Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 158345
تاریخ انتشار : 27 آذر 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 163

شبيه سازي ديناميكي عرضه و تقاضاي آب توسط محققان دانشگاه تبریز

خبرگزاري دانشجويان ايران - تبريز: محققان دانشگاه تبريز موفق به شبيه سازي ديناميكي عرضه و تقاضاي آب در شهر تبريز براي سال 1400 شدند. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) منطقه آذربايجان شرقي، دکتر مهدي ضرغامي، مجري اين طرح پژوهشي اظهار كرد: امروزه در کنار بحران آب، کمبود مديريت بهينه آب نيز يکي از مشکلات اساسي به شمار مي رود که اين امر به خصوص در مناطق خشک و نيمه خشک اهميت ويژه اي به خود مي گيرد. وي با بيان اين که در مديريت آب شهري نيز ارائه راه حل براي اين مسائل به دليل روابط پويا و پيچيده اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي نيازمند مدل مناسب رياضي است، افزود: روش پويايي سيستم ها قادر است اين مكانيزم هاي پيچيده را با استفاده از حلقه هاي بازخوردي و تعيين روابط علت و معلولي متقابل بين پارامترها در بازه زماني معين مدلسازي کرده و رفتارهاي سيستم را در برابر سناريوهاي مختلف شبيه سازي کند. عضو هيات علمي دانشکده فني مهندسي عمران دانشگاه تبريز با اشاره به آينده وضعيت آب شهر تبريز گفت: در اين تحقيق تلاش شد مدل مديريت آب شهري تبريز با رويکرد پويايي سيستم ها تهيه شود كه بر اين اساس اين مدل با استفاده از نرم افزار Vensim اجرا و سپس اعتبارسنجي شد. به گفته ضرغامي در مرحله بعدي اين طرح تحقيقاتي، رفتار سيستم منابع آب شهر تبريز در برابر سناريوهاي مختلف مديريتي از جمله نصب وسايل كاهنده مصرف، كنترل نشت از شبكه، افزايش قيمت آب، انتقال آب بين حوضه اي، بازچرخاني آن به كمك توسعه شبكه فاضلاب و تصفيه آن براي افق زماني ده سال آينده شبيه سازي شد. استاديار دانشکده فني مهندسي عمران دانشگاه تبريز با اشاره به نتايج حاصل از اين پژوهش، تصريح كرد: نتيجه نهايي اين تحقيق نشان مي دهد كه در صورت نبودن مديريت صحيح در ايجاد تعادل بين عرضه و تقاضاي آب در افق زماني 10 سال آينده، شهر تبريز با مشكل روبه رو خواهد شد و كمبود آب حتي تا 45 درصد افزايش خواهد داشت. ضرغامي کاربردهاي اين طرح تحقيقي را يادآور شد و گفت: مدل تهيه شده در اين تحقيق مديران آب شهري را در اتخاذ تصميمات مناسب و به موقع از جمله مديريت مشاركتي آب کمک خواهد كرد. وي افزود: كاربرد مهم ديگر اين مدل آن است كه اگر قرار است براي مديرت آب در اين شهر تصميماتي گرفته شود، مي توان قبل از اجراي اين برنامه ها در دنياي واقعي، اثر آنها را در مدل پوياي تهيه شده شبيه سازي كرد، چه در غير اين صورت بايد هزينه زيادي بابت اشتباه بودن تصميمات پرداخته شود. ضرغامي خاطرنشان كرد: از آن جا كه در آينده به دليل تغيير اقليم از قابليت اعتماد به منابع آب منطقه كاسته خواهد شد، لذا توصيه مي شود بر اساس نتايج مدل در توسعه كمي شهر به ويژه افزايش جمعيت و در نتيجه تعداد انشعابات و ميزان مصرف، كنترل صورت گرفته و برنامه ريزي شود. بر اساس اين گزارش، اين طرح پژوهشي با همکاري مهندس سيمين اكبريه، فارغ التحصيل دانشگاه تبريز و دانشجوي دكتري دانشگاه «نبراسكا» و نيز دكتر علي باقري، عضو هيات علمي دانشگاه تربيت مدرس به مدت يک سال با حمايت مالي بنياد ملي نخبگان و نظارت مديريت پژوهشي دانشگاه تبريز انجام شده است. دکتر مهدي ضرغامي، مجري اين طرح پژوهشي نيز دكتري مهندسي عمران در گرايش مديريت منابع آب را در سال 1386 از دانشگاه صنعتي شريف اخذ كرده و در حال حاضر به عنوان استاديار دانشكده مهندسي عمران دانشگاه تبريز مشغول انجام فعاليت هاي آموزشي و پژوهشي است. انتشار دو کتاب، 28 مقاله در مجلات تخصصي و ارائه 57 مقاله در كنفرانس هاي ملي و بين المللي از سوابق علمي وي به شمار مي آيند.