Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 165352
تاریخ انتشار : 11 آذر 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 98

تبدیل قلب به نیروگاه برق با ابتکار دانشمند ایرانی

علمي و فناوري - علمي: دانشمندان توانسته اند راه هایی را برای تولید برق از ضربان قلب شناسایی کنند که این موفقیت می تواند یک منبع حیاتی انرژی را ارائه کند. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) تبدیل بدن انسان به نیروگاه برق شاید ابتدا تخیلی به نظر برسد اما دانشمندان در تلاش هستند تا ایده تولید میزانی از انرژی به شکل حرارت بدن، حرکت، سوخت و ساز و لرزش را به واقعیت تبدیل کنند. در یکی از این فناوری ها، کارشناسان به فیزیوالکتریسیته روی آورده اند که به معنی برق تولید شده از فشار است. در ماده فیزوالکتریک، با تغییر شکل ماده، مقادیر کمی نیرو تولید می شود. به عنوان مثال می توان به قلب اشاره کرد که امکان تامین نیروی دستگاه های ضربان ساز از آن وجود دارد. این دستگاه ها با وجود نیاز کم به نیرو، بعد از چند سال از کار می افتند؛ اما همانطور که دکتر امین کرمی از دانشگاه میشیگان می گوید، یک ضربان ساز با نیروی تامین شده از ضربان قلب می تواند به طور مادام العمر به کار خود ادامه دهد. کرمی در سخنرانی خود در انجمن قلب آمریکا در لس آنجلس به این نکته اشاره کرد که یک تکه از سرامیک فیزوالکتریک با ضخامت یک صدم سانتیمتر که نیروی خود را از لرزشهای درون حفره سینه تامین می کند، می تواند تا 10 برابر نیروی بیشتر را برای یک ضربان ساز فراهم کند. این فناوری همچنین در خارج از بدن نیز قابل استفاده است. محققان فناوری نانو هم در حال ساخت یک پیراهن قدرت از الیاف پوشش داده شده با نوارهای طلا و اکسید زینک هستند. این الیاف در زمان حرکت فرد به یکدیگر مالیده شده و یک جریان را تولید می کنند. پرفسور ژانگ لین وانگ از موسسه فناوری جورجیا می گوید: ما توانسته ایم یک منبع نیروی منعطف، تاشو و قابل پوشش را فراهم کنیم که برای مثال با افراد اجازه می دهد تا با راه رفتن جریان برق خود را تولید کنند. در انگلیس، محققان دانشگاه نیوکاسل یک منبع انرژی « سُرش زخمه ای» را ساخته اند که می تواند نیروی یک دستگاه ناوبری ماهواره را تامین کند. این دستگاه که بر روی زانو نصب می شود، از یک حلقه خارجی و هاب مرکزی تشکیل شده است. در زمان راه رفتن این حلقه چرخیده و 72 مضراب اطراف آن چهار بازوچه فیزوالکتریکی روی هاب را به صدا درآورده و برق تولید می کند. استیو بوروز از دانشگاه بریستول حرکت بالا و پائین راه رفتن را برای چرخاندن یک ژنراتور برقی جمع آوری کرده است. همچنین محققان دانشگاه ویسکانسین نیز از گام های انسان به عنوان یک منبع برق استفاده کرده اند. آنها با استفاده از یک دستگاه الکترووتینگ معکوس به هدایت یک مایع نمکی از میان منافذ میکروسکوپی در کف کفش برای انتقال تا دو وات برق برای هر پا پرداخته اند. این نیرو برای تامین نیروی تلفن همراه و تبلت کافی بوده و انتظار می رود که نمونه پیش ساخت آن بین یک تا دو سال آینده آماده شود. لاوری وینکلز از آزمایشگاه ملی فیزیک در تدینگتون که بر روی طیفی از فناوریهای برداشت پژوهش انجام داده، به این نکته اشاره کرده که این فناوری ها همچنین از اشکالاتی نیز برخوردارند. یک پیل فیزوالکتریک درون پاشنه شاید بتواند نیروی اضطراری را برای دستگاههای کوهنوردان تامین کند اما کاربر یک وزن افزوده را در بدن خود احساس خواهد کرد. همچنین مشکلاتی نیز با مواد ترموالکتریک وجود داشته که زمانی که یک سو گرم و سوی دیگر سرد است، برق تولید می کنند. یک پیراهن ساخته شده با این فناوری می تواند حرارت زیادی را از بدن خارج کرده و فرد را در معرض سرما بگذارد. با این حال در حالت کلی آینده این نسل نانو به نظر درخشان است. وینکلز همچنین از ورود فزآینده فناوریهای برداشت انرژی در خانه ها خبر داد که طی آن ظروف برداشت کننده انرژی با پخت غذا می توانند یک گوشی همراه را شارژ کنند.