Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 171470
تاریخ انتشار : 3 آذر 1392 0:0
تعداد مشاهدات : 78

دکتر بهرام همتی نژاد، عضو هیأت علمی دانشگاه شیراز در رشته شیمی

اندازه گیری عامل لخته ساز خون با نانوحسگر طلای ساخت محققان ایرانی

پژوهشگران دانشگاه شیراز با همکاری پژوهشگران دانشگاه رازی کرمانشاه با استفاده از نانوذرات طلا موفق به طراحی حسگرهایی به منظور اندازه گیری هپارین در نمونه های پلاسمای خون شدند...
علمي و فناوري - فناوري: پژوهشگران دانشگاه شیراز با همکاری پژوهشگران دانشگاه رازی کرمانشاه با استفاده از نانوذرات طلا موفق به طراحی حسگرهایی به منظور اندازه گیری هپارین در نمونه های پلاسمای خون شدند. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، دکتر بهرام همتی نژاد، عضو هیأت علمی دانشگاه شیراز در رشته شیمی و محقق این طرح با بیان این که این حسگر که به pH محیط حساس نیست و در تمامی شرایط از جمله pH فیزیولوژیک قابل استفاده است، در آزمایشگاه های تشخیص طبی و بیمارستان ها کاربردهای فراوانی دارد، اظهار کرد: هپارین یک پلی ساکارید است که در مکانیسم تشکیل لخته خون نقش مهمی را بازی می کند و میزان عملکرد آن به میزان غلظت این ماده در خون ارتباط دارد. لذا اندازه گیری غلظت این ماده در پلاسمای خون بسیاری از بیماران از جمله بیماران قلبی-عروقی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. تا کنون روش های زیادی برای اندازه گیری غلظت هپارین ارائه شده است. در حال حاضر استفاده از سیستم های نانو برای تشخیص مقادیر بسیار ناچیز این ماده مورد توجه خاصی قرار گرفته است. وی افزود: با این حال تمامی روش های مبتنی بر سیستم های نانو نیازمند استفاده از pH اسیدی است که با شرایط فیزیولوژیکی منطبق نیست. این امر کاربرد این روش ها را در آنالیزهای درجا و برخط هپارین در خون محدود می کند. از این رو محققان این طرح تلاش کردند با استفاده از نانوذرات طلا که با مایعات یونی پوشیده شده بود به بررسی روشی برای اندازه گیری هپارین بپردازند که به pH محیط حساس نیست و این مشکل را حل کند. همچنین علاوه بر اندازه گیری های اسپکتروفتومتری، استفاده از دوربین عکاسی را برای آنالیز این ماده پیشنهاد دادند. به نوشته سایت نانو، برای دستیابی به این منظور این محققان در ابتدا نانوذرات طلای پوشیده شده با مایعات یونی را سنتز کرده و به بررسی برهم کنش هپارین با این نانوذرات پرداختند. در ادامه اثرات پارامترهای مختلف از جمله pH محیط مورد مطالعه قرار گرفته و منحنی های کالیبراسیون مربوط به محلول بافر و نیز پلاسمای خون را به دست آوردند. در انتها به منظور رسم منحنی کالیبراسیون به کمک تصویربرداری دیجیتالی و جایگزینی آن با دستگاه اسپکتروفوتومتر مورد مطالعه قرار گرفت. عضو هیأت علمی دانشگاه شیراز مکانیزم عملکرد این حسگر را این گونه توضیح داد: هپارین یک ترکیب شیمیایی پلی آنیون است و لذا دارای بار منفی است. در روش های قبلی برای تشخیص هپارین با استفاده از نانوذرات طلا، pH محیط را اسیدی می کردند تا بار نانوذرات مثبت شود. بر اساس برهم کنش کولونی بین بارهای مثبت نانوذرات و منفی هپارین، نانوذرات کولوئیدی تجمع کرده و فاصله آنها به همدیگر بسیار کم می شود که این امر باعث تغییر رنگ محلول به خاطر تغییر در طیف پلاسمون رزونانس طلا می شود. ما در این تحقیق به جای عوامل پوشاننده مرسوم، از مایعات یونی بر پایه مشتقات ایمیدازول استفاده کردیم. با کنترل غلظت مایعات یونی بار مثبت روی سطح نانوذرات ایجاد می شود و نکته جالب اینجاست که این بار مثبت مستقل از pH است که در این پژوهش از همین خاصیت استفاده شد. همتی نژاد در ادامه افزود که در حال حاضر مشغول بررسی استفاده از نانوذرات نقره پوشیده با مایعات یونی در تولید حسگرها هستند؛ چراکه این ناذرات دارای خاصیت ضدباکتریایی نیز هستند. وی تصریح کرد: حسگر تولید شده به این روش در تشخیص هپارین بسیار حساس است و قابلیت کاربرد در آنالیز درجا و بر خط را نیز داراست. همانگونه که ذکر شد مهم ترین ویژگی این حسگر کارایی آن در pH فیزیولوژیکی است. همچنین نتایج این تحقیق حاکی از امکان پذیری استفاده از دوربین عکاسی برای آنالیز هپارین و جایگزینی آن با دستگاه اسپکتروفوتومتر است. نتایج این طرح که توسط بهرام همتی نژاد، فاطمه شاکری زاده شیرازی و سمیرا درستکار دانشجویان دکتری دانشگاه شیراز و همچنین دکتر مجتبی شمسی پور عضو هیأت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه صورت گرفته، در مجله Analyst به چاپ رسیده است.