Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 156032
تاریخ انتشار : 15 تیر 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 108

با هدف بررسي تاثيرات بيولوژيك مواد شيميايي

شيميدانان ايراني موفق به ساخت يک DNA نانوبيوسنسور شدند

پژوهشگران گروه شيمي تجزيه دانشکده علوم پايه دانشگاه تربيت مدرس طي تحقيقي به ساخت يک DNA نانوبيوسنسور بر پايه پلي پيرول پرداختند و از آن براي بررسي مکانيزم اثر تعدادي از مشتق هاي ساليسيلسک اسيد بر DNA استفاده کردند...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: پژوهشگران گروه شيمي تجزيه دانشکده علوم پايه دانشگاه تربيت مدرس طي تحقيقي به ساخت يک DNA نانوبيوسنسور بر پايه پلي پيرول پرداختند و از آن براي بررسي مکانيزم اثر تعدادي از مشتق هاي ساليسيلسک اسيد بر DNA استفاده کردند. به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، مهدي عابدي، دانش آموخته رشته شيمي تجزيه که اين پژوهش در قالب پايان نامه دوره کارشناسي ارشد وي انجام شده است در خصوص اين طرح تحقيقاتي گفت: با استفاده از سنتز الکتروشيميايي، فيلم پليمري از پليمر پيرول با ساختار نانو فيبر بر روي سطح الکترود پلاتين تهيه شد. براي اين کار از روش ولتامتري پالس نرمال استفاده شد. از روش هاي ولتامتري چرخه يي، ولتامتري پالس تفاضلي و طيف سنجي امپدانس الکتروشيميايي براي مطالعه چگونگي سنتز پليپيرول، تثبيت تک رشته DNA و هيبريدشدن آن استفاده شد. وي افزود: به منظور تثبيت بهتر DNA روي بستر پلي پيرول، ابتدا سطح مذکور فوق اكسيد شد. تثبيت DNA بر اساس روش جذب سطحي و پيوند الکترواستاتيک ميان بار منفي گروه هاي فسفات DNA و بار مثبت پلي پيرول فوق اکسيد شده (PPyox) انجام شد. ميان‏کنش DNA با ساليسيليک اسيد (SA)، آسپيرين (ASA)، 2-پروپيونيلوکسي بنزوئيک اسيد (PBA) و 2-ايزوبوتيريلوکسيبنزوئيک اسيد (IBA) (دو ترکيب آخر، مشتق هاي ساليسيليک اسيد با شاخه هاي جانبي بزرگتر از آسپيرين هستند) با روش ولتامتري پالس تفاضلي مورد بررسي قرار گرفت. عابدي در ادامه اظهار داشت: مشاهده شد که با افزايش هر يک از اين 4 ترکيب، مقدار جريان هاي اکسايش گوانين کاهش يافت که نشاندهنده ميان‏کنش آنها با DNA است. ثابت تشكيل پيوند اين چهار ترکيب با چهار توالي مختلف DNA با درصدهاي متفاوت بازهاي سيتوزين - گوانين و آدنين- تيمين به دست آمد. وي در تشريح يافته هاي اين پژوهش گفت: اين نتايج نشان مي دهد که با افزايش حجم گروه جانبي متصل به ريشه بنزوئيک اسيد، ثابت پيوند کوچکتر شده و ميان‏کنش آن‏ها با DNA کاهش مي‏يابد که اين اختلاف در ميان‏کنش در اثر ازدحام فضايي در ساختار آنها براي وارد شدن به شيارهاي کوچک DNA نسبت داده شد. همچنين، در اين پژوهش مشخص شد که توالي هايي از DNA با درصد بيشتري از بازهاي آدنين و تيمين، ثابت پيوند بزرگتري در ميان‏کنش با اين چهار ترکيب داشت. گفتني است، اين پژوهش با راهنمايي دکتر مير فضل الله موسوي، عضو هيات علمي دانشگاه تربيت مدرس انجام شده است.