Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 158176
تاریخ انتشار : 8 آذر 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 5

جان شيرين 12 ميليون ايراني فداي سيگار!

وقتي گزارش مربوط به قهوه خانه و دود و دم آن و اعلام آزادي مصرف توتون از سوي دولت در قهوه خانه ها مطرح شد، دوستي خيرخواه به حق ايراد گرفت كه مراقب "ام المفاسد دخانيات" هم باشم. قليان اگر چه 100 برابر زيانبارتر از يك نخ سيگار است، اما افراد فراواني 100 برابر قليان از سيگار استفاده مي برند و اين دو تفاوتي با همديگر ندارد و هر دو به يك ميزان جان آدمي را مي گيرند و هر يكي از ديگري بدترند و هيچ لحظه اي نبايد از همه "دخانيات" اين مار هفت سر غافل بود كه شركت هاي توليد كننده مواد دخاني عمدتاً آمريكايي و صهيونيستي هستند در حد شركت هاي ساخت سلاح درآمد براي استعمارگران ايجاد مي كنند" حرف هايش همه به جا و به حق بود، ولي چه بايد كرد كه اين موضوع در اصل بايد از سوي مصرف كنندگان توتون و تنباكو به هر نحوممكن پذيرفته شود و سيگار و قليان نه تنها آرام بخش نيستند كه نشاني آرامگاه ابدي را سريعتر در اختيار مصرف كنندگان جهان سومي قرار مي دهند و سود آن به جيب مالكان و سهامداران شركت هاي توليد كننده غربي مي رود و فرزندان آنها در رفاه بيشتري قرار خواهند گرفت اين مسأله را به نوعي ديگر مطرح كنيم. اگر قيمت هر پاكت سيگار را بدون حاشيه هاي آن حداقل 1000 تومان در نظر بگيريم و آن را در 365 روز سال ضرب كنيم و از پدري سيگاري بخواهيم آن را به فرزندش هديه كند، هزينه هاي يكسال تحصيلي يك دانش آموز ايراني يقيناً 300-400 هزار تومان نيست. دانش آموز اين خانواده مرد سيگاري، هر كتابي هم كه بخواهد مي تواند خريداري كند. خودتان اين رقم را در سال براي 12 ميليون ايراني ضرب كنيد و آن را به مدرسه سازي و يا هر كاري كه سبب بهبود فرهنگ عمومي جامعه مي شود اختصاص دهيد و نتيجه آن را هم در ذهن خود محفوظ بداريد كه با همين هزينه هاي به ظاهر پنهان در جا معه ما چگونه مي توان مشكلات بسياري از نيازمندان را هم حل كرد. ديگر چگونه مي توان با استعمال كنندگان سيگار سخن گفت كه حتي به فتواي مراجع بزرگوار تقليد هر چيزي كه براي بدن ضرر داشته باشد طبق نظر اسلام حرام است و حتي به فتواي صريح آيت الله مكارم شيرازي استعمال سيگار كاملاً حرام اعلام شده است؟ اما واقعاً چرا برخي نمي خواهند واقعيت هاي خود را ببينند؟ آيا سيگار كشيدن انرژي زاست؟ لذت بخش است؟ آرامش دهنده و مسكن است؟ بي خيالي مي آورد؟ و... يا يك دود خوري اعتياد آور است كه نمي توان آن را ا زخود دور كرد؟ واقعيت چيست؟ مشخصاً سيگار كشيدن يك عادت بد است كه تنها نوعي احساس كاذب بزرگ و غرور وهمي ايجاد مي كند كه چون ديگران هم مي كشند، پس خوب است!؟ اما پس از گرفتار شدن در دام پردامنه ، گرفتاران آن نمي توانند خود را نجات دهند و يا اگر بخواهند، كاري بسيار سخت است. چرا كه چنين افرادي معمولاً اراده ضعيفي داشتند كه روز نخست به هر دليلي لب به سيگار زدند و انتظار داشتن از چنين افرادي براي ترك سيگار يقيناً انتظاري سنگين است. اگر بخواهيم اين انتظار را با افراد سيگاري در ميان بگذاريم و از تك تك آنها بپرسيم به طور حتم به يك پاسخ مي رسيم كه آنها قدرت ترك سيگار را ندارند همچنانكه قدرت عدم عادت به سيگار را نداشتند اين پاسخ مهمترين ويژگي اغلب افراد سيگاري است كه ترك سيگار را از جمله سخت ترين كارها و بعضاً غيرممكن مي دانند. اين نقطه ضعف وجودي بايد مورد توجه سيگاري هاي جامعه از هر صنف و جايگاه اجتماعي كه هستند، قرار گيرد كه واقعاً چرا چنين اراده اي ندارند؟ ضعف اراده اي كه سبب شده عليرغم گذشت ماهها و سالهاي فراواني از عادت بد آنها كه هم سرمايه جسمي و مالي آنها را نابود مي سازد و هم اطرافيانشان را به گناهي نكرده مجازات مي كند، همچنان خود و اطرافيان خويش را در چنبره سيگار گرفتار نگه مي دارند و متأسفانه هر روز نيز بيشتر در آن دام گره مي خورند. به راستي آيا نمي توان از سيگاريهاي جامعه خواست، يك بار براي هميشه خود را از اسارت اين دشمن سلامتي خلاص كنند؟ چرا آنها نمي توانند همانند افراد فراوان هموطن با اراده، عضوي از خانواده بزرگ مخالفان استعمال دخانيات شوند؟ به نظر مي رسد آنچه افراد سيگاري را از اين حركت باز مي دارد، دشمن ندانستن سيگار است. آنها حتي باور ندارند سيگار دشمن سلامتي و دشمن اقتصاد خود و خانواده شان است. به يكي از اين باورهاي غلط اما رايج توجه كنيد، كه پدري مي گويد: من چهل سال است كه سيگار مي كشم، چهار پسر دارم، سه پسرم سيگاري شدند! اما چرا پسر چهارم من سيگاري نشده است؟! اگر از پدرشان عادت بد را آموزش مي بينند، پسر چهارم من هم بايد سيگاري مي شد، چرا نشد؟!" تصور وهم آلود فوق بدترين نوع استنباط و فرار از ديدن واقعيت هاست. چنين پدري، سيگاري شدن سه فرزند خود را نديده مي گيرد و براي تبرئه خود به فرزند چهارم استناد مي كند كه چرا او سيگاري نشده، پس من مقصر نيستم؟! چنين فرضيات غلطي سبب مي شود كه همواره تعداد سيگاريها در جامعه ما رو به افزايش باشد چرا كه بسياري از پدران سيگاري همچنان مي دانند چگونه در دام سيگار گرفتار شدند؟ پس عليرغم پيشرفت هاي علوم پزشكي و سم شناسي درباره زيان هاي سيگار و ساير دخانيات، ذهنيت كاذب و خيالي درباره سيگار به همراه ضعف اراده باعث شده تا 20در صد مردم كشور ما كه اتفاقاً بخش وسيعي از آنها را هم جوانان تشكيل مي دهند، گرفتار سيگار باشند و علاوه بر آن ضعف اراده و درك صحيح از شرايط خود، مانع از ترك اين سم مهلك از جانب سيگاريها شود و 80 در صد ديگر مردم اگر چه در ظاهر به تماشا نشسته اند، اما در باطن سيگاريها با بلعيدن سهميه بهداشتي و درماني تحت بيمارستاني، به آنها نيز صدمه بزنند. اين زهر مهلك در جهان نيز 5/1 ميليارد نفر از جمعيت 7 ميليارد نفري كره زمين را گرفتار خود ساخته است كه متاسفانه عمده آنها هم در كشورهاي فقير و جهان سومي ساكن هستند و بدتر از آن هم بسياري از سيگاريها كمتر از 15 سال سن دارند. دكتر ناصر اميرآبادي متخصص بيماريهاي داخلي مي گويد: متاسفانه در كشور ما شروع مصرف سيگار به دليل عدم آموزش مضرات آن در خانواده، احساس نياز به پذيرفته شدن در ميان گروه همسالان و احساس بزرگي شكل مي گيرد اما پس از آن اعتيادي به نام نيكوتين در وجود اين افراد رشد مي كند كه سنگين ترين و پرعارضه ترين، پرهزينه ترين و مرگبارترين اعتيادهاي شناخته شده در دنياست. وي مي گويد: براساس تحقيقات علمي ثابت شده در سطح دانشگاههاي معتبر جهان، در صورت عدم تلاش دولت ها براي مهار دايره مصرف سيگار و ساير دخانيات در 20 سال آينده هر سال 10 ميليون نفر به دليل سيگار كشيدن جان خود را از دست بدهند كه متاسفانه اين آمار در كشور ما اكنون سالانه 50 هزار نفر است. دكتر اميرآبادي ادامه مي دهد: اين درست است كه در ظاهر اعلام مي شود فرد سيگاري با سكته قلبي فوت كرد در حاليكه ما مي دانيم ريشه اين مرگ با سيگار گره خورده است و در كشور ما بايد به سمتي برويم كه هر فرد سيگاري اگر با هر بيماري مرتبط با مصرف دخانيات از جمله سكته هاي قلبي، عروقي، مغزي، سرطان هاي ريه، مري و.. فوت كند، بيمارستان ها بايد علت فوت را سيگار ثبت كنند تا در نهايت اين آمار استخراج و به عموم هم اعلام شود كه سكته قلبي عامل اكثر مرگ و ميرها نيست، بلكه سيگار ريشه آن است. وي مي افزايد: بيش از 45 درصد از مردم كشور ما در محل كار يا در محيط خانه در معرض مستقيم دود سيگار قرار دارند و آمارهايي كه ما در اختيار داريم نشان مي دهد كه از هر 10 نفر مبتلا به سرطان ريه، 9 نفرشان سيگاري بوده اند. دكتر اميرآبادي ادامه مي دهد: با توجه به آمار موجود مصرف سيگار، ايران در ميان 190 كشور رتبه 71 مصرف را داراست. البته اين آمار همچنين به ما مي گويد كه شرايط ما نسبت به برخي از كشورهاي منطقه بهتر است، اما در ميان بسياري از كشورهاي ديگر شرايط بدتري داريم و توليدكنندگان سيگار و ساير مواد دخاني و قاچاقچيان روي اين بازار حساب ويژه اي باز كرده اند و همواره منبع مناسبي براي درآمد آنها و زيان هاي ملي براي مردم ما مي شود. اين متخصص بيماريهاي داخلي ادامه مي دهد: با مواجهه با عمده افراد سيگاري آنها با عوارض سوء مصرف دخانيات آشنا هستند، اما همانگونه كه اشاره كردم اعتياد به نيكوتين سبب شده نتوانند راهاي نجات خود را هم بياموزند و به همين دليل ترك سيگار را بسيار سخت مي دانند كه براي اين وضعيت بايد تحت مشاوره و درمان قرار گيرند. وي ادامه مي دهد: اگر كسي واقعا بخواهد از سد اعتياد به سيگار عبور كند علاوه بر وسوسه به مصرف بايد در دوره اي حداقل يك ماهه با تهوع، سردرد، بي قراري، يبوست، اسهال، اختلال در خواب، عدم تمركز، خستگي، كاهش ضربان قلب كه از علائم وابستگي نيكوتين است مبارزه كند تا از سيگار آزاد شود. دكتر اسماعيل اكبري معاون سابق سلامت وزارت بهداشت چندي پيش درد دل هاي اثرگذاري درباره علت افزايش مصرف سيگار در جامعه ما با يكي از خبرگزاريها مطرح كرده بود كه عبرت آموز است. وي مي گويد: اصلي اجرا نشدن قانون كنترل دخانيات در كشور سودهاي كلاني است كه به جيب دلالان سيگار مي رود برخي مواد مضر سلامت هستند كه ممكن است سودهايي هم داشته باشند از جمله چربي و كالري كه گرچه عامل بروز بيماري هاي قلبي است اما شكم افراد گرسنه را سير مي كند يا حتي نمك و شكر با وجود همه مضرات آن ممكن است فوايدي هم داشته باشند. وي ادامه مي دهد: حتي در مورد الكل كه اسلام صراحتا آن را حرام كرده است در قرآن آمده است كه الكل ممكن است فوايدي هم داشته باشد؛ اما مضرات آن قدر زياد است كه در مقابل فوايد اندك آن ناچيز است به همين علت دين مبين اسلام آن را حرام كرده است. متاسفانه توليدكنندگان الكل به اين بخش موردنظر خود از كلام خدا استناد مي كنند براي اينكه بتوانند به سود بيشتر برسند. اما در مورد سيگار و مواد دخاني هيچ مزيت و فايده اي نمي توان پيدا كرد حتي تغيير رفتاري كه در افراد سيگاري پيدا مي شود، تغيير رفتار منفي است و بايد گفت با وجود اينكه همه مردم و افراد سيگاري به خوبي مي دانند كه سيگار چه مضراتي دارد و چه نقش مهمي در انواع بيماري ها به خصوص بيماري هاي دستگاه تنفسي و قلبي دارند به علت تبليغات كاذب توليدكنندگان و دلالان دخانيات به سمت مصرف اين كالاي مضر سوق پيدا مي كنند. وي مي افزايد: متاسفانه غفلت مسئولان و زدوبندهايي كه وجود دارد باعث شده دكه هاي روزنامه فروشي كه بايد يك جاي فرهنگي باشد به دكه سيگارفروشي تبديل شده است و فروش سيگار برخلاف قانون مصوب مجلس هيچ مجوزي نمي خواهد و كنار خيابان هم مي فروشند و شهرداري هم كه چندي پيش مي خواست دكه هاي روزنامه فروشي را از فروش سيگار منع كند، با اعتصاب آنان مواجه شد معلوم نيست مردم ما براي چه چيزي اعتصاب مي كنند. معاون سابق سلامت وزارت بهداشت ادامه مي دهد: به قدري انواع سيگار در جامعه ما زياد است كه واقعا يك نفر نمي تواند همه انواع آن را بشمارد و تهيه كند و به راحتي همه سليقه ها را پوشش مي دهند. زماني مي گفتند جوانان و نوجوانان پسر سيگار مي كشند اما حالا براساس گزارش رسمي خود وزارت بهداشت ميزان استعمال دخانيات دختران 12 تا 15 ساله دو برابر پسران است و در پسران اين گروه سني 4/5 و در دختران اين گروه سني 2/9 است و اين يك فاجعه است. دكتر اكبري مي افزايد: معلوم است كه يك نوجوان 13 ساله كه شروع به مصرف سيگار مي كند در 20 سالگي و 25 سالگي ديگر سيگار جوابش را نمي دهد و بايد به سمت كراك، شيشه و هروئين برود، حتي اگر 10 درصد اين سيگاريها هم به سمت اين مواد بروند براي كشور فاجعه است. وي در پايان مي گويد: ديگر تكرار عوارض و خطرات سيگار براي سيگاريها فايده ندارد همه اين مسائل و خطرات را از حفظ هستند، مسئله اصلي سودجويان و مافياي سيگار است كه نمي توان تصور كرد بدون دست داشتن در سيستم هاي اداري بتوانند اين حجم انبوه سيگار را وارد كنند، شايد همه چيز را نتوان در رسانه گفت و اما مي توان گفت كه مقابله با شيوع روبه گسترش سيگار در كشور واقعا يك كار جهاني مي خواهد. *سيگار نه تنها "آرامش بخس" نيست، بلكه نشاني "آرامگاه ابدي" را زودتر به مصرف كننده خود معرفي مي كند * افرادي كه داراي اراده ضعيفي هستند در ابتدا به سمت مصرف سيگار مي روند، و انتظار داشتن از چنين افرادي براي ترك سيگار يقينا سخت است * دكتر ناصر اميرآبادي متخصص بيماريهاي داخلي: در كشور ما براي معرفي مضرات سيگار بايد به سمتي برويم كه هر فرد سيگاري اگر با بيماريهاي مرتبط با مصرف دخانيات از جمله سكته هاي قلبي، عروقي، مغزي، سرطان هاي ريه، مري و... فوت كنند، بيمارستان ها علت مرگ را استعمال سيگار ثبت كنند * دكتر اكبري معاون سابق وزير بهداشت: وقتي يك نوجوان در 13 سالگي شروع به مصرف سيگار مي كند، معلوم است در 20 سالگي سيگار ديگر جوابش را نمي دهد و بايد به سمت كراك، شيشه و هروئين برود. حتي اگر 10 درصد اين سيگاريها به سمت مواد مخدر بروند، براي كشور فاجعه است