Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 164214
تاریخ انتشار : 9 مهر 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 31

محقق ايراني اشتباه پنج ساله محققان ايستگاه بين المللي فضايي را تصحيح كرد

علمي و فناوري - علمي: گلسنگ به كار رفته در تحقيقات پژوهشگران اسپانیا و آلمان در ايستگاه بين المللي فضايي كه به اشتباه گونه «Aspicilia fruticulosa» معرفي شده بود با بررسي هاي محقق ايراني به عنوان گونه اي جديد شناسايي شد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از خبرنگار علمي ايسنا، در پي ارائه يافته هاي رساله دکتري محمد سهرابي، دانش آموخته گروه زيست شناسي دانشكده علوم زيستي دانشگاه «هلسينكي» فنلاند در قالب مقاله اي در مجله معتبر آلماني Mycological Progress محققان اروپايي دست اندركار اين تحقيقات با تصحيح اشتباهتشان در مقاله جدید خود نام گونه جدید كشف شده توسط اين محقق ايراني و همكارانش را جايگزين كرده اند. دكتر محمد سهرابي، عضو هيات علمی سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ايران در گفت وگو با خبرنگار علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با اشاره به اين كه گلسنگ ها از گونه هايي هستند كه در سال هاي اخير براي انجام تحقيقات در علوم فضایی و پروژه بلندپروازانه سکونت بشر در مریخ استفاده می شوند، اظهار كرد: طي پنج سال گذشته، محققان ايستگاه بين المللي فضايي در انجام تحقيقات خود چندين گونه مختلف Rhizocarpon geographicum و Xanthoria elegans و یک گونه جدید ناشناخته مانده از گروه گلسنگ های مانا (مائده آسمانی) موسوم به « Aspicilia fruticolosa» را به مدت چندین ماه به فضا ارسال كرده و همچنين آنها را در شرایط شبیه سازی شده مریخی به مدت طولانی نگه داشته اند. پس از بازگرداندن گونه ها از فضا و خارج کردن آنها از شرایط شبیه سازی شده مریخی، بررسي کامل آنها نشان داد كه دما، فشار و تابش شدید اشعه «UV» در روند رشد و زندگي آنها اثري چندانی نداشته است و در اين میان تنها گونه مائده آسمانی همچنان توانسته بیشترین مقاومت را از خود نشان دهد. وي افزود: پس از آن آزمایش موفقیت آمیز از ميان گلسنگ هاي ارسال شده به فضا، گلسنگ مانا به عنوان مدل ارگانيسم مطالعات زیست ستاره شناسی انتخاب شد. سهرابي تصريح كرد: گونه مدل انتخاب شده به گروهي از گلسنگ ها به نام «Manna Lichens» تعلق دارد که در برخي كتب اديان مختلف به نام مائده آسماني معروف هستند. اين گروه از گلسنگ ها كه نسبت به خشكي بسيار مقاوم هستند در بیابان ها و استپ های ايران، آسياي مركزي، بخش هايي از روسيه، اسپانيا، شمال آفریقا و آمريكا پراکنش دارند. عضو هيات علمی سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ايران تصريح كرد: بررسي هاي اخير من و همكارانم در دانشگاه هلسينكي نشان داد گونه منتخب گلسنگ مورد استفاده در تحقيقات ايستگاه فضايي كه به اشتباه Aspicilia fruticulosa معرفي شده در واقع از گونه كشف شده توسط ما موسوم به Circinaria gyrosa Sohrabi et al است که در بیابانها و استپ های مناطق مرکزی و شمال غرب ایران، ارمنستان، ترکمنستان، آناتولی ترکیه و مناطق استپی و خشک اسپانیا وجود دارد. محققان ایستگاه فضایی متوجه جديد بودن اين گونه از نظر علم گلسنگ شناسي و گونه شناسي نبودند و آن را با گونه اي ديگر موسوم به Aspicilia fruticulosa که بیشتر در آسیای مرکزی پراکنش دارد، اشتباه گرفته اند. گلسنگ سهرابي درباره چگونگي پي بردن به اين موضوع تصريح كرد: با توجه به اينكه رساله دكتري من بر روي مطالعات تبار شناسی گلسنگهای مانا در سطح جهان بوده است در تحقيقات بر روي گونه هاي مختلف این گروه متوجه شدم نمونه گلسنگی که محققان كشور اسپانيا به ايستگاه فضايي بين المللي ارسال كرده اند یک گونه جديد بوده که نامگذاری آن را به صورت Circinaria gyrosa Sohrabi et al انجام داده ام. بعد از انتشار نتایج رساله دکتری من محققان ایستگاه فضایی نام گونه جدید را بلافاصله پذیرفته و مقاله جدید خود را با نام گونه جدید Circinaria gyrosa در پایگاه ساینس دایرکت منتشر کردند. اين مقاله در نشاني اينترنتي http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0032063312002425 قابل دسترسي است. وي در پاسخ به خبرنگار ايسنا كه نظر وي را درباره علت بروز چنين اشتباهي از سوي محققان علوم فضايي پرسيد، گفت: در گلسنگ ها صفات ریخت شناسی توسعه چندانی نيافته است بنابراين در بسیاری موارد مجبور به مطالعه گونه ها از چندین روش به خصوص مطالعه توالی «دی ان ای» به همراه ترکیبی از مطالعات اکولوژی و روش های شیمیایی هستيم و اصولا در علم گلسنگ شناسی موضوع تشخیص گونه ها امری نسبتا پیچیده بوده و نیازمند افراد كاملا متخصص است. اين مساله ضرورت تربیت نیروی متخصص در اين زمينه در کشور ما را نيز نشان مي دهد خصوصا اين كه گلسنگ های ایران از تنوع گونه ای بالایی برخوردار بوده و این دانش در کشور ما بسیار نو پا است. وي خاطرنشان كرد: در میان گلسنگ های مختلف به هیچ وجه نمي توان به علت تشابه صفات ظاهری نمونه ها به یکدیگر آنها را به عنوان یک گونه قلمداد کرد چرا که امروزه نتايج مطالعات مولكولي گلسنگ ها نشان مي دهد نمونه هایی كه از نظر ظاهری و صفات ریخت شناسی بسیار شبیه به هم بوده و در مناطق مختلفی در آسيا، اروپا وآمريكا پراکنده و در طول سالیان گذشته همواره در منابع علمی مربوطه به عنوان یک گونه با پراکنش وسیع محسوب می شدند، یک گونه جهان شمول نبوده و در مطالعات اخیر از نظر تبار شناسی متعلق به گونه های مجزا از هم با پراکنش محدود هستند. سهرابی با اشاره به اهميت علم گونه شناسي گفت: استفاده از نام صحیح گونه ها در تحقيقات و كتابهاي درسي بسيار حائز اهميت است. بنابراين در معرفي مدل ارگانيسم ها بايد به تبارشناسي و نام گونه اهميت داده شود زیرا نامهای علمی به منزله زبان مشترک در گفتگوی محققان علوم مختلف در سطح جهان هستند. وي در ادامه با اشاره به توانمندي هاي موجود در عرصه هوا فضاي كشور و تلاش محققان براي ارسال موجودات زنده به فضا پيشنهاد كرد در اين تحقيقات از اين گونه جديد گلسنگ ها نیز كه به وفور در ايران يافت مي شود استفاده شود. سهرابي تصريح كرد: گلسنگ ها به منزله آزمايشگاه تشخيص طبي طبيعت هستند. با مراجعه به گلسنگ ها در طبيعت مي توان نشان داد وضعیت سلامتی و پایداری آن در چه سطحی قرار دارد. یا به عبارتی گلسنگ ها بزرگترين انديكاتور زيست محيطي در طبیعت اطراف ما هستند. به گزارش ايسنا، مقاله دكتر سهرابي و همكارانش در خصوص گونه جديد گلسنگ كه در مجله آلماني Mycological Progress از انتشارات اشپرينگر به چاپ رسيده در نشاني www.springerlink.com/content/67q6511q883555gq قابل دسترسي است.