ها و نيروهاي چپ و لائيک را که در دشمني با اسلام مشهور بودند به وزارت رساند و وزارتخانه هاي حساسي را همچون وزارت آموزش و پرورش و وزارت تبليغات و فرهنگ و مطبوعات دولتي و راديو و تلويزيون را در اختيار آنان قرار داد تا برنامه هاي تلويزيوني را در راستاي برنامه هاي فراگير ضد مذهبي قرار دهند و مفاهيم اسلامي را همچون جهاد، وحدت اسلامي و امر به معروف و نهي از منکر و غيره از برنامه هاي آموزش حذف و مفاهيم پر زرق و برق همچون حقوق بشر، دموکراسي غربي و ... را جايگزين آن کنند. در همين راستا به منظور جذب جوانان به فرهنگ مبتذل غرب، اقدام به گسترش فساد و بي بند و باري در ميان آنان نمودند و با چاپ کتب، نشريات و پخش فيلمهاي مبتذل اين سياست را به مرحله اجرا درآوردند. ‏دولت تونس ظهور جنبش هاي اسلامي در شمال آفريقا را بخشي از توطئه هاي اسلام گرايان در ايران و سودان مي دانست لذا سخت به مقابله با اين جنبش ها پرداخته و مواضع خصمانه اي در قبال اسلام گرايان اتخاذ کرد. * منبع: روزنامه رسالت، یکشنبه 25 اردیبهشت 1390