Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 164217
تاریخ انتشار : 9 مهر 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 128

زد کامیونیکیشنز: ایران تنها کشوری است که سلاح هسته ای را غیرقانونی و حرام می داند

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از خبرگزاری فارس: پایگاه «زد کامیونیکیشنز» با اشاره به توان ایران در عرصه های مهم تکنولوژی روز نوشت: ایران علاقه ای به ساخت بمب اتم ندارد و رهبر ایران در فتوایی، ساخت و استفاده از این سلاح(در سال های 2003، 2005، 2011و در اجلاس تهران)را غیراخلاقی، غیرشرعی و غیرقانونی خواند . به گزارش خبرگزاری فارس، «سام نژاد» در مقاله ای در پایگاه تحلیلی اینترنتی «زد کامیونیکیشنز» با عنوان «دروغ ها و معیارهای دوگانه در ارتباط با برنامه هسته ای ایران» نوشت: سه دهه است که جامعه به اصطلاح جهانی (که در واقع جمعی اندک از نواستعمارگران هستند) به همه ما (یعنی مردم عادی جهان) هشدار می دهند که ایران در حال توسعه سلاح های هسته ای است و در آستانه ساخت این سلاح ها است. در تمام این مدت همچنین مدعی بوده اند که ایران در کل یک یا دو سال تا رسیدن به مرحله آزمایش سلاح هسته ای فاصله دارد. * دروغ هر چه بزرگ تر باشد و تکرار شود مردم باور می کنند این نوع تأکیدات خاص بارها و بارها بر اساس این فرضیه تکرار و تأکید شده که اگر دروغ به اندازه کافی بزرگ و بی شرمانه باشد و به اندازه کافی تکرار شود، به یک واقعیت پذیرفته شده، دست کم از نظر عده زیادی از مردم بدل خواهد شد. این تفکر و عقیده که باید به مخالفان و دشمنان با سیاست «هویج و چماق» [تشویق و تنبیه] برخورد کرد نیز ناشی از عقیده امپریالیست ها است که با غرور و گستاخی که می توان در اظهارات و بیانیه های دیپلمات های آن ها مشاهده کرد، همراه است. به عبارت دیگر، طبق حس و درک کسانی که هدف این سیاست تحقیر و اهانت امپریالیستی بوده اند، این برخورد به گونه ای است که انگار طرف های مقابل نمی فهمند. * اگر ایران به دنبال ساخت سلاح بوده پس چرا طی این مدت طولانی آن را تولید نکرده است سیاست رسمی و رویکرد چماق و هویج [تشویق و تنبیه] تا همین اواخر علیه هیچکس به جز روسیه به کار نمی رفته اما اکنون بیشتر به سمت تمدنی کهن مانند ایران تغییر مسیر داده است. جنبه ای از ادعای مطرح شده در مورد تمایلات ایران به سمت دستیابی به سلاح هسته ای وجود دارد که تا آن جا که من اطلاع دارم، توسط هیچ سیاستمدار، تحلیلگر و مفسری در رسانه های غرب مورد توجه قرار نگرفته است. مسئله این است که اگر ایران در حال توسعه سلاح های هسته ای بود، پس چرا این قدر طول کشیده است؟ و این که چرا در این زمان غیرعادی طولانی حتی یک عدد از این سلاح را در اختیار ندارد؟ * سیاست چماق و هویج سلاح دیگری در دست جنگ آفرینان است توضیح این امر زمانی می تواند ارایه شود که دشمنان دولت ایران و بهتر بگویم متنفرین از مردم ایران، این جرأت را داشته باشند که دلیل این مقایسه مختصر خود با سیاست هویج و چماق را در بیانیه و اظهاراتی آشکار و روشن توضیح داده و ایرانی ها را نادان بخوانند. ایرانی ها باید بسیار کم هوش که همه فکر خود را روی مسئله ای ساده مانند ساخت بمب متمرکز کرده اند اما در طی 33 سال نتوانسته اند حتی یک عدد از آن را بسازند! شاید این تنها دلیل عقلانی باشد که این فریبکاران دروغ گوی غربی بتوانند ارایه کنند. اما آن ها نمی توانند این تفکر متعصبانه خود را تا آن حد تعمیم دهند. این تشبیه مانند کشیدن خط روی ماسه است که حتی خودشان نیز نمی توانند روی آن پا نهند از ترس این که مباد خیلی زود بازی را ببازند. از این رو عاملان جنگ های سیستماتیکی که در سراسر دنیا به بهانه دفاع از آزادی و دموکراسی انجام شده، انگیزه و دلایل پنهانی در استفاده از هر دروغی دارند که دوست دارند مطرح کنند. از جمله استفاده از سیاست چماق و هویج به عنوان سلاح دیگری از جنگ افزارهای فراوانی که در اختیار خود دارند. * اگر کشوری بخواهد بمب اتمی درست کند نهایتاً ظرف 18 سال آن را تمام می کند دلایل زیر، دلیلی بر این است که ما حتم داریم قدرت های بزرگ دارند [در مورد ایران] دروغ می گویند آن هم به عمد. 1- ایالات متحده آمریکا برنامه سلاح هسته ای خود را در سال 1942 آغاز کرد و تا اوت 1945 آن ها یک جین از این نوع بمب ها را در دو نوع مختلف در اختیار خود داشت. ظرف فقط سه سال و برای نخستین بار و بدون اطمینان از این که آیا کارشان اصولاً امکان پذیر و شدنی است یا خیر، آمریکا به اندازه 6 بمب تولید کرد. برخی از این بمب ها اورانیومی و برخی پلوتونیومی بودند. آمریکا بمب اورانیومی در هیروشیما و بمب پلوتونیومی خود را در ناکازاکی استفاده کرد. این کارها با دانش و فناوری دهه 1940 انجام شد. 2- اتحاد جماهیر شوروی پروژه تولید سلاح اتمی خود را سال 1945 شروع کرد، زمانی که شاهد تأثیرات حملات آمریکا به هیروشیما و ناکازاکی بود و دیگر جنگ جهانی دوم تمام شده بود. روس ها نخستین بمب اتمی خود را در اوت 1949 تنها چهار سال بعد از شروع جدی کار آزمایش کردند. بار دیگر آن ها نیز از فناوری دهه 1940 استفاده کردند ضمن این که با منابع و درآمدهای محدودی که در دست داشتند تلاش در بازسازی کشور خود نیز داشتند. 3- انگلیس نیز برنامه هماهنگ خود برای تولید بمب اتمی را در ژانویه سال 1947 شروع کرد و نخستین بمب خود را 6 سال بعد در اکتبر سال 1952 آزمایش کرد. آنها نیز برای این کار از فناوری سال های بسیار پیش استفاده کردند. آن ها زمانی این کار را کردند که به خاطر جنگ جهانی ناتوان و ضعیف بودند. 4- فرانسوی ها نیز این برنامه را در سال 1949 آغاز و در فوریه 1960 و یعنی ده سال بعد نخستین بمب اتمی خود را آزمایش کردند. 5- چین برنامه هسته ای خود را اوایل 1960 آغاز و طی چهار سال و در سال 1964 نخستین بمب اتمی خود را آزمایش کرد. 6- اسرائیل نیز برنامه هسته ای خود را در سال 1960 آغاز و در سال 1967 یعنی 6 سال بعد نخستین بمب هسته ای خود را تولید کرد. 7- هند نیز برنامه واقعی هسته ای خود را از سال 1956 یعنی با اولین راکتور هسته ای خو د آغاز کرد و در اوایل 1974 یعنی 18 سال بعد نخستین بمب اتمی خود را در اختیار داشت. 8- پاکستان از اواخر 1965 و با ساخت نخستین راکتور هسته ای خود حرکت جدی به سمت ساخت بمب را آغاز کرد و در اوایل سال 1983 یعنی 17 سال بعد نخستین سلاح هسته ای خود را در اختیار گرفت. 9- کره شمالی توسعه بمب هسته ای خود را از سال 1989 و با ساخت نخستین نیروگاه خود آغاز کرد و تا 2006 یعنی 17 سال بعد نخستین بمب هسته ای خود را آزمایش کرد. کشورهای دیگری مانند کانادا و آفریقای جنوبی بودند که در گذشته همین روند تند توسعه سلاح هسته ای را دنبال می کردند اما از آن دست کشیده و هرگز سلاحی نساختند، با وجود این که توانایی ساخت آن را داشتند. از این رو مشاهده می کنیم که هیچ کشوری بیش از 18 سال زمان برای ساخت یک بمب اوانیومی و پلوتونیومی صرف نکرده است. در حقیقت، طراحی و روش ساخت یک بمب اتمی ساده، ده ها سال پیش شناخته شده و هر کشوری که به دنبال ساخت آن باشد در ساختن آن مشکلی نخواهد داشت. * اسرائیل و غرب مدعی هستند ایرانی ها در ساخت بمب هسته ای ناتوان هستند بنا براین تنها دو دلیل برای این امر باقی می ماند که چرا برخی از کشورهای خاص که دارای منابع و امکانات کافی هستند، بمب اتمی نمی سازند. الف) این که آن کشور نمی خواهد بمب داشته باشد و ب) محققان دانشگاهی و نظامی آن ها آنقدر کم هوش هستند که نمی توانند آن را تولید کنند. ایران عنوان می کند که گزینه الف دلیل این امر است اما آمریکا، انگلیس و اسرائیل و دوستانشان ادعا می کنند که دلیل دوم در مورد ایران صدق می کند. * توانمندی ایران به حدی است که احتمال ناتوانی در ساخت بمب اتمی توسط آن منتفی است بگذارید این سؤال را به طور اخص برای ایران بررسی کنیم هر چند این تحلیل را می توان برای هر کشور دیگر غیرهسته ای انجام داد. کشورهای فراوانی وجود دارند که از تأسیسات و مراکز نظامی و آموزشی کارآمد برخوردار هستند اما هیچ سلاح اتمی نساخته اند حتی با این که می توانستند چنین سلاحی را سال های قبل تولید کنند. به هر حال آن ها هیچ اتهامی به آن ها وارد نشده است که در حال توسعه سلاح هسته ای هستند. تاکنون آمریکا و هم پیمانان تا دندان مسلح آن در پیمان ناتو معترف بوده اند که کشورهای دیگری که سلاح هسته ای ندارند به خاطر این بوده که آن ها اشتیاقی به در اختیار داشتن این سلاح شیطانی ندارند. ایران تنها کشوری است که مرتباً متهم می شود که می خواهد بمب های اتمی بسازد، با این حال بعد از گذشت 33 سال یعنی دو برابر از زمانی که دیگران برای ساخت چنین بمب هایی صرف کرده اند، ایران هنوز سلاحی نساخته است. اما چرا؟ مسئله ای که جای هیچ چون و چرایی در آن وجود ندارد این است که ایران دارای مردمی با تحصیلات بالا، فنی و توانمند است و از زیرساخت های اجتماعی و نظامی مناسبی برخوردار است. این کشور از نظر توانایی در خرید هفدهمین کشور دنیا است. ایران از دانشگاه های متعدد و دانشکده های فنی فراوانی برخوردار است که هر سال هزاران دانش آموخته از آنها بیرون می آیند. این کشور بزرگ ترین تولیدکنندگان خودرو در خاورمیانه را دارا است. این کشور کارخانجات ساخت کشتی و تولید نورد فولاد را دارا است. در چاه ها، پالایشگاه های نفت و گاز این کشور و کارخانجات پتروشیمی که نیاز داخلی را تأمین و صادرات نیز دارند، شمار زیادی از متخصصان بومی فعال هستند. این کشور موشک به مدار زمین فرستاده و تأسیسات طراحی و ساخت ماهواره در اختیار دارد. ایران سدهای خود و ماشین آلات تولید و ایستگاه های برق را می سازد و بزرگ ترین صادرکننده برق در خاورمیانه است. این کشور صنعت گسترده تحقیق و توسعه پزشکی و داروسازی در اختیار دارد. ایران ساخت و نگهداری جاده های مدرن، راه آهن و شبکه های جاده ای را انجام می دهد. این کشور تولیدات کشاورزی متعدد و تأسیسات وابسته به تولیدات کشاورزی دارد. ایران کارخانجات خاص خود برای تولید هواپیما، صنایع تولیدات نظامی از جمله موشکی، جنگنده ها، بالگردها، ناوشکن ها و زیردریایی ها در اختیار دارد. گذشته از این موارد، ایران صاحب معدن اورانیوم و تأسیسات تبدیل و غنی سازی اورانیوم در کنار رآکتورهای تحقیقات هسته ای است که از 45 سال پیش در این کشور دایر بوده است. این فهرست تنها گوشه ای از توانمندی های ایران است. ایران اخیراً در زمینه توسعه صنعتی بعد از چین و هند به مقام سوم رسیده است. از این رو احتمال این که ایران کشور بی استعداد است که نتوانسته بعد از 33 سال یک بمب اتم بسازد به طور حتم بی اساس است. پس چه می ماند؟ * ایران تنها کشوری است که سلاح های هسته ای را غیرقانونی دانسته و علیه آن ها فتوا داده است تنها امکانی که باقی می ماند این است که ایران نمی خواهد بمب اتمی بسازد. خیلی ساده باید گفت که این کشور علاقه ای به ساخت بمب اتمی ندارد. همان طور که رهبر انقلاب اسلامی آیت الله سید علی خامنه ای نیز عنوان کرده، این سلاح ها از نظر اخلاقی زشت و بر خلاف قانون خداوند است. در حقیقت ایران تنها کشوری است که به صراحت اعلام کرده سلاح های هسته ای کاملاً غیرقانونی است. فتواهایی نیز علیه ساخت و استفاده از این سلاح های صادر شده است (سال های 2003، 2005 و 2011). آیت الله خامنه ای این حکم خود را به تازگی در کنفرانس جنبش عدم تعهد که در تهران برگزار شد، تکرار کرد. * عجیب است کشورهای لیبرال غربی با ساز آمریکا و اسرائیل می رقصند از این رو چقدر عجیب و متضاد و چقدر مضحک است که کشورهایی که به دنبال خونخواهی هستند، همان کشورهایی هستند که دستشان به خون مردم هیروشیما و ناکازاکی آغشته است و هزاران سلاح های قدرتمند هسته ای در اختیار دارند و از صدها تن سلاح دارای اورانیوم تهی شده برخوردار بوده و به طور مرتب علیه کشورهایی که آنها را دشمن می دانند جنگ راه می اندازند. یا حتی این که عضوی از آژانس بین المللی انرژی اتمی نیستند (اسرائیل) و اجازه بازرسی از تأسیسات هسته ای و صدها بمب اتمی غیرقانونی یا دیگر سلاح های ممنوعه مانند بمب های فسفری را نمی دهند. و چقدر عجیب است که دیگر کسانی که به اصطلاح دموکراسی های آزاد و لیبرال غربی خوانده می شوند پشت سر این دو فریبکار راه می افتند و همچون دسته رقصندگان به دنبال هم و با ریتم مبتذل تهدیدآمیز آن ها می رقصند. جملاتی مانند این که "همه گزینه ها (حتی حمله هسته ای پیشدستانه) روی میز است". یا این که به اقدام آشکار جنگ افروزانه مانند اعمال محدودیت ها و تحریم ها دست می زنند و همان طور که آماده کشتار، نابودی و تضعیف میلیون ها نفر دیگر می شوند، بر این ریاکاری زننده خود ماسک مقدس نما می زنند. * سلطه گران کشورهای در حال توسعه را همراه به عنوان زیردست خود می خواهند در حقیقت سلطه گران جهانی اخیراً دست خود را سهواً رو کرده و اعتراف کرده اند که ایران به دنبال ساخت سلاح هسته ای نیست و عنوان می کنند که ایران نباید به دانش و توانایی فنی آن دست پیدا کند. به عبارت دیگر، آن ها به دروغ گویی خود اعتراف کرده و روی واقعی خود را نشان داده اند: این که کشورهای در حال توسعه اجازه ندارند توسعه یابند و این کشورها باید همواره ممنون خرده نانی باشند که از میز رئیس شان می ریزد و همواره باید عقب مانده، درمانده و زیردست باقی بمانند تا مشمول حکم امپراتور باشند.