Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 160633
تاریخ انتشار : 3 اردیبهشت 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 121

محققان دانشگاهي موفق به سنتز نانوذرات نقره روي الياف پشمي با ماندگاري بالا شدند

علمي و فناوري - پژوهشي: پژوهشگران دانشگاه صنعتي اميرکبير بر اساس اصول شيمي سبز، موفق به سنتز هم زمان نانوذرات نقره و پوشش آن روي الياف پشمي با ماندگاري نسبتا بالايي شدند. به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، دکتر حسين باراني، عضو هيات علمي گروه فرش دانشگاه بيرجند و مجري اين طرح اظهار كرد: در اين پروژه نانوذرات نقره با استفاده از روش احياي شيميايي يون هاي نقره بر اساس اصول شيمي سبز در فاز آبي و همچنين روي کالاي پشمي سنتز شد. وي افزود: از لسيتين به عنوان پايدارکننده و انتقال دهنده نانوذرات نقره به درون کالاي پشمي استفاده شد. پايداري و ويژگي ضدباکتري محلول نانوذرات نقره و همچنين کمترين غلظت بازدارندگي معين شد و سپس نانوذرات نقره به دو روش پد- خشک- پخت، رمق کشي و هم زمان روي کالا بارگذاري شدند و ويژگي ضد باکتري و سميت کالاي بارگذاري شده مورد بررسي قرار گرفت. باراني با اشاره به اهداف انجام اين تحقيق خاطرنشان كرد: «سنتز نانوذرات نقره با به کارگيري لسيتين به عنوان يک سطح فعال زيست سازگار»، «پايدارسازي و سنتز نانوذرات نقره به صورت هم زمان با شکل گيري ليپوزوم»، «کاربرد ترکيبات دوستدار محيط زيست در سنتز نانوذرات (حلال: آب، پايدار کننده: ليپوزوم)»، «به کارگيري نانوذرات نقره سنتز شده جهت اصلاح ضدميکروبي پشم» و «سنتز و بارگذاري هم زمان نانوذرات در داخل ساختار ليف پشمي به منظور بهبود ثبات شستشويي کالا و افزايش بازدهي بارگذاري» از جمله اهداف انجام اين پژوهش محسوب مي شوند. باراني درباره نتايج پژوهش گفت: لسيتين در مرحله توليد نانوذرات نقره، سبب پايداري نانوذرات شده و همچنين به عنوان يک حامل، سبب انتقال نانوذرات به داخل ليف پشمي شده است. وجود پايدارکننده در مرحله توليد محلول نانوذرات نقره، سبب کاهش اندازه ذرات نقره، توزيع يکنواخت نانوذرات، ايجاد پايداري شيميايي، افزايش زمان ماندگاري و حرارتي، بهبود خواص ضد باکتري و ايجاد يک ماده غيرسمي با ويژگي ضد باکتري مناسب شده است. وي افزود: جاذبه يوني بين يون هاي نقره و فسفات گروه کولين مولکول لسيتين سبب قرار گرفتن يون هاي نقره روي ساختار ليپوزومي شده و در مرحله بعد توسط احياکننده سديم بوروهيدريد به اتم نقره تبديل شده اند. اين اتم ها به دليل داشتن انرژي سطحي زياد به يکديگر پيوسته نانوذرات نقره را توليد کردند. نانوذرات نقره توليد شده با اندازه اي حدود هفت نانومتر، داخل ساختار ليپوزومي حبس شدند. محقق اين پژوهش در خصوص مقايسه دو روش به کار برده براي ضد باکتري کردن الياف پشمي به کمک محلول سنتز شده نانوذرات نقره گفت: بازدهي بارگذاري محلول نانوذرات نقره روي کالاي پشمي به روش رمق کشي نسبت به روش پد-خشک-پخت بيشتر بوده است. بارگذاري نانوذرات به روش رمق کشي منجر به نفوذ بيشتر نانوذرات نقره به داخل ساختار ليف پشمي شده، در حالي که در روش پد- خشک- پخت، نانوذرات نقره روي سطح ليف پشمي قرار گرفته اند. بر اين اساس، نمونه هاي بارگذاري شده با روش رمق کشي از ثبات شستشويي بهتري برخوردار هستند. باراني تاکيد کرد: روش توليد و بارگذاري هم زمان نانوذرات نقره داراي بيشترين بازدهي بارگذاري و ثبات شستشويي بوده است. حضور لسيتين منجر به افزايش بازدهي بارگذاري، کاهش زردي پارچه و افزايش بازدهي ضد باکتري با رهايش تدريجي شده است. وي، وجود پايدارکننده در روش توليد نانوذرات نقره به صورت هم زمان را سبب افزايش بازدهي بارگذاري نانوذرات، بارگذاري نانوذرات داخل ساختار الياف، جلوگيري از تجمع نانوذرات در سطح الياف، بهبود پايداري شستشويي و ايجاد يک تکميل ضد باکتري با کمترين سميت براي سلول هاي فيبروبلاست عنوان و اين موارد را از مزاياي اين پژوهش عنوان کرد. باراني، به منظور ايجاد شرايط مناسب براي بارگذاري نانوذرات نقره روي کالاي پشمي و ساير منسوجات پيشنهاداتي را ارائه کرد كه شامل «بهينه سازي شرايط بارگذاري نانوذرات نقره روي کالا در روش هاي مختلف»، «استفاده از مواد اتصال دهنده در روش پد- خشک-پخت به منظور بهبود ثبات شستشويي»، «تاثير عمليات حرارتي در روش توليد هم زمان به منظور افزايش بازدهي بارگذاري نانوذرات» و «اصلاح شيميايي و فيزيکي سطح الياف پشم به منظور افزايش ميزان بارگذاري و خواص حاصل» است. وي همچنين افزود: در صورت تمايل صنعت و استقبال آنها از اين روش، مي توان به راحتي اين روش را روي خط توليد به کار برد. بر اساس اين گزارش، جزئيات اين پژوهش که در قالب پايان نامه دکتري حسين باراني با راهنمايي دکتر مجيد منتظر، مشاوره دکتر نسرين صمدي و دکتر طيبه توليت در دانشگاه صنعتي اميرکبير با همکاري دانشکده داروسازي دانشگاه تهران انجام شده ، در مجله «Molecular Membrane Biology» (جلد 28، صفحات 215-206، سال 2011) منتشر شده است.