Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 166390
تاریخ انتشار : 11 بهمن 1391 0:0
تعداد مشاهدات : 103

انقلاب اسلامی و مردان انقلابی آن

رضا سليمانی
رضا سليماني با آغاز ماه بهمن در سال 1391، انقلاب اسلامي وارد 35 سالگي خويش مي شود. سني كه شايد براي يك پديده منحصر به فرد در تاريخ اسلام و در حاكميت فقه شيعه براي اداره جامعه، آن هم براساس ساختاري مدون، كم باشد، اما 35 سال براي عمر انسان كه ميانگين سطح بالاي آن 90 سال مي باشد، بيش از يك سوم دوران حيات است. به اين سالها، عمر پيش از انقلاب مبارزين راستين انقلاب را بيفرايد و ببينيد مردان واقعي انقلاب و زجر كشيده هاي آن دوران، در اين سالها در چه جايگاهي از لحاظ گذران عمر خويش هستند. مرداني كه از نخستين روزهاي شروع نهضت روحانيت در آغاز دهه چهل، به عنوان زبرالحديدهاي قيام امام راحل(ره) لباس مبارزه بر تن كردند و علي رغم تحمل شكنجه ها، تبعيدها، زندان ها، ممنوع المنبر شدن ها، آوارگي و عدم برخورداري از حداقل حقوق شهروندي، دست از آرمان هاي خويش در راه آزادي ملت از يوغ استبداد و استعمار و حاكميت اسلام بر كشور نكشيدند و سرانجام در سايه صبر و بردباري و تحمل، درياي مواج مردمي را به خروش در آوردند و انقلاب اسلامي را به عنوان اولين حكومت، براساس مكتب متعالي اهل بيت(ع) در تاريخ اين سرزمين به ثبت رساندند. از قافله آن مردان سخت كوش، بسياري يا بر بال فرشتگان به افتخار شهادت رسيدند و يا با مرگ طبيعي از ميان ما رفتند و اكنون وقتي به گذشته انقلاب و مردان انقلابي اش مي نگريم، عده اي معدود را از آن نسل مي بينيم كه به لطف خداوند، نفس هايشان همچنان گرمي بخش زندگي ما در هواي انقلابي كشور است. مرداني كه اگرچه ديگر از نشاط جواني در چهره هايشان اثري نيست، اما همچنان، چون كوه استوار ايستاده اند و به فرزندان ايران اسلامي به ويژه جوانان پرشور و احساسي در نسل هايي پياپي يادآوري مي كنند كه چه زحمت ها كه براي پيروزي انقلاب كشيده نشد و چه خون هايي كه به پاي اين درخت تناور ريخته نشد. مبادا دچار نسيان شويم، نمك خورده، نمكدان را بشكنيم و حرمت ها را زير پا گذاريم، مبادا...!! سي و پنج سالگي انقلاب اسلامي را معجزه الهي در تاريخ معاصر مي دانيم كه در ميان انواع توطئه ها و دسيسه ها همچنان پابرجاست. نگاهي گذرا به سرنوشت دشمنان داخلي و خارجي اين انقلاب كه روزگاري دست به دست هم داده بودند تا نونهال انقلاب اسلامي را از ريشه بركنند، نشان مي دهد كه وعده خداوندي در "اناله لحافظون" كه براي قرآن فرموده، محقق شده است. اما آيا اين وعده الهي، هميشگي خواهد بود؟ يا خداي ناكرده، اگر از مسير انصاف و اعتدال و عقلانيت خارج شويم باز هم بايد اميدوار به لطف و حمايت الهي باشيم؟! اگر اين انقلاب و آرمان ها و اهداف اوليه امام(ره) و يارانش را نعمت الهي بدانيم كه مي دانيم، بايد براي تداوم آن شكرگزاري كنيم كه خداوند مي فرمايند "لئن شكرتم لازيدنكم" اما خداي ناخواسته اگر مصداق "لئن كفرتم" شويم عذابي شديد در انتظار ما خواهد بود و مطمئناً يكي از راهها شكرگزاري، حفظ حرمت بزرگان انقلاب است كه در عبارت معروف تأكيد شده است "من لم يشكر المخلوق، لم يشكرالخالق" خوب است در اين روزها كه جامعه را عطر ياد امام(ره) و ايام دهه فجر گرفته است، به گذشته گفتاري و نوشتاري خويش، لااقل چند ساله اخير به ويژه يك سال گذشته - برگرديم و ببينيم اگر خداي ناخواسته، سهواً يا عامداً حرمت بزرگان انقلاب و مراجع را كه سرمايه هاي بي بديل اسلام، تشيع و ايران در عصر معاصر هستند، مخدوش كرده ايم، اول از درگاه خداوند و سپس ملت بزرگ ايران عذرخواهي كنيم. اين بزرگواران را به اين سادگي به دست نياورده ايم كه به اين سادگي از دست بدهيم يا به آبروي آنان چوب حراج بزنيم. اكنون هنوز چقدر حسرت روزهاي حيات شهيد مظلوم آيت الله بهشتي، شهيد مطهري، شهيد مفتح و... را بر دل داريم كه به فريب تبليغات دشمنان خارجي و گروهك هاي تروريست منافقين و فرقان، بر مظلوميتشان افزوديم تا جايي كه امام، آن صبورترين شخصيت معاصر در رثاي شهيد بهشتي فرمودند: بهشتي مظلوم زيست و مظلوم مرد. آيا سرنوشت بهشتي هاي ديگر درحال تكرار شدن نيست؟! آيا ترور شخصيتي شهيد مظلوم بهشتي را قبل از ترور فيزيكي وي از ياد برده ايم؟ آيا از ياد برده ايم كه شهادت شهيد مطهري، شهيد مفتح، حاج مهدي عراقي و... توسط عوامل گروهك تروريستي فرقاني انجام شد كه بيانيه هاي ترور خود را با آيه قرآن شروع مي كردند و افرادي كج انديش با انحرافات عقيدتي و ايدئولوژيك بودند كه به سادگي فريب خورده و با انحراف از اسلام به بازي گرفته شده بودند؟ بياييم يك بار از دريچه اخلاق اسلامي و انساني و نه با عينك سياسي و تعصبات افراط گرايانه باندي و جناحي، به عظمت كاري كه مردان انقلابي در اين سرزمين و براي اين ملت كرده اند، بينديشيم و لااقل در روزهايي كه جشن 35 سالگي انقلاب خويش را مي گيريم، فارغ از همه نگاه هاي جناحي و كينه هاي باندي، به آنها سلام دهيم و دست مريزاد گوييم. باشد كه دل هايمان صاف تر و افكارمان پاك تر شود. انشاءالله والسلام * منبع: روزنامه جمهوری، چهارشنبه 11 بهمن 1391