Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 157633
تاریخ انتشار : 1 آبان 1390 0:0
تعداد بازدید : 91

ميكروارگانيسم مهاركننده رشد برخي قارچ هاي بيماري زا شناسايي شد

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: پژوهشگران گروه قارچ شناسي پزشكي دانشگاه تربيت مدرس طي تحقيقي موفق به جداسازي و شناسايي ميكروارگانيسم هاي مهاركننده رشد برخي از قارچ هاي بيماري زا با استفاده از روش هاي مولكولي شدند. به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، جداسازي و شناسايي باکتري هاي آنتاگونيست به عنوان بخشي از ذخاير زيستي از منابع طبيعي به دليل قابليت استفاده در کنترل بيولوژيک و فراهم آوردن شانس استحصال متابوليت هاي مهاري باارزش با قابليت استفاده در برنامه هاي طراحي و توليد داروهاي ضدقارچي جديد، توجه محققان را بيش از هر زمان ديگر به خود معطوف داشته است. عليرضا رنجبريان، کارشناس ارشد قارچ شناسي پزشكي دانشگاه تربيت مدرس با بيان اين مطلب در خصوص اهداف اين طرح تحقيقاتي خود گفت: اين تحقيق با هدف جداسازي و شناسايي باکتري هاي مهارکننده رشد برخي از قارچ هاي بيماري زا در انسان و حيوانات شامل درماتوفيت ها و ساپروفيت هاي داراي اهميت پزشکي انجام شده است. وي تشريح کرد: تعداد 148 نمونه خاک مناطق مختلف تهران به صورت نقطه اي در مجاورت آسپرژيلوس نايجر در محيط کشت جامد گلوکز- عصاره مخمر (GY) از نظر حضور باکتري هاي مهاري مورد غربالگري قرار گرفتند. باکتري هاي موجود در خاک هاي مهاري از طريق کشت سوسپانسيون خاک در پليت هاي GY جداسازي و خالص شدند. باکتري هاي مهاري از طريق روش غربالگري کشت خطي بر روي محيط GY در مجاورت قارچ آسپرژيلوس نايجر، شناسايي شدند. باکتري هاي داراي بيشترين تاثير مهاري با استفاده از روش PCR و تکثير ژن 16S rRNA و مقايسه توالي هاي ژنومي با توالي هاي شناخته شده موجود در Gene Bank شناسايي شدند. رنجبريان افزود: بر اساس نتايج بدست آمده، از ميان 148 نمونه خاک مورد بررسي، تعداد 36 نمونه قادر به مهار رشد قارچ بودند. از کشت 36 نمونه خاک با خاصيت مهارکنندگي قارچ، 97 باکتري مختلف جدا شد که 16 ايزوله قادر به مهار رشد بالا، 32 ايزوله قادر به مهار رشد متوسط تا ضعيف و 49 ايزوله قادر به مهار رشد قارچ نبودند. بر اساس آناليز توالي ژن 16S rRNAباکتري هاي با مهار رشد بالا به صورت آسينتوباکتر بوماني (1 استرين)، باسيلوس سابتيليس (5 استرين)، باسيلوس آميلوليکوفاسينس (6 استرين)، باسيلوس واليسمورتيس (2 استرين)، سودوموناس کلرورافيس (1 استرين) و اکتينوميست (1 استرين) شناسايي شدند. وي خاطرنشان كرد: نتايج حاصل از کشت باکتري هاي فوق در مجاورت قارچ هاي مورد بررسي نشان داد که تمامي باکتري هاي مذکور قادر به مهار معني دار رشد تمام قارچ هاي مورد بررسي در سطوح مختلف از 10 تا 100 درصد بودند. رنجبريان تاکيد کرد: در ميان باکتري هاي مورد بررسي، سودوموناس کلرورافيس بيشترين تاثير ضدقارچي را از خود نشان داد که از حداقل 58.34 درصد براي قارچ پني سيليوم تا حداکثر 97.88 درصد براي ترايکوفيتون تونسورانس متغير بود. باکتري هاي مهاري شناسايي شده در اين تحقيق مي توانند به عنوان کانديدي مناسب جهت کنترل بيولوژيک قارچ هايي نظير آسپرژيلوس فلاووس، آسپرژيلوس نايجر و فوزاريوم مونيليفورم و همچنين استخراج، شناسايي و به کارگيري متابوليت هاي مهاري آنها در طراحي و توليد داروهاي ضدقارچي مورد استفاده قرار گيرند. به گزارش ايسنا، اين پژوهش با راهنمايي دكتر معصومه شمس، عضو هيات علمي دانشگاه تربيت مدرس انجام شده است.