Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 159638
تاریخ انتشار : 29 بهمن 1390 0:0
تعداد مشاهدات : 115

بهينه سازي پرآوري گل محمدي در شرايط درون شيشه اي به همت پژوهشگران دانشگاهي

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: پژوهشگران دانشگاه تربيت مدرس طي پژوهشي موفق به بهينه سازي پرآوري گياه گل محمدي در شرايط درون شيشه اي شدند. به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، حبيبه حسابي، کارشناس ارشد بيوتکنولوژي کشاورزي دانشگاه تربيت مدرس و مجري اين طرح پژوهشي كه آن را با راهنمايي دکتر احمد معيني و مشاوره دکتر امين باقي زاده ارائه كرده، در خصوص اهميت گل محمدي گفت: گل محمدي يکي از مهمترين گونه هاي رز معطر محسوب مي شود. اهميت بالاي اقتصادي، بالاخص به دليل توليد گلاب و روغن هاي معطر، اين گياه را به يکي از مهمترين محصولات زينتي تجاري تبديل کرده است. وي در تشريح سريع ترين روش تکثير اين گل اظهار كرد: سريع ترين روش تکثير گل محمدي مي تواند روش ريزازديادي باشد که پتانسيل توليد فراوان گياهان سالم و عاري از بيماري را دارد. با توجه به ارزش اين گياه در اين تحقيق جهت ارائه پروتکل مناسبي براي کشت درون شيشه اي آن، از جوانه هاي جانبي پايه هاي بالغ در فصول مختلف سال برداشت شد و در هر مرحله از ريزازديادي (استقرار، پرآوري و ريشه زايي)، تيمارهاي مختلف محيط کشت، هورموني و همچنين ترکيبات تيماري مختلف مورد آزمايش قرار گرفت. حسابي، با اشاره به يافته هاي اين طرح تحقيقاتي گفت: مناسب ترين فصل سال جهت نمونه گيري، پائيز و اوايل زمستان معرفي شد و همچنين نتايج نشان داد که محيط کشت مناسب جهت مرحله استقرار، محيط MS تغيير يافته مايع حاوي پل کاغذي فاقد هورمون بود و همان محيط کشت با دو ميلي گرم در ليتر هورمون TDZ، بيشترين و بهترين کيفيت نوساقه را در مرحله پرآوري توليد کرد. وي افزود: نوساقه هاي توليد شده به محيط هاي ريشه زايي منتقل شدند و در نهايت محيط کشت MS تغيير يافته فاقد NH4NO3 که عناصر ماکرو آن به 1.2 کاهش يافته بود، بستر کشت مايع حاوي پل کاغذي و فاقد زغال فعال، داراي دو ميلي گرم در ليتر NAA و 15 گرم در ليتر شکر، به عنوان محيط کشت بهينه براي ريشه زايي درون شيشه اي اين گياه معرفي شد.