Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 156889
تاریخ انتشار : 14 شهریور 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 244

دستيابي ايران به برق هسته اي اثباتي بر پوچي ادعاهاي واهي غرب

رضا عسگري
رضا عسگري سرانجام برق هسته اي ايران به عنوان بخشي از اهداف برنامه هسته اي صلح آميز به شبكه سراسري متصل شد تا پوچ و واهي بودن ادعاهاي غرب مبني بر تسليحاتي بودن برنامه هسته اي ايران به اثبات برسد. به گزارش سرويس بين الملل باشگاه خبرنگاران، برنامه هسته اي صلح آميز ايران سرانجام به بار نشست و پس از گذشت چند دهه از آغاز آن و پشت سر گذاشتن فراز و فرودها و موانع بسيار، به ويژه پس از پيروزي انقلاب اسلامي، انتظارها به پايان رسيد و در ساعات پاياني روز شنبه مقامات هسته اي كشورمان اعلام كردند، برق نيروگاه هسته اي بوشهر به شبكه برق سراسري متصل شد. قرار است روز 21 شهريور ماه مراسم بهره برداري مقدماتي رسما در محل اين نيروگاه آغاز و جشن گرفته شود. اما انتشار خبر اتصال مقدماتي برق هسته اي به شبكه سراسري هم به حد كافي مسرت بخش بود. اين خبر از دو منظر براي ايرانيان حائز اهميت است: اولين و مهمترين نكته اي كه در پس اين خبر نهفته است، اثبات دروغ بودن تمامي ادعاهاي غرب به ويژه آمريكا در خصوص برنامه هسته اي ايران است.و ديگري صبر و تحمل ايرانيان و اتخاذ سياست هاي صحيح از سوي تصميم گيران كشور و ايستادگي آنها در برابر فشارهاي غرب نتيجه داد. غرب و به طور اخص آمريكا كه خود از بنيانگذاران فعاليت هسته اي در ايران محسوب مي شوند، پس از پيروزي انقلاب اسلامي رويكرد متفاوت و كاملا معكوسي را در قبال برنامه هسته اي ايران اتخاذ كردند. آمريكا كه روزي خود در زمان شاه مخلوع اورانيوم غني شده 93 درصدي را به راحتي در اختيار ايران گذاشته بود، پس از سرنگوني رژيم پهلوي و به ويژه پس از پايان جنگ تحميلي كه ايران عزم خود را براي پيشبرد برنامه هسته اي اش جزم كرده بود، اين برنامه را تسليحاتي دانست و با بهره گيري از بوق هاي تبليغاتي و همراه كردن هم پيمانان غربي خود تلاش گسترده اي را براي متوقف كردن برنامه هسته اي ايران آغاز كرد. واشنگتن و ديگر همپيمانان غربي اش و در پاره اي مواقع روسيه از هيچ تلاشي از تحريم گرفته تا تهديد و ترور براي متوقف كردن برنامه هسته اي كشورمان فروگذار نكردند.اين درحالي است كه آمريكا نخستين كشوري بود كه در دهه 50 ميلادي ايران را براي دستيابي به فناوري هسته اي تشويق و فناوري هسته اي را براي اولين بار به ايران منتقل كرد. اولين تلاش هاي ايران براي دستيابي به فناوري هسته اي به سال 1956(1335) برمي گردد. در 14اسفند سال 1335موافقت نامه اي يازده ماده اي ميان ايالات متحده آمريكا و ايران راجع به استفاده هاي غيرنظامي از انرژي هسته اي به امضا نمايندگان دو طرف رسيد. به موازات اين موافقت نامه، انستيتو علوم هسته اي كه تحت نظارت سازمان مركزي پيمان سنتو بود از بغداد به تهران منتقل شد و دانشگاه تهران، مركزي را تحت عنوان مركز اتمي دانشگاه تهران براي اموزش و پژوهش هسته اي پايه گذاري كرد. چندي بعد در سال 1337به پيشنهاد دانشگاه تهران ساخت يك راكتور اتمي در دستور كار دولت قرار گرفت و تصويب شد. در همين راستا "آيزنهاور" رئيس جمهور وقت آمريكا جهت تبليغ طرح خود موسوم به "اتم براي صلح" يك رآكتور هسته اي به ايران فروخت. عمليات ساختماني رآكتور دانشگاه تهران در سال 1340آغاز و در سال 1346به بهره برداري رسيد. ظرفيت اين راكتور 5 مگاوات بود و با 584/5 كيلوگرم سوخت اورانيوم بسيار غني شده 93درصدي كه تا سال 1357 از سوي آمريكا تأمين مي شد، كار مي كرد. به دنبال اين اقدامات قراردادهاي متعددي ميان ايران و آمريكا در سال هاي 1974،1975و پنج قرارداد در سال 1976ميلادي منعقد شد علاوه بر اين ايران با چند كشور غربي نيز تا قبل از پيروزي انقلاب اسلامي قرارداد همكاري هسته اي امضا كرده بود. از جمله اين قراردادها مي توان به قراردادهاي همكاري ايران و آلمان در سال هاي 1975، 1976 و مارس 1978به منظور اكتشاف اورانيوم قراردادهاي همكاري هسته اي ايران و فرانسه در سال 1969، 1974، 1975 و 1977ايران و كانادا(1972)، ايران و هند، ايران و استراليا و انگلستان با هدف اكتشافات معادن، تربيت نيروي انساني تهيه تجهيزات و ساخت و توسعه تأسيسات و نيروگاه هاي هسته اي به منظور توليد انرژي هسته اي اشاره كرد. اما بي شك مهمترين قرارداد تاريخ برنامه هسته اي ايران با يك كشور غربي قرارداد ساخت نيروگاه هسته اي بوشهر است.در زمان محمدرضا شاه پهلوي در سال 1355 و دو سال پس از تأسيس سازمان انرژي اتمي ايران، اين سازمان قراردادي با آلمان غربي براي همكاري هاي بلند مدت هسته اي امضا كرد. به دنبال امضاي اين قرارداد شركت كرافت ورك يونيون يكي از شركت هاي وابسته به زيمنس آلمان ساخت دو واحد نيروگاه اتمي هر يك به توان اسمي 1293مگاوات و توان خالص 1196مگاوات را در بوشهر برعهده گرفت. اما پس از پيروزي انقلاب ورق برگشت و برنامه هسته اي ايراني که مقابل ابرقدرت هاي غرب ايستاد غيرصلح آميز نام گرفت. موضع گيري هاي صريح امام خميني و ديگر شخصيت هاي سياسي و ديني كشورمان در خصوص مسئله فلسطين و مخالفت صريح با اشغال اين سرزمين مقدس از سوي رژيم صهيونيستي و اظهارات بي باكانه مسئولان كشور در مورد لزوم از بين رفتن اين غده سرطاني باعث شد تا آمريكا به عنوان حامي مادي و معنوي اصلي اين رژيم وارد ميدان شود و با ارائه چهره اي مخدوش از برنامه هسته اي ايران چنين القاء كند كه ايران تصميم دارد براي نابودي اسرائيل به فناوري ساخت بمب هسته اي دست يابد. واشنگتن براي پيشبرد اهداف خود ديگر كشورهاي غربي را در اين مسير با خود هموار كرد و اين كشورها نيز در طول سه دهه اخير بارها ادعاهاي واهي واشنگتن مبني بر تسليحاتي بودن برنامه هسته اي ايران را تكرار كرده اند. پس از پيروزي انقلاب اسلامي و در شرايطي كه حدود 75 درصد از واحد اول نيروگاه هسته اي بوشهر و 60 درصد از واحد دوم آن ساخته شده بود؛ طرف آلماني پروژه را متوقف كرد. در دهه 60بار ديگر كار در نيروگاه از سرگرفته شد، اما اين بار حمله موشكي عراق به بخشي از ساختمان نيروگاه كار را متوقف كرد. پس از پايان جنگ، ايران تصميم گرفت در راستاي صرفه جويي در بهره برداري از سوخت هاي مرسوم فسيلي نيروگاه اتمي را مجددا راه اندازي كند و در دهه 70 شمسي بعد از روي كار آمدن ولاديمير پوتين وي تلاش كرد سياست مستقلي از آمريكا براي كشورش تدارك ببيند، از اين رو درصدد برقراري رابطه با كشورهايي برآمد كه روسيه سالها از آن ها فاصله گرفته بود. روسيه بعد از برقراري روابط مجدد ديپلماتيك با ايران، به همكاري در پروژه هاي عمراني ايران كه مهمترين آنها نيروگاه بوشهر بود، علاقمند شد و پوتين دستور همكاري براي ادامه ساخت نيروگاه اتمي بوشهر را صادر كرد. در دي ماه سال 1373در زمان رياست جمهوري هاشمي رفسنجاني قرارداد تكميل و راه اندازي واحد يك نيروگاه هسته اي بوشهر به صورت مشاركتي بين ايران و روسيه منعقد گرديد و در مرداد ماه 1377بار ديگر قرارداد مورد بازبيني كلي قرار گرفت كه طي آن ساخت نيروگاه به شركت روسي اتم استوري اكسپورت محول شد و قرار بود تا آغاز سال 2000 به پايان برسد، اين موعد 10 سال است كه به طور مداوم به تأخير مي افتد. مهمترين دليل تأخير در راه اندازي نيروگاه اتمي بوشهر، هوچيگري هاي غرب بود. از زماني كه روسيه عهده دار تكميل و راه اندازي نيروگاه بوشهر شد، غرب نيز بر تلاش هاي خود افزود تا فعاليت هسته اي ايران را تسليحات جلوه دهد. اين درحالي است كه ايران از جمله اولين كشورهايي است كه قرارداد منع گسترش تسليحات هسته اي، ان پي تي، را امضا كرده است.ايران در سال 1958ميلادي به عضويت آژانس بين المللي انرژي اتمي درآمد و 10 سال بعد در سال 1968ميلادي معاهده ان پي تي را امضا كرد. فشار آمريكا و غرب به ايران براي دست كشيدن از برنامه هسته اي در شرايطي صورت مي گيرد كه اسرائيل با داشتن صدها كلاهك هسته اي هنوز معاهده ان پي تي را امضا نكرده است. سيا و موساد براي ضربه زدن به برنامه هسته اي ايران دست به اقدامات گسترده اي زدند و در اين راه حتي از ترور دانشمندان هسته اي كشورمان نيز دريغ نکردند. آنها وقتي از اين طريق هم نتوانستند سد راه پيشرفت هاي هسته اي ايران شوند سعي كردند از راه هاي غيرمتعارفي مانند وارد كردن ويروس استاكس نت به تأسيسات هسته اي به آنها لطمه وارد كنند. گفته مي شود اين كرم اينترنتي در آزمايشگاه هاي آمريكا طراحي شد و سپس توسط كارشناسان روسي به شبكه رايانه اي مرتبط با برنامه هسته اي ايران وارد شد، اما اين حربه هم راه به جايي نبرد و روز به روز خبر پيشرفت هاي هسته اي ايران شگفتي محافل غربي را برانگيخته و به تيتر اول مطبوعات و رسانه هاي سراسر جهان تبديل مي شود. شايد بتوان گفت نقطه عطف پيشرفت هسته اي ايران به فروردين ماه سال 1386برمي گردد كه 20 روز پس از نوروز 86 ايران اعلام كرد كه موفق به غني سازي اورانيوم به ميزان 5/3 درصد شده است كه اين روز، روز ملي فناوري هسته اي لقب گرفت. يكسال قبل از آن هم احمدي نژاد دستيابي ايران به چرخه سوخت هسته اي را اعلام كرده بود. بعدها ايران موفق شد اورانيوم را تا 20 درجه نيز غني سازي كند؛ اتفاقي كه خشم و نگراني غربي ها را درپي داشت. اين موفقيت ها باعث شد تا آمريكا و هم پيمانان غربي آن در مواضع خود نرم تر شوند و پيشرفت هاي هسته اي ايران را جدي بگيرند. آنها كه قبل از اين موفقيت ها سعي داشتند ايران را به لحاظ تهيه سوخت هسته اي به خود وابسته كنند، در پيشنهادات خود تعديل هايي ايجاد كردند، اما همچنان بر طبل ادعاهاي واهي خود كوبيدند. به نوشته روزنامه واشنگتن پست، يكي از دلايل مخالفت با برنامه هسته اي ايران از سوي غرب در خطر تهديد بودن اسرائيل است، اسرائيل به شدت از ايران مي ترسد و چشم ديدن پيشرفت برنامه هسته اي ايران را ندارد. واشنگتن كه خود روزي اورانيوم غني شده 93 درصدي را در اختيار ايران قرار مي داد و آلمان كه تأمين سوخت هسته اي نيروگاه هسته اي بوشهر تا 30 سال بعد از انعقاد قرارداد در سال 1355را تضمين كرده بود و ديگر كشورهاي غربي كه براي همكاري هسته اي با ايران روزي خود را مشتاق نشان مي دادند، دستيابي ايران به فناوري غني سازي 5/3 درصد و 20 درصد اورانيوم را خطرناك و تهديد آميز جلوه دادند و با بهره برداري از پروپاگاندي غرب، هدف ايران را دستيابي به سلاح هسته اي معرفي كردند و حتي سعي كردند ايران را تهديدي براي كشورهاي همسايه قلمداد كنند، درحالي كه از طرف ديگر، همين كشورها با كشورهاي حوزه خليج فارس و ديگر كشورهاي منطقه خاورميانه براي احداث نيروگاه هاي هسته اي قرارداد هايي را امضا كرده يا براي امضاي چنين قراردادهايي ابراز آمادگي كرده اند. اتخاذ اين سياست هاي دوگانه از سوي واشنگتن و هم پيمانانش سند ديگري است از دشمني و كينه ورزي غرب با جمهوري اسلامي ايران و پيشرفت هاي هسته اي آن در طول 30 سال گذشته. اين در حالي است که ايران هميشه گفته است قصد ساخت بمب اتم را ندارد و بسياري از كارشناسان منصف سراسر جهان حتي آمريكا نيز برنامه هسته اي ايران را صلح آميز توصيف كرده اند. ايران هميشه عنوان كرده هدفش از دستيابي به فناوري هسته اي استفاده از انرژي هسته اي در توليد برق، موارد كشاورزي و پزشكي و ديگر مصارف غيرنظامي است. خبر اتصال برق هسته اي نيروگاه بوشهر به شبكه برق سراسري ايران كه با قدرت 60 مگاوات صورت گرفته، در حال حاضر بيش از آن كه به لحاظ مادي براي ايرانيان ارزشمند باشد، از اين نظر حائز اهميت است كه صلح آميز بودن برنامه هسته اي ايران و پوچ بودن ادعاهاي آمريكا و دوستان غربي اش را به اثبات رساند. نكته ديگري كه بايد به آن اشاره كرد، پايمردي، صبر و تحمل و اتخاذ تصميم هاي صحيح از سوي نهادها و مسئولان مرتبط با برنامه هسته اي ايران در طول اين سالها است. ايران در طول چندين سال گذشته براي پيشبرد برنامه هسته اي خود سياست هاي مختلف و در عين حال گاه متناقضي را در پيش گرفت تا از حقانيت خود در دستيابي به انرژي هسته اي دفاع كند.ايران در مقطعي چندين توافقنامه همكاري با غرب امضا كرد كه به تدريج كليه فعاليت ها و مطالعات مرتبط با دانش هسته اي را به حالت تعليق درآورد. از جمله اين توافقنامه ها، توافقنامه سعدآباد، بروكسل و پاريس بود كه ايران حاضر شد براي نشان دادن حسن نيت خود داوطلبانه كليه فرايندهاي غني سازي، ساخت، توليد، نصب و آزمايش و راه اندازي سانتريفوژها را متوقف كند.اما پس از آن كه ديد غرب حلقه فشار را تشديد كرده، ايران دست به اقدامات شجاعانه زد و به فك پلمپ از تأسيسات هسته اي خود دست زد. هرچند كه اين اقدامات باعث شد تا شوراي امنيت قطعنامه هايي را عليه ايران و در جهت تحريم اقتصادي صادر كند، اما اين تحريم ها هم نتوانست خللي در اراده ايرانيان ايجاد كند. ايران از يك طرف به فعاليت هسته اي خود ادامه داد و از طرف ديگر براي مذاكره با غرب در فضايي كاملا منصفانه ابراز آمادگي كرد.اتخاذ چنين تدابير عالمانه و صحيحي باعث شد ايران بتواند به حق مسلم خود دست يابد، هر چند هنوز تا تكميل كامل نيروگاه هسته اي و دستيابي ايران به تمامي خواسته هاي مشروع خود راه باقي مانده است. * منبع: خبرگزاری باشگاه خبرنگاران، دوشنبه 14 شهریور 1390