Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 168605
تاریخ انتشار : 21 خرداد 1392 0:0
تعداد بازدید : 99

دکتر سپیده کتابی، استادیار گروه شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق

موفقیت محققان ایرانی در مدلسازی برهم کنش ‏DNA‏ با نانولوله ها

پژوهشگران ایرانی با مطالعات تئوری و شبیه سازی رایانه یی، موفق به مدل سازی فاز محلول نانولوله کربن-سیلیکون ‏دوپه شده با لیتیم و بازهای ‏DNA‏ شدند...
علمي و فناوري - فناوري: پژوهشگران ایرانی با مطالعات تئوری و شبیه سازی رایانه یی، موفق به مدل سازی فاز محلول نانولوله کربن-سیلیکون ‏دوپه شده با لیتیم و بازهای ‏DNA‏ شدند. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، این محققان با استفاده از این مدل سازی نشان دادند که تنها کمپلکس تیمین و ‏نانولوله کربن- سیلیکون دوپه شده با لیتیم در محلول آبی پایدار است.‏ نانولوله ها دارای کاربرد وسیعی در حوزه علوم دارویی و بیوتکنولوژی هستند، ولی اشکال عمده آنها حلالیت کم در ‏محلول های آبی است که باعث محدودیت کاربرد آنها در سیستم های زیستی می شود. عامل دار کردن نانولوله ها یکی از ‏راه های افزایش حلالیت آنها است که می تواند منجر به کاربرد های وسیع نانولوله ها در حوزه نانوبیوفناوری شود. در این ‏تحقیق برهم کنش نانولوله کربن- سیلیکونی دوپه شده با لیتیم و بازهای ‏DNA‏ در محلول آبی به طور نظری مورد ‏بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد از بین بازهای ‏DNA، تیمین برای عامل دار کردن نانولوله های کربن- سیلیکونی قویتر ‏عمل می کند.‏ دکتر سپیده کتابی، استادیار گروه شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق، توضیح داد: «ابتدا نانولوله کربن- ‏سیلیکونی دوپه شده با لیتیم و کمپلکس های بازهای ‏DNA‏ آن با استفاده از محاسبات مکانیک کوانتومی در فاز گازی ‏مدل سازی شدند. سپس شبیه سازی مونت کارلو و روش اختلال انرژی آزاد به منظورمحاسبه انرژی آزاد انحلال و انرژی ‏آزاد تشکیل کمپلکس در محلول آبی مورد استفاده قرار گرفتند و نهایتا انحلال و پایداری ساختارهای مربوطه در آب مورد ‏ارزیابی قرار گرفت.»‏ به گفته کتابی، به علت آنکه نانولوله های کربن سیلیکونی نسبت به نانولوله های کربنی خالص کمتر سمی هستند، در این ‏پروژه از نانولوله های کربن سیلیکونی برای برهمکنش با بازهایDNA‏ استفاده شده است. علاوه بر آن استفاده از فلز دوپه ‏شده روی نانولوله به افزایش برهمکنش با بازهایDNA‏ کمک می کند.‏ نتایج نشان داد از بین بازهای ‏DNA، تنها کمپلکس تیمین و نانولوله کربن- سیلیکون دوپه شده با لیتیم در محلول ‏آبی پایدار است.‏ نتایج این کار تحقیقاتی که توسط دکتر کتابی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق، سید مجید هاشمیان زاده و ‏مرتضی مقیمی و اسکسی از دانشگاه علم و صنعت ایران صورت گرفته در مجله ‏journal of molecular ‎modeling‏ (آپریل سال 2013) منتشر شده است.