Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 156983
تاریخ انتشار : 20 شهریور 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 112

دکتر ربيع بهروز، معاون پژوهشي دانشکده‌ي منابع طبيعي دانشگاه تربيت مدرس

محققان ایرانی موفق به استخراج نانوسلولز از کاه گندم شدند

پژوهشگران دانشگاه تربيت مدرس، موفق به استخراج نانوکريستال هاي سلولزي از کاه گندم - يکي از ضايعات کشاورزي- شدند...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران:پژوهشگران دانشگاه تربيت مدرس، موفق به استخراج نانوکريستال هاي سلولزي از کاه گندم - يکي از ضايعات کشاورزي- شدند. به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، دکتر ربيع بهروز، عضو هيات علمي و معاون پژوهشي دانشکده ي منابع طبيعي دانشگاه تربيت مدرس اظهار كرد: امروزه استفاده از منابع تجديدشونده، از جمله مواد «ليگنوسلولزي» مورد توجه بسياري از سرمايه گذاران و صاحبان صنايع قرار گرفته است. سلولز، نوعي پليمر طبيعي داراي ساختار ميکروفيبريلي بسيار منظم است که پيوسته از طريق گياهان و بعضي جانوران در حال توليد است. موضوع مورد پژوهش ما در ارتباط با استخراج اين نانوساختارهاي منظم و بررسي ويژگي هاي آنها بوده است. وي افزود: در کشورمان به غير از چوب، منابع «ليگنوسلولزي» فراوان و متنوعي از جمله ساقه ي گياهان زراعي وجود دارد. ساليانه مقادير قابل ملاحظه اي از کاه گندم توليد، و متأسفانه تنها ميزان کمي از آن در مواردي با ارزش افزوده ي کم استفاده مي شود و بقيه به طور عمده سوزانده شده که البته اين عمل منجر به آلودگي زيست محيطي نيز مي شود. اين تحقيق قابليت استفاده از اين ضايعات «ليگنوسلولزي» کشاورزي را براي توليد ماده اي با کاربردهاي بسيار گسترده و مهم بررسي مي کند. بهروز تاكيد كرد: در اين تحقيق، نحوه ي استخراج، خواص سلولز و تاثير شرايط هيدروليز روي توليد نانوکريستال سلولز از کاه گندم (يکي ضايعات کشاورزي)، بررسي شده است. وي در مورد نحوه ي استخراج نانوسلولز خاطرنشان كرد: در اين پژوهش، استخراج و خالص سازي سلولز با دو روش دو مرحله اي متفاوت انجام شد، مرحله ي اول اين دو روش، متفاوت و شامل ليگنين زدايي اسيد/قليا و فرايند سودا-آنتراکينون بود و مرحله ي دوم شامل استخراج هولوسلولز و سلولز براي هر دو روش مشابه بود. خلوص نمونه هاي سلولز به دست آمده، به کمک دو روش طيف سنجي مادون قرمز (FTIR) و آناليز وزن سنجي حرارتي (TGA) و درجه ي کريستاليته ي سلولز با پراش پرتو ي ايکس (XRD) آناليز شدند. بهروز افزود: سلولز با درجه ي کريستاليته ي بالاتر، به منظور توليد نانوکريستال انتخاب، و در شرايط فرايندي تحت هيدروليز قرار گرفت. در نهايت مورفولوژي، توزيع قطر و بازده نانوکريستال ها با تصويربرداري ميکروسکوپ الکتروني (SEM و TEM) بررسي شد. وي تصريح كرد: نتايج بررسي ها، حاکي از آن است که نانوسلولز به دست آمده از يکي از روش ها داراي خلوص بيشتري است، اما داراي درجه کريستاليته ي پايين تري است. نتايج حاصل از تصاوير SEM و TEM به دست آمده هم نشان داد که شکل و مورفولوژي نانوکريستال ها در شرايط، مي تواند کروي، ميله اي و يا ترکيبي از اين دو باشد. همچنين بر اساس نتايج به دست آمده، عوامل فرايندي روي بازده و گستردگي پراکنش قطر ذرات تاثيرگذار است که البته مورفولوژي و پراکنش در عملکرد اين نانوذرات در کاربردهاي بسيار موثر هستند. دکتر بهروز و همکارانش چند کار مرتبط با اين پژوهش در زمينه ي استخراج نانوکريستال هاي سلولزي از ديگر ضايعات سلولزي از جمله کاغذهاي باطله را با روش هاي معمول و ابتکاري انجام داده اند که نتايج آن به زودي منتشر خواهد شد. بر اساس اين گزارش، نانوذرات سلولزي به دليل دارا بودن ويژگي هاي منحصربه فرد مقاومتي و نيز طبيعي بودنشان، کاربردهاي گسترده اي در صنايع توليد مواد آرايشي، لوازم پزشکي و الکترونيکي، مواد غذايي، توليد کاغذهاي با کيفيت بالا به ويژه نانوکامپوزيت ها دارند. جزئيات اين پژوهش که در قالب پايان نامه ي کارشناسي ارشد مريم رحيمي با راهنمايي دکتر ربيع بهروز انجام شده، در مجله ي «International Journal of Polymeric Materials» (جلد 60، شماره8، صفحات 541-529، سال 2011) منتشر شده است.