Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 165001
تاریخ انتشار : 22 آبان 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 120

یوسفی، مدیرعامل شرکت تعاونی دانش بنیان مستقر در پارک علم و فناوری مازندران

تولید تجاری نانوسلولز با استفاده از ضایعات چوبی و کشاورزی

این نانوفیبر سلولز با روش بالا به پایین سوپر آسیاب دیسکی از طیف وسیعی از مواد اولیه نظیر چوب، ضایعات چوبی، ضایعات کشاورزی و سایر منابع قابل تولید است. توزیع قطری نانوفیبرهای سلولزی تولید شده در محدوده 5 تا 80 نانومتر و با متوسط قطری حدود 30 نانومتر است که بخش های تحقیقاتی و صنعتی کشور به این ماده نیاز مبرم دارند.ایران به عنوان چهارمین کشور موفق به تولید تجاری نانو سلولز شده است...
علمي و فناوري - فناوري: محققان یک شرکت تعاونی دانش بنیان مستقر در پارک علم و فناوری مازندران، موفق به تولید تجاری نانوسلولز از ضایعات چوبی و کشاورزی شدند. دکتر حسین یوسفی، مدیرعامل این شرکت تعاونی دانش بنیان و دانش آموخته دانشگاه تهران در گفت وگو با خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) با بیان این که نانوپلیمرهای زیستی مانند نانوسلولز، فراوان ترین نانوپلیمر زیستی موجود در طبیعت هستند، گفت: این نانوفیبر سلولز با روش بالا به پایین سوپر آسیاب دیسکی از طیف وسیعی از مواد اولیه نظیر چوب، ضایعات چوبی، ضایعات کشاورزی و سایر منابع قابل تولید است. توزیع قطری نانوفیبرهای سلولزی تولید شده در محدوده 5 تا 80 نانومتر و با متوسط قطری حدود 30 نانومتر است که بخش های تحقیقاتی و صنعتی کشور به این ماده نیاز مبرم دارند. به گفته وی، سنتز باکتری یکی از روش های پایین به بالای تولید نانوسلولز است که در این شرکت استفاده می شود. توزیع قطری نانوفیبرهای تولید شده توسط باکتری 20 تا 90 نانومتر با متوسط قطری حدود 45 نانومتر است. نانوکیتین، نانوکیتوسان و نانو پلیمرهای زیستی دیگر در مراحل ابتدایی تولید بوده و به زودی در فهرست محصولات ما قرار می گیرند. وی با بیان اینکه ایران به عنوان چهارمین کشور موفق به تولید تجاری نانو سلولز شده است، تصریح کرد: نانوسلولز به دلیل داشتن خواص منحصر به فرد و کاربردهای وسیع یک ماده اولیه استراتژیک محسوب شده و تولید تجاری آن از اولویت های کشورهای پیشرو در نانو فناوری از جمله ایران است؛ البته در حال حاضر واحدهای تحقیق و توسعه صنایع و دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی بیشترین متقاضی استفاده از این ماده هستند. یوسفی با بیان این که این نانو پلیمر، زیست سازگار، زیست تخریب پذیر و تجدید شونده است، خاطرنشان کرد: همچنین نانوسلولز مشکلی برای سلامتی انسان و حیوانات نداشته و سبب آلودگی محیط زیست نیز نمی شود. همچنین نانوپلیمر سبب بهبود خواص مکانیکی، نفوذناپذیری، شفافیت و ... محصولات نهایی می شود. برنده جایزه رساله برتر در جشنواره انتخاب پایان نامه سال دانشجویی سال 1391 درباره مزایای تولید تجاری نانوسلولز به ایسنا گفت: تامین بخشی از نانوسلولز مورد نیاز دانشگاه و صنعت در رشته های مختلف نظیر صنایع سلولزی، صنایع غذایی، داروسازی، زیست پزشکی، پزشکی، مهندسی پزشکی، صنایع دفاع، پتروشیمی، استفاده از پسماند سلولزی کشاورزی (کلش برنج، کلزا، گندم، باگاس و غیره) به عنوان ماده اولیه و ایجاد ارزش افزوده برای آنها، افزایش تولید علم مرتبط با نانوسلولز توسط محققان ایرانی، ایجاد برند جهانی در حوزه فناوری نانو با نام یک شرکت ایرانی و صادرات نانو سلولز به کشورهای منطقه در آینده ای نزدیک، بومی سازی تولید نانو سلولز، استقلال و عدم وابستگی علمی به خارج، اشتغال زایی مستقیم و غیر مستقیم از جمله مزایای تولید صنعتی و تجاری این محصول است. یوسفی با بیان این که نانوسلولز به عنوان نانوپلیمرهای زیستی حداقل در بیست رشته و صنعت استفاده دارد، تصریح کرد: بخش های صنعتی شامل نانوکامپوزیت، فوم و فیلتر زیستی، کاغذسازی، پزشکی، مهندسی پزشکی و صنایع آرایشی و بهداشتی، صنایع غذایی، صنایع بسته بندی و نساجی، کشاورزی، صنایع الکترونیک و مغناطیس، هوافضا، خودرو، ساختمان و وسایل ورزشی، صنایع دفاع، نفت و پتروشیمی، صنایع رنگ از جمله مصرف کنندگان نانوسلولز محسوب می شوند.