Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 155798
تاریخ انتشار : 30 خرداد 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 108

دكتر فرحناز نورمحمديان، دانشيار شيمي آلي پژوهشگاه علوم و فناوري

دارورساني به بافتهاي آسيب ديده با امواج بي خطر

محققان پژوهشگاه علوم و فناوري رنگ موفق به دارو رساني به بافت زنده بوسيله امواج بي خطر شدند... خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: محققان پژوهشگاه علوم و فناوري رنگ موفق به دارو رساني به بافت زنده بوسيله امواج بي خطر شدند. به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، دكتر فرحناز نورمحمديان، دانشيار شيمي آلي پژوهشگاه علوم و فناوري رنگ اظهار كرد: ما بدنبال شيوه اي نوين و بدون ضرر براي آزادسازي دارو در بافت آسيب ديده بوديم تا به واسطه آن ضمن كاهش اثرات مخرب داروها قادر شويم تاثير درماني عميق تري را نيز ايجاد كنيم، همچنين قابليت مشاهده ميزان نفوذ و تاثيرگذاري دارو براي بررسي نتيجه درمان نيز از فاكتورهاي مورد بررسي در اين تحقيق بود. وي براي شفاف تر شدن نتايج اين تحقيق با اشاره به شيوه هاي درمان سرطان پوست، خاطرنشان كرد: يکي از روش هاي متداول در درمان بيماري سرطان پوست اعمال دارو بر پوست و تابش امواج ماوراء بنفش براي آزادسازي دارو است؛ يکي از مضرات مهم اين روش، لزوم استفاده از امواج ماوراء بنفش است که خود به عنوان يکي از پرتوهاي سرطان زا و آسيب رسان مطرح است. اين محقق با بيان اين که در اين پروژه به بررسي امکان استفاده از امواج بي خطر مادون قرمز نزديک در محدوده طول موج 980 نانومتر در فرايند دارورساني به روش پرتودرماني پرداخته شده، خاطرنشان کرد: از آن جا که اين امواج انرژي لازم براي انجام واکنش هاي آزادسازي نوري را ندارند، تلاش ما بر اين بود که با استفاده از نانوذرات ويژه، امواج ناحيه بي خطر مادون قرمز نزديک را در سطح مولکولي به امواج پرانرژي ماوراء بنفش تبديل کنيم. زيرا تنها در اين صورت است که اين امواج در سطح مولکولي باعث انجام واکنش و آزادسازي دارو در محل دقيق با مقدار معين مي شوند. نورمحمديان با اشاره به نحوه اجراي اين پژوهش افزود: نتايج به دست آمده مشخص كرد كه سرعت آزاد شدن جزء آزاد شونده، در دو حالت تابش امواج ماوراء بنفش بدون نانوذرات و همچنين تابش نور بي خطر و پر نفوذ مادون قرمز نزديک، يکسان بوده و سامانه طراحي شده کاملا کارآمد و موثر است. وي همچنين اضافه كرد: براي حصول به اهداف مطرح شده، نوعي ماده بي رنگ ساخته شد كه توانايي اتصال به دارو را دارد و به تابش نور ماوراء بنفش پاسخ مي دهد به گونه اي که بخش دارويي آن از ماده جدا شده و به فرم موثر تبديل مي شود. علاوه بر اين توانايي اتصال به نانوذرات را دارد و پس از جدا شدن دارو، اين ماده به صورت رنگي و قابل دفع تبديل مي شود، از اين رو از ميزان داروي آزاد شده مطلع مي شويم. نورمحمديان، مهمترين مزيت اين پژوهش را استفاده از امواج بي خطر با عمق نفوذ بيشتر در بافت زنده براي دارورساني در محل عنوان کرد. جزئيات اين پژوهش که با همکاري کارل جان کارلينگ، جان کريستوفر باير و نيل برندا از کشور كانادا انجام شده، در مجله Angewandte Chemie International Edition (جلد 49، صفحات 3785-3782، سال 2010) منتشر شده است.