Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 160568
تاریخ انتشار : 30 فروردین 1391 0:0
تعداد بازدید : 117

مینا صوفی زمرد، کارشناس ارشد خون شناسی و بانک خون

تکثیرسلول های بنیادی خون سازبندناف برروی میکروول زیست سازگار

پژوهشگران گروه خون شناسی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس طی تحقیقی موفق به تکثیر سلول های بنیادی خون ساز بند ناف بر روی میکروول زیست سازگار شدند... علمي و فناوري - پژوهشي: پژوهشگران گروه خون شناسی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس طی تحقیقی موفق به تکثیر سلول های بنیادی خون ساز بند ناف بر روی میکروول زیست سازگار شدند. به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، پیوند سلول های بنیادی خون ساز یک روش درمانی برای بدخیمی های خونی و ناسازگاری های مغز استخوان است. همچنين خون بند ناف یک منبع جایگزین برای به دست آوردن سلول های بنیادی خون ساز در پیوند آلوژنیک مورد استفاده قرار می گیرد و اکثر محدودیت های مواجه شده در HLA را به دلیل کمتر بودن لنفوسیت های T سازگار می كند. مینا صوفی زمرد، کارشناس ارشد خون شناسی و بانک خون با بیان این مطلب در اشاره به محدودیت های استفاده از خون بندناف گفت: از جمله محدودیت های استفاده از خون بند ناف، مقدار کم سلول های بنیادی پیش ساز هماتوپوئتیک به دلیل حجم کم خون بند ناف است؛ بنابراین سیستم های تکثیر سلول های بنیادی پیش ساز هماتوپوئتیک در شرایط Ex vivo درصدد غلبه بر این مشکل هستند. وی افزود: هدف از این سیستم ها تولید کافی سلول های بنیادی پیش ساز هماتوپوئتیکی است که توانایی پیوند و خون سازی طولانی مدت را داشته باشند. تکثیر متداول سلول های بنیادی پیش ساز هماتوپوئتیک (سلول های CD133+ ) در محیط کشت مایع دو بعدی است و تنها تکثیر اثر سایتوکاین های مختلف را بر روی سلول های بنیادی پیش ساز هماتوپوئتیک فراهم می آورد؛ در حالی که فرایندهای تماس سلول های CD133+ با ماتریکس، مهاجرت، چسبندگی و ویژگی های توپوگرافی سه بعدی مغز استخوان و سیگنال های اتوکرین و پاراکرین موثر بر سلول ها را فراهم نمی كند. مجری این طرح تحقیقاتی گفت: در این سیستم با استفاده از مواد زیستی مصنوعی از جمله میکروول های ساخته شده از پلیمر پلی دی متیل سیلیکوزان (PDMS) پوشاندن سطح با پروتئین های خارج سلولی در جهت تولید niche های مصنوعی هستند که ویژگی سه بعدی، شیمیایی، مکانیکی این میکروول ها موجب فعال شدن سیگنال های چسبندگی، تکثیری، تمایزی و مهاجرت سلول های CD133+ با بیشترین شباهت به ماتریکس خارج سلولی طبیعی می شود. اين محقق تاكيد كرد: در این میکروول با استفاده از موادی آنالوگ پروتئین های ماتریکس خارج سلولی و یا پروتئین های طبیعی از جمله کلاژن ، فیبرونکتین و لامینین میزان تکثیر و بیان ژن های موثر در روند تکثیر تنظیم می شود . وی گفت: در این مطالعه تکثیر سلول های CD133+ بر روی میکروول PDMS پوشانده شده با کلاژن به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافت و میزان بیان مولکول لانه گزینی CXCR4 جهت پیوند نسبت به محیط دو بعدی افزایش نشان داد. این پژوهش با راهنمایی دکتر مسعود سلیمانی، عضو هیات علمی دانشگاه تربيت مدرس انجام شده است.