Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 162867
تاریخ انتشار : 11 مرداد 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 168

به همت محققان ایرانی

نانوکامپوزيت دندانپزشكي با خواص بهينه در كشور ساخته شد

محققان پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران با همکاری دانشگاه علوم پزشکی تهران با تولید نانوذرات سیلیکای متخلخل به عنوان پرکننده کامپوزیت های دندانپزشکی توانستند خواص مطلوبی به این کامپوزیت ها ببخشند... علمي و فناوري - فناوري: محققان پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران با همکاری دانشگاه علوم پزشکی تهران با تولید نانوذرات سیلیکای متخلخل به عنوان پرکننده کامپوزیت های دندانپزشکی توانستند خواص مطلوبی به این کامپوزیت ها ببخشند. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از سرويس فناوري ايسنا، کامپوزیت های دندانپزشکی در زمینه های ترمیمی و زیبایی کاربردهای فراوانی دارند. با توجه به مصرف رو به گسترش این کامپوزیت ها، تلاش های زیادی برای بهبود خواص فیزیکی - مکانیکی آنها در حال انجام است. امروزه مطالعات برای تقویت این کامپوزیت ها در راستای ساخت رزین ها و یا فیلرهای جدید با خواص بهبود یافته است كه نانوساختارها از این جمله مواد هستند. با وجود این که اضافه کردن نانوذرات به کامپوزیت باعث بهبود خواصی همچون مدول، استحکام خمشی، چقرمگی و... می شود با معایبی نیز همراه است. از معایب آن می توان به سطح ویژه بالای آن اشاره کرد که باعث جذب بیشتر آب به خود و تخریب سطح رزین - ماتریس مي شود. از دیگر معایب آنها ویسکوزیته بالای آنها است که عملیات مورد نیاز بر روی دندان را سخت تر می کند. علاوه بر این ها ضعف اصلی اضافه کردن نانوذرات به عنوان پرکننده به کامپوزیت ها، عدم پخش مناسب نانوذرات در کامپوزیت است که این مورد نیز ناشی از سطح ویژه بالاي نانوذرات است. این پخش نشدن مناسب در ماتریس نیز باعث باقی ماندن ضعف هایی در بخشی از کامپوزیت شده و باعث تخریب آن منطقه می شود. محققان پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران با همکاری محققاني از دانشگاه علوم پزشکی تهران با بررسی معایب موجود در روش تولید این نانوکامپوزیت ها، به روشی دست یافتند تا این معایب را در کامپوزیت حاصل کاهش دهند. آن ها با تهیه نانوسیلیکای متخلخل به روش حرارتی و افزودن آن به کامپوزیت ها خواص مناسب تری نسبت به دیگر نانوکامپوزیت ها ايجاد کردند. آن ها دلیل متخلخل کردن نانوذرات به روش حرارتی را کاهش سطح ویژه نانوذرات بیان کردند. همچنین متخلخل کردن نانوذرات به چسبندگی بیشتر آنها به کامپوزیت از طریق اتصال ریز- مکانیکی نیز کمک می کند. پس از افزودن این نانوذرات متخلخل شده به کامپوزیت، خواص فیزیکی-مکانیکی آن با کامپوزیت های حاوی ذرات میکرو و نانوکامپوزیت های تجاری موجود مورد مقایسه قرار گرفت. مقایسه نانوکامپوزیت دندانپزشکی تولید شده به این روش با کامپوزیت های حاوی ذرات میکرو، نشان داد که استحکام خمشی، مدول الاستیک و چقرمگی شکست بهتری را دارا هستند. همچنین پس از قرار گرفتن در برابر سایش مسواک سطح صاف تری را نشان می دهد. علاوه بر این تفاوتی از نظر درجه تبدیل و استحکام کششی قطری بین نانوکامپوزیت تهیه شده و نانوکامپوزیت تجاری مورد استفاده مشاهده نشد. این دستاورد که حاصل تحقیقات دکتر محمد عطایی، دکتر ایوب پهلوان و دکتر نیلوفر معین است در مجله «Dental Materials» منتشر شده است.