Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 157843
تاریخ انتشار : 17 آبان 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 129

نانوورقه هاي دوبعدي با كاربرد در ساخت حسگرها و فيلترها توليد شد

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: محقق ايراني دپارتمان انرژي آزمايشگاه ملي «لورنس برکلي» و همكارانش موفق شدند با استفاده از روش «لانگمر بلاجت»، از پپتيدها نانوورقه هاي دو بعدي توليد کنند. اين نانوورقه ها در توليد حسگرها و فيلترها مورد استفاده قرار مي گيرند. به گزارش سرويس فناوري ايسنا، محققان دپارتمان انرژي آزمايشگاه ملي «لورنس برکلي» نشان دادند که چگونه ورقه نازکي از ساختارهاي پروتئين مانند، مي توانند خودآرايي دهند. با استفاده از اين روش، پژوهشگران قادر خواهند بود نانوورقه هاي دو بعدي را به صورت انبوه براي مصارف متعددي از جمله ساخت حسگرها و فيلترها توليد کنند. «ران زوکرمن» مديرگروه نانوساختارهاي زيستي مي گويد: يافته هاي ما نشان مي دهد که چگونه مي توان مواد شبه زيستي دو بعدي را با دقت اتمي در آب توليد کرد. علاوه بر اين ما مي توانيم اين مواد را براي مصارف ويژه اي توليد کنيم، براي مثال از آنها در حسگري مولکولي و غشاء فيلتراسيون مي توان استفاده کرد. «زوکرمن» پژوهشگري است که در حوزه پپتيدها و پليمرهاي سنتزي فعاليت دارد. گروه تحقيقاتي او پيش از اين کشف کرده بود که پپتيدها قادرند خودآرايي داده و به ورقه ها و رشته هايي نانومقياس تبديل شوند. اين ترکيبات مي توانند موجب تسريع رشد مواد معدني شده و به عنوان پلت فرمي براي شناسايي تاخوردگي ناجور در پروتئين ها مورد استفاده قرار گيرند. در آخرين پژوهشي که اين تيم تحقيقاتي انجام داده است، از روش «لانگمر بلاجت» براي مطالعه چگونگي تجمع نانوورقه هاي پپتيدي در سطح آب استفاده کرده اند. با فشردن يک لايه از مولکول هاي پپتيدي روي سطح آب با استفاده از پدال هايي، آنها نانوورقه هايي را توليد کردند. «بابک صانعي» از محققان اين گروه مي گويد: با دانستن مکانيسم تشکيل اين لايه ها، ما مي توانيم اين نانومواد را با ابعاد بزرگتر توليد کنيم. براي مطالعه اين فرايند، محققان دستگاه جديدي به نام «sheetRocker» ساختند. اين دستگاه قادر است پپيتيدها را از حالت عمودي به افقي حرکت داده و دوباره به حالت اول برگرداند. با استفاده از اين دستگاه مي توان با دقت بالايي فرايند فشردن پپتيدها را در سطح آب کنترل کرد. «زوکرمن» مي گويد: در طول فرايند تکان دادن سيستم، پپتيدهاي تک لايه ضرورتا فشرده شده و زنجيره هاي پپتيدي به سوي هم مي آيند که در ادامه به نانوورقه تبديل مي شوند. سطح آب به عنوان يک کاتاليست عمل کرده و موجب تشکيل نانوورقه ها با بهره 95 درصد مي شود. احتمالا بتوان از اين روش براي توليد نانومواد دوبعدي مختلف استفاده کرد. نتايج اين تحقيق در قالب مقاله اي تحت عنوان Shaken, not stirred: Collapsing a peptoid monolayer to produce free-floating, Stable nanosheets در نشريه (American Chemical Society (JACS به چاپ رسيده است.