Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 168134
تاریخ انتشار : 24 اردیبهشت 1392 0:0
تعداد مشاهدات : 119

شیما توکل، دانشجوی دکتری فناوری نانو پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

ساخت داربست بازسازی ضایعات استخوانی توسط محققان ایرانی

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران موفق به ساخت داربستی مناسب برای بازسازی ضایعات استخوانی شدند ‏این نوع داربست تولیدی با نانوهیدورکسی آپاتیت- ژلاتین می تواند در محل هایی از استخوان که به دلایل مختلفی مثل ‏سرطان و یا عفونت برداشته شده است، مورد استفاده قرار گیرد...
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران موفق به ساخت داربستی مناسب برای بازسازی ضایعات استخوانی شدند ‏این نوع داربست تولیدی با نانوهیدورکسی آپاتیت- ژلاتین می تواند در محل هایی از استخوان که به دلایل مختلفی مثل ‏سرطان و یا عفونت برداشته شده است، مورد استفاده قرار گیرد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به نقل از خبرگزاری مهر، شیما توکل - دانشجوی دکتری فناوری نانو پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در توضیح مراحل این تحقیقات گفت: ‏‏در این مطالعه داربستی از نانوهیدورکسی آپاتیت- ژلاتین با استفاده از 3 روش ترکیبی سنتز شد. این داربست از نظر ‏خصوصیات مکانیکی نزدیک بافت اسفنجی استخوان بود و زیست سازگاری مناسبی را نیز نشان می داد. علاوه بر اینکه چون ‏با روش لایه به لایه ساخته شده بود می توانست به هر شکل شکستگی و تروما در محل ضایعه طراحی شود. سپس این ‏داربست به تنهایی و به همراه ماتریکس استخوان دمینرالیزه شده که ماده ای است که به صورت روتین بعنوان القاکننده ی ‏بازسازی استخوان در جراحی های ارتوپدی و دندانی استفاده می شود و همین طور خود ماتریکس استخوان دمینرالیزه شده ‏به تنهایی در مطالعه ی درون تنی در روزهای 7و 30و 60 روز پس از کاشت در موش صحرایی وبرون تنی با استفاده از ‏سلول های ‏USSC بررسی شد. نتایج بازسازی استخوانی حدود 86 درصد را در مقابل نمونه ی کنترل 5.6 % نشان داد و ‏نکته ی قابل توجه اینکه میزان بازسازی این داربست از ماتریکس استخوان دمینرالیزه شده به طور قابل توجهی بالاتر ‏بود. به گفته وی این دستاورد در مواردی که قسمتی از استخوان در اثر استئوکتومی به دلایل مختلف مثل سرطان و یا ‏عفونت برداشته شده است و در ناحیه ای که استخوان باری را مجبور به تحمل نباشد، قابل استفاده است و از آنجایی که ‏مواد حاصل از رهایش و تجزیه ی آن کلسیم و فسفر و ژلاتین است، می تواند به مصرف بدن برسد و یا بدون ضرر از ‏بدن دفع شود و نسبت به دیگر مواد الوگرافت و گزنوگرافت مثل اسفنج های دریایی برتری دارد.‏ ساختار داربست، اپتیمایز اندازه ی حفرات، خصوصیات مکانیکی و روش لایه به لایه ی آن به گونه ای است که ‏می تواند با توجه به شکل محل ضایعه طراحی شود.‏ نتایج این کار تحقیقاتی در مجله ‏journal of nanoparticle research‏ ( ماه نوامبر سال 2012) منتشر شده ‏است.