Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 170220
تاریخ انتشار : 16 شهریور 1392 0:0
تعداد بازدید : 136

اصلاح ژنتیکی گیاه دانه روغنی گلرنگ بومی برای تحمل به تنش خشکی در کشور

علمي و فناوري - پژوهشي: نتایج تحقیقات پژوهشگران دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان منجر به اصلاح ژنتیکی گیاه دانه روغنی گلرنگ و زمینه برای ایجاد یک رقم جدید متحمل به خشکی در این گیاه با کیفیت شده است. به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، دکتر محمدمهدی مجیدی، مجری این طرح با بیان اینکه بیش از 90 درصد روغن مورد نیاز کشور از طریق واردات روغن یا واردات غیر مستقیم دانه­ های روغنی جهت استحصال روغن تأمین می­ شود، اظهار کرد: یکی از محدودیت­های تولید دانه­ های روغنی در کشور کمبود آب است که نه تنها امکان توسعه سطح زیرکشت را محدود می­ کند، بلکه خشکسالی­ های پی در پی در کشور باعث کاهش سطح زیر کشت در برخی مناطق نیز شده است. دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان افزود: یکی از راهکارهای افزایش تولید روغن، اصلاح ژنتیکی و ایجاد ارقام جدید متحمل به خشکی به ویژه در گیاهان دارای کیفیت روغن بالا است، به­ طوری که بتوان در شرایط تنش خشکی با کمترین نیاز آبی تولید مناسبی داشت. وی با بیان اینکه تحقیق بر روی اصلاح ژنتیکی گیاه دانه روغنی گلرنگ در دانشگاه صنعتی اصفهان مدتی است که آغاز شده، خاطرنشان کرد: گلرنگ به علت دارا بودن اسید چرب غیراشباع و ضروری لینولئیک (78 درصد) و نیز کیفیت تغذیه ای در حد روغن زیتون در برخی از ارقام، به عنوان یک گیاه دانه روغنی دارای اهمیت فراوان است. مجیدی در رابطه با جزییات این طرح ها که نتایج آن در قالب چند پایان نامه ارشد و دکتری در حال انجام است، گفت: این طرح در سه فاز تحقیقاتی انجام پذیرفته است که در فاز اول ژرم­ پلاسم گلرنگ از مناطق مختلف قاره­ های جهان با همکاری بانک ژن USDA آمریکا و IPK آلمان جمع­ آوری شد و در ابتدا به بررسی سطح تنوع ژنتیکی با استفاده از ارزیابی فنوتیپی و مارکرهای مولکولی DNA (نظیر SSR و ISSR) پرداخته شد. سپس غربالگری برای شناسایی ژنوتیپ­های متحمل به خشکی انجام شد که نتایج ارزشمند آن در قالب تعدادی مقاله علمی پژوهشی برای مجلات معتبر ارسال شده است. وی گفت: در فاز دوم ژن­ های تحمل به تنش از نمونه­ های متحمل شناسایی شده (در فاز اول) به نمونه های سازگار داخل کشور منتقل شده و یا امکان استفاده مستقیم نمونه های متحمل اولیه بررسی می­ شود. همچنین فاز سوم در صورتی انجام می­ شود که درجه تحمل به خشکی شناسایی شده در فاز اول به اندازه کافی نبوده و ایجاد ارقام بسیار متحمل برای کشت دیم یا مناطق بسیار خشک مد نظر باشد. در این صورت اصلاحگر مجبور ­است از گونه­ های وحشی که قرابت دورتری با گونه های اهلی که دارند برای بهبود تحمل به خشکی استفاده کند. عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان از آمادگی برای شروع فازهای دوم و سوم طرح نیز خبر داد و گفت: این دو فاز نیز در قالب پروپزال های کارشناسی ارشد و دکترا در حال اجرا هستند. وی در رابطه با بودجه و هزینه های طرح تحقیقاتی اصلاح ژنتیکی گونه گلرنگ در ایران اظهار کرد: فاز اول طرح با هزینه­ ای بالغ بر یکصد میلیون ریال طی سه سال به اجرا در آمده است که در صورت اجرای موفق فازهای دوم و سوم ظرفیت وسیع برای طراحی پروژه­ های جدید، ایجاد می شود. مجیدی اظهار امیدواری کرد: با ایجاد ارقام مقاوم به تنش خشکی زمینه برای تجاری سازی فراهم شده و بتوان با توجه به هزینه بالایی که صرف واردات روغن خوراکی می شود، اقدام شایان توجهی در مناطق خشک کشور جهت توسعه سطح زیر کشت این گیاه دانه روغنی بومی و با کیفیت صورت پذیرد.