Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 161822
تاریخ انتشار : 27 خرداد 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 323

به همت محققان ایرانی

نانوکاتاليست تصفيه پساب بي نياز از نور مرئي تولید شد

پژوهشگران دانشگاه شیراز نانوساختاری با خاصیت کاتالیستی تولید کرده اند که برای حذف رنگ از پساب، نیاز به نور مرئی ندارد... علمي و فناوري - پژوهشي: پژوهشگران دانشگاه شیراز نانوساختاری با خاصیت کاتالیستی تولید کرده اند که برای حذف رنگ از پساب، نیاز به نور مرئی ندارد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از سرويس پژوهشي ايسنا، یکی از پارامترهای مهم در تصفیه پساب، حذف رنگ آنهاست. بر اساس تخمین های صورت گرفته سالانه 15 درصد از رنگ های تولید شده در صنایع رنگ طی فرایند تولید و رنگ کاری تلف می شود. گفته می شود این مقدار تلف شده، طی فرایندهای مختلفی وارد آب می شود و این امر به مساله حذف رنگ از پساب، بیش از پیش اهمیت می بخشد. تاکنون روش های متفاوتی برای از بین بردن رنگ پساب ارائه شده است که هر کدام از آنها دارای محدودیت های خاص خود هستند. یکی از معروفترین این روش ها استفاده از نانوساختارهای اکسید تیتانیوم (TiO2) به عنوان فوتوکاتالیست است که به علت نیاز به نور خورشید و نور مرئی، از محدودیت هایی برخوردار است. پژوهشگران این پروژه با بررسی های خود بر روی نانوکاتالیست ها از Pd/HAP/Fe3O4 به عنوان یک نانوکاتالیست مناسب برای حذف رنگ های آزو (azo dyes) استفاده کردند. این پژوهشگران نانوکاتالیست Pd/HAP/Fe3O4 را سنتز و عملکرد آن در آب حاوی رنگ را مورد بررسی قرار دادند. آنان معتقدند که روند حذف رنگ بدین صورت است که ابتدا نانوکاتالیست در محیط اسیدی با اکسیژن محلول در آب واکنش داده و هیدروپرکسید تولید می شود. هیدروپرکسید تولیدی با رنگ آزو تحت کاتالیست HAP وارد واکنش شده و باعث تجزیه آن می شود. نتایج این پژوهش نشان می دهد واکنش رخ داده طی حذف رنگ، شبه درجه یک است که نشان دهنده کارایی بالای این نانوکاتالیست ها است. از مزایای این نانوکاتالیست ها می توان به فعالیت بالای کاتالیستی، قابلیت استخراج کاتالیست از محلول به روش مغناطیسی، پایداری مناسب، قابلیت بازیافت و عدم نیاز به نور یا هرگونه مواد مضر اشاره کرد. نتایج این پژوهش که به وسیله دکتر افسانه صفوی و دکتر صفیه مؤمنی از دانشگاه شیراز و پژوهشکده فناوری نانو شیراز صورت گرفته است، در «Journal of Hazardous Materials» (جلد 201-202، ژانویه سال 2012) منتشر شده است.