Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 162988
تاریخ انتشار : 18 مرداد 1391 0:0
تعداد بازدید : 90

تحولي بزرگ در توليد و انتقال دارو با كشف محقق جوان ايراني

علمي و فناوري - علمي: آنچه كه محقق ايراني دانشگاه مرکزی فلوریدا به عنوان يك تجربه شكست خورده تصور كرده بود، منجر به يك كشف پر بركت شده كه دانشمندان آن را يك تغييردهنده بالقوه براي توليد انبوه نانوذرات خوانده اند. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان (ايسنا)، پيش بيني مي شود يافته هاي سروش شباهنگ، فارغ التحصيل دانشكده نور و فتونيك دانشگاه مركزي فلوريدا در نهايت شيوه توليد و انتقال مواد دارويي را دگرگون كند. اين كشف بر مبناي استفاده از حرارات براي تجزيه الياف بلند و نازك به دانه هاي ريز بوده كه قادر به نگهداري از چندين نوع ماده در يك مكان هستند. اين يافته كه در مجله نيچر منتشر شده، راه را به دنيايي از كاربردها باز كرده است. كريگ آرنولد، دانشيار مهندسي مكانيك و هوافضا در دانشگاه پريستون و كارشناس تعاملات ليزري ماده كه در اين پژوهش حضور نداشته، اين دستاورد را منحصر به فرد خواند. به گفته آرنولد، با يك شيوه جديد غير شيميايي توليد ذرات مشابه با هر اندازه در مقادير زياد، كاربردهاي احتمالي اين دستاورد غيرقابل تصور هستند. اولين چشم انداز اين دستاورد، ساخت ذراتي با قابليت انتقال دارو بوده كه براي مثال مي تواند عوامل مختلف را براي مبارزه با تومور تركيب كند يا ذراتي كه به تركيب يك جزء داراي زمان انتشار با مواد دارويي كه تنها در زمان رسيدن به سلولهاي هدف آلوده فعال مي شوند، مي پردازند. ايمان ابورضي، دانشيار دانشكده نور و فوتونيك دانشگاه مركزي فلوريدا و مربی و مشاور شباهنگ اظهار كرد: با اين رويكرد مي توانيد يك ساختار بسيار پيچيده را بدون نياز به تلاش بيشتر از زمان ساخت ساختارهاي ساده به وجود بياوريد. شيوه شباهنگ بر حرارت براي تجزيه الياف گداخته به قطرات گرد تكيه دارد. براي درك بهتر آن تصور كنيد كه آب از يك شير آب چكه مي كند. الياف شيشه شايد يكي از شناخته شده ترين رشته هاي استوانه اي هستند كه اطلاعات ديجيتالي را در مسافتهاي طولاني منتقل مي كنند. دانشمندان از مدتها قبل در حال جستجو براي راههايي در جهت ارتقاي خلوص الياف شيشه براي جايجايي سريعتر و بدون اختلال امواج نوري هستند. شباهنگ به همراه جوشوا كاوفمن بر روي چنين پروژه اي كار كرده و الياف شيشه را در يك دستگاه خانگي كاهش دهنده حرارت داده و كشيدند. شباهنگ متوجه شد كه به جاي نتيجه دلخواه نازكتر شدن مركز كابل، اين ماده در حقيقت به چندين كره مينياتوري تقسيم شد. شباهنگ اظهار كرد: اين نتيجه براي ما نوعي شكست محسوب مي شد؛ اما هنگامي كه ابورضي از اين نتايج آگاه شد، دريافت كه اين شكست در حقيقت يك دستاورد بزرگ است. ابورضي و ديگر دانشمندان مي دانستند كه طبق نظريات، الياف نوري مذاب بايد با فرآيندي موسوم به بی ثباتی ریلی همراه شوند كه دلايل تجزيه يك یک جریان سیال در حال سقوط را به قطرات توضيح مي دهد. تجربه شباهنگ نشان داده كه حرارات دادن و سپس سرد كردن چندين رشته الياف مي تواند اين نظريه را به واقعيت تبديل كند. ذرات يك شكل شبيه به قطره بوجود آمدند. همچنين شباهنگ نشان داد كه هنگامي كه يك كره شكل گرفت، مي توان مواد اضافي را به آن افزوده و مانند قطعات لوگو در محل نگهداشت كه منجر به ذراتي با ساختارهاي داخلي پيچيده خواهد شد. اهميت خاص اين پژوهش در ساخت ذرات شبيه به توپ ساحلي بوده كه از دو ماده متفاوت آميخته با هم در يك شيوه متغير شبيه به خطوط روي توپ ساحلي تشكيل شده است.