Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 171918
تاریخ انتشار : 9 دی 1392 0:0
تعداد بازدید : 126

طهماسبی راد پژوهشگر طرح بازسازی سلولها و بافت­های بدن به روش مهندسی بافت

موفقیت محققان ایرانی درنگهداری سلولهای کبدی به مدت 3 هفته

پژوهشگران دانشکده مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با استفاده از ویژگی های الکتریکی سلول ها، موفق به تکثیر و نگه داری سلول های کبدی در محیط آزمایشگاهی به مدت سه هفته شدند... تهران- ایرنا- پژوهشگران دانشکده مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با استفاده از ویژگی های الکتریکی سلول ها، موفق به تکثیر و نگه داری سلول های کبدی در محیط آزمایشگاهی به مدت سه هفته شدند. به گزارش روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، آرمین طهماسبی راد پژوهشگر طرح بازسازی سلول ها و بافت­های بدن به روش مهندسی بافت در این مورد گفت : در حالی که سلول های طبیعی به طور معمول نمی توانند بیش از چهار روز در خارج از بدن زنده بمانند، ما در این آزمایش موفق شدیم این سلول ها را 21 روز در محیط آزمایشگاهی زنده نگه داریم و تکثیر آنان به نحوی شود که عملکرد کبدی داشته باشند. وی این روش را در مقایسه با کارگذاری ایمپلنت ها و استفاده از دستگاه­های دیالیزی و کبد مصنوعی، روشی بهتر و مناسب تر برای بدن دانست . وی خاطرنشان کرد: مهندسی بافت، در واقع ترمیم بافت­های آسیب دیده به کمک سازه های مهندسی است که در نهایت منجر به تشکیل کامل بافت از دست رفته می شود از این رو اگر بتوانیم برای ترمیم آسیب های بافتی از سلول های خود بدن استفاده کنیم، علاوه بر آن که عملکرد حقیقی ارگان آسیب دیده بازخواهد گشت، در عین حال عوارض جانبی ناشی از کبدهای مصنوعی نیز از بین می رود .. به گفته وی برخی مراکز پژوهشی معتبر دنیا در سال­های اخیر به مهندسی بافت به عنوان راهکار جدیدی برای درمان بیماری­ها روی آورده­اند. در این طرح علاوه بر روش­های متداول مهندسی بافت کبد، برای نخستین بار با استفاده از رفتار الکتریکی سلول­ها، آنان به صورت آزمایشگاهی تکثیر شدند. طهماسبی راد گفت: سلول ها با پیام های الکتریکی­ای که می فرستند، سلول های مجاور را از تکثیر و سلامت خود باخبر می کنند. بنابراین با کمک تهییج سلول­ها و تهیه بستر مناسب برای ارتباط الکتریکی بیشتر مابین آنان، این خود سلول­ها هستند که موتور محرکی برای رشد سایر سلول­های درکنار خود می شوند. وی گفت: با توجه به این ویژگی ما در ساخت داربست سلولی اسفنجی از نوع پلیمر رسانای الکتریکی استفاده کردیم. پژوهشگر این طرح افزود: از آنجا که بافت کبد 10 برابر بافت های دیگر غذا و اکسیژن مصرف می کند و بیش از 110 عملکرد مختلف را در بدن بر عهده دارد، در حالی که بهترین کبدهای مصنوعی و دستگاه­های جایگزین کبدی کمتر از پنج مورد از این وظابف را می­توانند انجام دهند، داربست سلولی در صورتی که بتواند کبد طبیعی را در بدن بیمار ایجاد کند، می­تواند تحول شگرفی در درمان بیماران به وجود آورد. وی خاطرنشان کرد: در این پ‍ژوهش از مواد گوناگونی همچون کلاژن، ژلاتین، کیتوسان و هیالورونیک اسید و سلول های کبد انسانی از اهدا کنندگان استفاده شده است . به گفته وی داربست های به کار گرفته شده در این تحقیق زیست تخریب پذیر هستند و سلول ها به تدریج در حفرات آن رشد می کنندو با تخریب داربست، ماده­ای که در داخل بدن قرار داده شده از بین می رود و بافت ترمیم می شود. این پژوهش در مراحل بعدی باید آزمون­های حیوانی و انسانی را برای رسیدن به محصول طی کند.