Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 167893
تاریخ انتشار : 9 اردیبهشت 1392 0:0
تعداد مشاهدات : 68

زیست حسگر نمونه های دارویی در کشور ساخته شد

علمي و فناوري - فناوري: پژوهشگران ایرانی با هدف ساخت حسگر زیستی هیدروژن پراکسید با حد تشخیص مناسب و تکرارپذیری بالا، موفق ‏به ساخت این نوع حسگر زیستی شدند. ‏ به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از سرویس فناوری ایسنا، دکتر علی شکوهی راد، استادیار گروه مهندسی شیمی دانشگاه آزاد اسلامی ‏واحد قائم شهر در این باره اظهار کرد: این حسگر زیستی قادر به سنجش میزان دقیق هیدروژن پراکسید در نمونه های دارویی بوده که در سنجش ‏ماده فوق در صنایع مختلف نیز می تواند کاربرد داشته باشد.‏ وی افزود: از آنجا که هیدروژن پراکسید یک ترکیب حد واسط در بسیاری از واکنش های آنزیمی است، اندازه گیری دقیق میزان آن ‏می تواند از نقطه نظر کنترل واکنش های آنزیمی و سنتیک واکنش های آنزیمی بسیار مهم باشد. از این رو ساخت و طراحی ‏حسگری که بتواند سنجش این ترکیب را نسبت به روش های موجود دقیقتر و سریعتر و با حد تشخیص مطلوبتر بدهد، از ‏اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. به طور کلی مزیت حسگر الکتروشیمیایی نسبت به سایر روش ها طرز تهیه آسان، کم ‏هزینه بودن روش، پاسخ یکنواخت و قابل اعتماد آن است. ‏ شکوهی راد خاطرنشان کرد: در این پژوهش برای ساخت حسگر زیستی با تأکید بر خاصیت الکتروکاتالیکی نانوذرات نقره از فناوری خود تجمعی ‏لایه به لایه استفاده شده است تا خطای انسانی موجود در کارهای مشابه از بین برود و بدین منظور روش الکتروشیمیایی ‏مورد استفاده قرار گرفته است.‏ شکوهی راد در این باره توضیح داد: ابتدا پلیمر پلی آمینو بنزن سولفونیک اسید به روش الکتروشیمی روی سطح ‏الکترود کربن شیشه ای تثبیت شد، طوری که این پلیمر از سر آمینی خود به سطح الکترود می چسبد و سر سولفونی آن در ‏سمت مخالف قرار می گیرد و این قابلیت را دارد که با گونه هایی که دارای بار سطحی مثبت باشند، جاذبه یونی برقرار کند. وی در ادامه افزود: در این تحقیق از ‏این خاصیت استفاده کرده و سیستیمین که یک ماده آلی با دو گروه عاملی (‏HS-CH2CH2-NH2‎‏) است را ابتدا در ‏محلول اسیدی تهیه کردیم تا بصورت یونی درآید و سپس الکترود پلیمره شده قبلی را به مدت چند ساعت درون محلول ‏فوق قرار دادیم تا به خاطر جاذبه الکترواستاتیک موجود، سیستمین از سرمثبت آمینی خود با گروه سولفونات پلیمر پیوند یونی ‏برقرار کرده و سر سولفیدی آن به طور آزاد در معرض محیط قرار گیرد. شکوهی راد گفت: با قرار دادن الکترود حاصل از مرحله قبل به درون ‏سوسپانسیون نانوذرات نقره، این ذرات به طور خودبخودی و طی مدت زمانی معین با تشکیل پیوند کووالانسی با گروه ‏سولفیدی کل سطح فعال الکترود را پر می کنند. نهایتا الکترود اصلاح شده با نانوذرات نقره درون محلول بافر با غلظت معین ‏از آنزیم ‏HRP‏ قرار می گیرد که نتیجه آن جذب این آنزیم روی سطوح نانوذرات است. حسگر زیستی حاصل شده با این ‏روش توانایی کاتالیکی زیادی در احیای هیدروژن پراکسید خواهد داشت. استادیار گروه مهندسی شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر یادآور شد: در فرایند ساخت حسگر زیستی تمام مراحل لایه بندی به طور خود انباشتگی و بدون دخالت عوامل بیرونی صورت ‏می گیرد، بنابراین علاوه بر حد تشخیص فوق العاده حسگر زیستی ،حدود 10 نانو مولار غلظت هیدروژن پراکسید، هربار تهیه ‏حسگر زیستی به روش خود تجمعی، به دلیل حذف خطاهای انسانی جواب های کاملا یکنواختی را می دهد و بعلاوه پایداری ‏حسگر حاصله نیز نسبت به سنسورهای دیگر موجود تا حد زیادی بهبود یافته است.‏ به گفته شکوهی راد، با ساخت این حسگر ‏زیستی در شرایط بهینه، پاسخ آن در محدوده 1.2 میکرومولار تا 9.8 میلی مولار هیدروژن پراکسید که رنج غلظتی این ‏ماده در اکثر نمونه های حقیقی موجود است، خطی بوده و حد تشخیص محاسبه شده با این روش حدود 10 نانو مولار ‏به دست آمده است. ضمن اینکه اثرات دمایی و همچنین تأثیر ‏pH‏ در نوع پاسخ حسگر زیستی مورد مطالعه قرار گرفت. ‏ وی افزود: پاسخ حسگر زیستی فوق نسبت به هیدروژن پراکسید در حضور هفت گونه الکترواکتیو مزاحم مورد بررسی قرار گرفت و ‏نتایج نشان داد وجود این ترکیبات، مزاحمت جدی در اندازه گیری ایجاد نمی کند که بیانگر انتخابی عمل کردن حسگر ‏زیستی ساخته شده است.‏ نتایج این کار تحقیقاتی که بوسیله دکتر شکوهی راد و همکاران وی در پژوهشکده نانوبیوفناوری دانشگاه بابل ‏صورت گرفته است، در مجله ‏Korean Journal of Chemical Engineering‏ منتشر شده است.