Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 169628
تاریخ انتشار : 14 مرداد 1392 0:0
تعداد مشاهدات : 180

اثبات تاثیر موسیقی در درمان «صرع» توسط محققان دانشگاه علوم پزشکی مشهد

علمي و فناوري - پژوهشي: پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی مشهد به تازگی به نتایج جالبی که نشان از تأثیرات مثبت موسیقی در درمان بیماری صرع و افزایش بهره هوشی (IQ) دارد، رسیده اند. به گزارش خبرنگار پژوهشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه خراسان، دکتر سمانه سادات دستغیب، پزشک و پژوهشگر مشهدی در تحقیقاتی که در قالب پایان نامه خود جهت اخذ درجه عمومی رشته پزشکی و به روش مرور نظام مند و متاآنالیز متون انجام داده، به نتایج جالبی درباره تأثیرات مثبت سبک موسیقی کلاسیک موتزارت (Mozart) در درمان صرع، ترمیم عارضه های مغزی، افزایش بهره هوشی، افزایش نورون ها، فعال شدن نواحی بینایی، شنوایی، حرکتی و غیره رسیده است. دستغیب به ایسنا گفت: حدود ۸۶ درصد از بیماران صرعی که موسیقی موتزارت برای آن ها پخش شده به موسیقی درمانی پاسخ مثبت داده اند و همچنین امواج صرعی در نوار مغزی آن ها کاهش یافته است، کاهش این امواج تا ۳۸ درصد در حین گوش دادن به موسیقی و تا ۲۳ درصد پس از پایان موسیقی ادامه یافته است. وب با بیان اینکه «مطالعات نشان داده بیمارانی که برای 6 ماه موسیقی موتزارت را گوش می دهند حملات صرعی آنها به مراتب کمتر از ۶ ماهه ای است که موسیقی گوش نداده اند»، اظهار کرد: کاهش یافتن امواج صرعی در نوار مغزی، ارتباط مستقیمی با کاهش تعداد حملات صرعی دارد، بطوریکه هر چه تعداد این امواج در نوار مغزی بیمار کمتر شود، میزان حملات صرعی نیز کاهش می یابد. وی تصریح کرد: عده ای معتقدند که مغز و اعصاب جزو نواحی بی درمان بدن است و به سبب پیچیده بودن سیستم عصبی عملا متخصصان نورولوژی نمی توانند کمکی به بیمار خود داشته باشند، اما باید توجه داشت که سیستم اعصاب به همان اندازه که پیچیده است، به همان اندازه قابلیت درمان خود را نیز دارد، مغز می تواند با توجه به محیط، خود را تغییر دهد که به این خاصیت نوروپلسینگ می گویند. این کارشناس نوروساینس با اشاره به اینکه تا چندی پیش تصور بر این بود که سلول های عصبی نمی توانند تکثیر شوند، اما این موضوع امروزه نقض شده و نقاطی در مغز که قابلیت تکثیر دارند یافت شده اند، تصریح کرد: نوروپلسینگ درباره فاکتورهایی بحث می کند که این امکان را به مغز می دهند تا خود را تغییر و شرایط تکثیر را بدست آورد. وی نوروژنزیس (Neurogenesis) را به معنای تولید نورون های جدید در سیستم اعصاب دانست و خاطرنشان کرد: هیپوکامپ، لوب بویایی و نواحی اطراف بطن های مغزی مناطقی در مغز هستند، که نوروژنزیس و نوروپلسینگ می تواند در آنجا رخ دهد. این محقق علوم اعصاب، ادامه داد: هیپوکامپ مرکز حافظه است، اگر نوروژنزیس و نوروپلسینگ در آن اتفاق نیافتند، انسان این امکان را ندارد تا هر روز مطالب جدید یاد گرفته و به حافظه خود بسپارد. دستغیب شش عامل ارتباط اجتماعی، ورزش کردن، کاهش استرس، تغذیه، متخصص شدن در یک امر خاص و موسیقی را از عوامل افزایش دهنده نوروپلسینگ دانست و ابراز کرد: در بین فاکتورهایی که موجب افزایش نوروپلسینگ مغز می شوند، موسیقی جزو مؤثرترین ها است، زیرا سایر عوامل هر یک تنها قسمت خاصی از مغز را تحت تأثیر قرار می دهند، اما موسیقی بر تمام قشر مغز تأثیر می گذارد. وی در ادامه به نمونه ای عینی از تأثیر موسیقی در درمان عارضه مغزی اشاره کرد و توضیح داد: چندی پیش فردی در کشور تایوان دچار ضربه و خونریزی مغزی می شود، شرایط وخیم جسمانی، او را به کما برده، اکثر داروهای ضد صرع برای درمان به بیمار داده، اما نه تنها بهبودی حاصل نمی شود بلکه عوارض دارویی نیز در بیمار بروز می کند، در نهایت ناامیدی، در آخرین گام پزشکان ۵ روز موسیقی با سبک موتزارت برای بیمار پخش می کنند، اتفاق شگفت انگیزی رخ می دهد، پس از گذشت این ۵ روز صرع بیمار متوقف، به هوش آمده و شرایطش روبه بهبود می رود. این پزشک بیمارستان قائم (عج) مشهد در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه چرا در مطالعات انجام شده پیرامون تأثیرات موسیقی بر سیستم اعصاب اغلب سبک موتزارت مورد توجه محققان بوده است؟ اذعان کرد: برای اولین بار در سال ۱۹۸۳ مطالعه ای انجام شده که طی آن برای ۵۰ دانشجوی سالم از حیث ذهنی و جسمی به مدت ۱۵ دقیقه موسیقی موتزارت پخش گردید. قبل و بعد از پخش موسیقی از دانشجویان تست هوش به عمل آمد، نتیجه آزمایش این بود که پس از شنیدن موسیقی موتزارت ۱۵ تا ۲۰ شماره نمره آزمون هوش استنفوردبینه دانشجویان، نسبت به قبل از شنیدن این موسیقی افزایش یافت. وی ابراز کرد: از آن زمان به بعد موسیقی موتزارت مورد توجه قرار گرفت و بیشتر مطالعات بر روی این سبک موسیقی انجام شد، البته بر روی سبک های دیگر موسیقی نیز تحقیقاتی انجام شده اما بیشترین حجم کار مقالات بر روی موتزارت بوده است. دستغیب با تاکید بر اینکه بیشترین مطالعاتی که تاکنون انجام شده روی موسیقی موتزارت بوده و هنوز بر روی سایر سبک های موسیقی مطالعه قابل استنادی صورت نگرفته است، متذکر شد: متخصصان، اساتید، دانشجویان و محققان باید به مقوله موسیقی درمانی توجه و بها بیشتری بدهند و پروژه های تحقیقاتی گسترده تری در ارتباط با این موضوع انجام دهند، به عنوان مثال ما هیچ مطالعه ای بر روی تأثیرات موسیقی سنتی ایرانی بر اعصاب نداریم. این کارشناس نوروساینس در بخش دیگری به تفاوت های میان مغز موسیقی دانان با افراد عادی اشاره و تصریح کرد: مقایسه مغز موسیقی دانان با سایرین نشان می دهد، نواحی پاریتال مربوط به تفکرات علمی، مناطق پره فرونتال و فرونتال که نواحی حرکتی را تشکیل می دهند، ناحیهٔ سینگولیت که مربوط به احساسات است و همچنین ارتباط دونیمکره مغز با یکدیگر در افراد موسیقی دان گسترش و توسعه بیشتری یافته و بزرگ تر از افراد عادی است. وی بیان کرد: کودکانی که در سنین حدود چهار سالگی و کمتر از آن، فراگیری موسیقی را آغاز می کنند، ناحیه ای در فرونتال مغز آن ها افزوده می شود که اختصاصاً، مربوط به هوش موسیقیایی کامل است و این توانایی را در آن ها ایجاد می کند تا دقیقاً نوت های هفتگانه موسیقی را درک کنند، اما افرادی که پس از ۶ سالگی موسیقی می آموزند این ناحیه در فرونتال مغز آن ها تشکیل نمی شود. وی در ادامه به بیان توضیحاتی پیرامون روش تحقق خود در این مطالعه پرداخت و متذکر شد: این پروژه تحقیقاتی به روش مرور نظام مند یا Systematic review انجام شده و طی آن بیس از بیست هزار مقاله در پایگاه های جستجوی مدلاین، گوگل اسکالر، اسکپوس، آی اس آی و سانیس دایرکت، تا تاریخ ژانویه ۲۰۱۳ بررسی شد، که از این بین ۲۵ مقاله مرتبط با تحقیقات ما بود و ۱۲ مقاله ارزش ورود به Systematic review را داشته است. این محققان جوان کشورمان در بخش دیگری از سخنان خود به مشکلات پیش روی تولید علم در کشور پرداخت و یاد آورد شد: در کشور ما متأسفانه انجام امور پژوهشی با مشکلات فراوانی دست در گریبان است، پروسهٔ اداری طولانی که باید برای تصویب طرح ها طی شود و کمبود امکاناتی که بعضاً ساده ترین تجهیزات را در دانشگاه نداریم و غیره، همه و همه انجام پروژه های تحقیقاتی را با مشکل مواجه کرده است. وی ادامه داد: مشکلات مالی و عدم تأمین بودجه کافی برای انجام پروژه های تحقیقاتی به ویژه در سال های اخیر که با رکود اقتصادی در کشور نیز مواجه بوده ایم، به چالشی پیش روی محققان کشور در تولید علم مبدل شده است، به عنوان مثال من طرح هایی داشته ام که به دلیل مشکلات مالی رها شده اند، از جمله طرحی با عنوان تأثیر موسیقی بر فاکتورهای حرکتی بیمارانی سکته ای، که به دلیل عدم تأمین بودجه نیمه تمام رها شده است.