Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 162336
تاریخ انتشار : 17 تیر 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 167

جوهری، دستیار پژوهشی گروه پژوهشی بیومواد دانشگاه صنعتی اصفهان

داربست نانوکامپوزیتی استخوان با ترکیب پلیمر-بیوسرامیک تولید شد

پژوهشگران دانشگاه صنعتی اصفهان با بکارگیری یکی از روش های ساخت داربست مهندسی بافت، داربست ‏نانوکامپوزیتی استخوان با ترکیب پلیمر - بیوسرامیک ساختند...
علمي و فناوري - پژوهشي: پژوهشگران دانشگاه صنعتی اصفهان با بکارگیری یکی از روش های ساخت داربست مهندسی بافت، داربست ‏نانوکامپوزیتی استخوان با ترکیب پلیمر - بیوسرامیک ساختند. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از سرويس پژوهشي ايسنا، این داربست برای کاربردهای کلینیکی می تواند به عنوان ‏جایگزین استخوان و بويژه به عنوان جایگزین بخش آسیب دیده دندان در دندانپزشکی مورد استفاده قرار گیرد. مزیت ‏عمده این طرح، کاهش تعداد عمل هاي جراحي مورد نياز، بهبود سريع تر بيمار و در اصل خلق مجدد بافت زنده است. ‏ مهندس جوهری، دستیار پژوهشی گروه پژوهشی بیومواد دانشگاه صنعتی اصفهان با همکاری دکتر محمدحسین فتحی و دکتر ‏محمدعلی گلعذار، با تحقیقاتی که در زمینه مهندسی بافت داشتند، از پلی کاپرولاکتون به عنوان پلیمر زیست تخریب پذیر و ‏از فلوئور هیدروکسی آپاتیت به عنوان بیوسرامیک زیست فعال استفاده کرده و موفق به ساخت داربست نانوکامپوزيتي پلي ‏-کاپرولاکتون/نانوذرات لوئورهيدروکسي آپاتيت براي مهندسي بافت استخوان و بهینه سازی ترکیب آن شدند.‏ وی در این رابطه تصريح كرد: در این پژوهش داربست نانوکامپوزیتی پلي کاپرولاکتون/نانوذرات فلوئورهيدروکسي-‏آپاتيت ساخته شد و خواص آن مورد ارزیابی قرار گرفت. در این کار تأثیر تخلخل و درصد تقویت کننده بر خواص مکانیکی ‏و تخریب پذیری داربست مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین داربست نانوکامپوزيتي متخلخل حاوي چهار درصد وزني ‏متفاوت از نانوذرات فلوئورهيدروکسي آپاتيت ساخته و ريزساختار، مورفولوژي، تخلخل و خواص مکانیکی آن نیز مورد بررسی ‏قرار گرفت. بررسی ها و ارزیابی های انجام گرفته بر روی این داربست منجر به بهینه سازی ترکیب این داربست شد. جوهری در ادامه به خواص ویژه نانوذرات بیوسراميکي استفاده شده در این پژوهش اشاره کرد و ‏افزود: استفاده از نانوذرات بیوسراميکي زيست فعال در این پژوهش باعث بهبود زيست فعالي، تخريب پذيري و خواص ‏مکانيکي داربست در مقايسه با نمونه های کامپوزيتی که با ميکروذرات بیوسرامیکی ساخته شده بودند، شد. علاوه بر ‏اين، استفاده از نانوذرات در زمينه پليمري مي تواند دقيقاً تقليد از ساختمان استخوان طبيعي باشد، چراکه استخوان شامل ‏بلورهاي هيدروکسي آپاتيت در اندازه نانومتری است که استحکام بالاي آن را تأمين مي کند و با فاز پليمري کلاژن ‏تلفيق مي شود. وي با اشاره به نتایج حاصل از اين پژوهش تصريح كرد: نتايج اين تحقيق نشان داد که افزايش ميزان حضور تقويت کننده فلوئورهيدروکسي آپاتيت در داربست ‏نانوکامپوزيتي ساخته شده، درصد تخلخل داربست را کم می کند. همچنین افزايش درصد تخلخل داربست، استحکام ‏فشاري آن را کاهش داده و نیز افزايش ميزان حضور تقويت کننده در داربست، استحکام فشاري آن را افزايش داد. جوهري خاطرنشان كرد: با ‏مقایسه نتایج بدست آمده در این پژوهش یک ترکیب بهینه برای داربست ارائه شد.‏ ثبت اختراع نتایج بدست آمده از این پژوهش در حال پیگیری است. به گفته جوهری، در صورت ‏تکمیل آزمون های درون تنی این داربست ها می توان به تجاری شدن این طرح امیدوار بود.‏ نتایج این کار پژوهشی که در راستای تکمیل پایان نامه کارشناسی ارشد مهندس جوهری صورت گرفته، در ‏مجله ‏«Composites: Part B‏» (جلد 43، شماره 3، آپریل سال 2012) منتشر شده است.