Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 171259
تاریخ انتشار : 16 آبان 1392 0:0
تعداد مشاهدات : 95

کاتسومی اوکوما، 70 ساله و واردکننده «گبه» (Gabbeh) در شهر کوبه ژاپن

گبه ایرانی در ژاپن محبوبیت فراوانی دارد

گبه های پشمین ایرانی، ظاهرا به دلیل نقش های برگرفته از حیوانات و نخ های طبیعی، در ژاپن از محبوبیت ویژه ای برخوردار است و مشتری های فراوان دارد...
تهران – گبه های پشمین ایرانی، ظاهرا به دلیل نقش های برگرفته از حیوانات و نخ های طبیعی، در ژاپن از محبوبیت ویژه ای برخوردار است و مشتری های فراوان دارد. به گزارش خبرگزاری کیودو، کاتسومی اوکوما، 70 ساله و واردکننده «گبه» (Gabbeh) در شهر کوبه ژاپن می گوید: مجله ها طرح های این نوع فرش ها را در شماره های مختلف خود منتشر می کنند و فروش آنها باورنکردنی است. وی تاکید می کند: رنگ های به کار رفته در گبه که با استفاده از گیاهان و رنگ های طبیعی ساخته می شود، ظاهرا با سلیقه و ذائقه مردم ژاپن همخوانی دارد. «اوکوما» توضیح می دهد که گبه های ایرانی، از نظر اندازه، بین دو تا سه برابر حصیرهای تاتامی در ژاپن هستند و اگرچه بهای هرکدام از آنها بین سیصد هزار و تا پانصد هزار ین است، اما فروش خوبی دارند. حمیدرضا، 42 ساله، فروشنده ای ساکن تهران است که در فروشگاه خود، گبه های رنگ آمیزی شده با پوست گردو و انار را می فروشد. علی فرمانی، 39 ساله و مدیر این فروشگاه، می گوید ما سالانه بین 9 میلیون تا 12 میلیون دلار گبه صادر می کنیم که تقریبا 50 تا 60 درصد آن به ژاپن صادر می شود. وی تاکید می کند که ژاپن در سال های اخیر به مهمترین مشتری آنها تبدیل شده است. خبرگزاری کیودو سپس با اشاره به نام درخشان ایران در صنعت قالی بافی، می نویسد: متاسفانه صادرات قالی ایرانی در سال های اخیر، همواره روندی کاهش داشته است. اما گبه، چنانکه «فرمانی» هم اشاره می کند، در طرح ها و رنگ های فراوان و نوآورانه تولید می شود و ژاپنی ها به این دلیل از آن استقبال می کنند که با توجه به گوناگونی طرح ها، می توانند گبه هایی را که با معماری خانه هایشان هماهنگ باشد بیابند. در نزدیکی شهر شیراز در جنوب ایران، زنان چادرنشین قشقایی، قرن هاست که فن بافتن گبه را سینه به سینه به نسل های بعد آموخته اند. این فن، از سوی سازمان یونسکو در فهرست میراث فرهنگی جهان نیز ثبت شده است. قشقایی ها «گبه» را در آغاز، برای مصرف خودشان تولید می کردند. اما پدر حمیدرضا که مطمئن بود طرح های قشقایی خریداران فروانی در جهان خواهد داشت، از چهار دهه پیش، شروع به صادرات گبه کرد. از آن زمان، کیفیت گبه های ایرانی با استفاده از روش های جدید پاکسازی، خشک کردن زیر آفتاب و تغییر سطح، افزایش یافته است. خانواده حمیدرضا طرح های ابتکاری جالبی هم برای افزایش مشتریان گبه در ژاپن به کار گرفته اند. از جمله این طرح ها می توان به بافتن گبه توسط زنان قشقایی در حضور مشتریان ژاپنی اشاره کرد.