Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 171982
تاریخ انتشار : 17 دی 1392 0:0
تعداد مشاهدات : 123

دکتر سوده سادات سجادی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم فنون هسته‌ای

تولید حامل رادیوداروها از نانومیله های طلا توسط محققان ایرانی

پژوهشگران ایرانی موفق به تولید حامل رادیوداروهایی از نانومیله های طلا شدند که از برداشت و دفع طولانی مدت توسط سیستم دفاعی کبد، طحال و مغز استخوان در امان بوده و به مدت بیشتری در سیستم خونی و بافت های مرتبط با جریان خون از قبیل قلب و ریه باقی می ماند...
علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: پژوهشگران ایرانی موفق به تولید حامل رادیوداروهایی از نانومیله های طلا شدند که از برداشت و دفع طولانی مدت توسط سیستم دفاعی کبد، طحال و مغز استخوان در امان بوده و به مدت بیشتری در سیستم خونی و بافت های مرتبط با جریان خون از قبیل قلب و ریه باقی می ماند. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، نانوذرات طلا به دلیل خواص منحصر به فرد فیزیکوشیمیایی نظیر سهولت تولید و اصلاح سطح و نیز زیست سازگاری دارای کابردهای فراوانی از جمله تصویربرداری مولکولی و حمل داروها هستند. از میان اشکال مختلف، نانومیله های طلا خصوصیات نوری قابل توجهی داشته و سازگاری زیستی شناخته شده آن ها در مقایسه با اشکال دیگر نانوذرات طلا بالاتر است. به نوشته سایت نانو، از طرفی، به تازگی استفاده از رادیوایزوتوپ ها در مطالعه توزیع نانوذرات درون بدن افزایش یافته است. دلیل این امر در دسترس بودن روش های بسیار حساس برای ردیابی رادیوایزوتوپ با پوشش نانوذرات در بدن است. بنابراین انتظار می رود ترکیب نانومیله های با ایزوتوپ ید131 که عمدتاً برای تصویربرداری و بیشتر درمان بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرد، بتواند منجر به ایجاد و توسعه تصویربرداری با ترکیب روش های تصویربرداری هسته ای شود. علاوه بر این با وجود همزمان ویژگی قدرت درمانی تابش و فوتوگرمایی این امکان وجود دارد که این ترکیب به عنوان یک عامل درمانی مفید به حساب آید. دکتر سوده سادات سجادی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم فنون هسته ای و از محققان طرح انجام شده در این زمینه تصریح کرد: نانومیله های طلا تقریباً خنثی هستند، در حالی که نانو ذرات کروی دارای بار منفی هستند که این اثر بار به اضافه شکل آن ها موجب تجمع کمتر نانو ذرات کروی نسبت به نانومیله ها در تومورها می شود. وی افزود: از طرف دیگر نانو ذرات و ساختارهای ماکرومولکولی که بار منفی دارند، به سرعت از جریان خون زدوده می شود. بنابراین نانو میله های طلا به دلیل ترکیب ویژگی های زمان گردش خون طولانی و نفوذپذیری افزایش یافته در مکان تومور، قابلیت تجمع در تومورهای جامد را داشته و گزینه مناسبی برای انجام آزمایش های تشخیصی تومور هستند. از این رو هدف این تحقیق آماده سازی نانوذرات طلای نشاندار شده و مطالعه توزیع آن ها درون بدن بود. سجادی ادامه داد: در این راستا، نانوذراتی با اشکال قابل قبول، تهیه و سپس سطح آن ها توسط پلی اتیلن گلیکول (PEG) اصلاح شد. هدف از پوشش دادن نانوذرات با PEG، طولانی تر شدن زمان گردش بیولوژیکی و تسهیل فرایند نشاندارسازی آن ها بود. در ادامه با نشاندار کردن نانومیله های طلا با ایزوتوپ ید 131 و سپس با تزریق داخل وریدی به موش ها، توزیع زیستی آن ها در داخل بدن مورد بررسی قرار گرفت. علاوه بر این، ثبات و سوخت وساز بیولوژیکی این ترکیب درون بدن موش با استفاده از اسکن گاما مطالعه شد. وی اظهار کرد: در اکثر روش های نشاندارسازی نانو ذرات با رادیونوکلئیدها، یک گروه دو عاملی جهت اتصال به نانو ذرات استفاده و سپس یک فلز رادیواکتیو به آن متصل می شود. اما در این پژوهش، نانوذرات اصلاح شده بدون نیاز به هیچ گروه عاملی با ید 131 نشاندار شد. دلیل این امر میل ترکیبی بالای ید در اتصال با سطح نانومیله های طلاست. سجادی تصریح کرد: نتایج این پژوهش که بخشی از پایان نامه ارشد نجمیه اسکندری است، نشان می دهد که نانومیله های طلای روکش شده با PEG و نشاندار شده با ید 131 از برداشت و دفع طولانی مدت توسط سیستم دفاعی کبد و طحال و مغز استخوان در امان مانده است و به مدت بیشتری در سیستم خونی و بافت های مرتبط با جریان خون از قبیل قلب و ریه باقی می ماند. وی تاکید کرد: دلیل این نتیجه را این گونه می توان توضیح داد که اصلاح سطح نانو میله های طلا با PEG باعث می شود شناسایی و جذب آن ها بوسیله سیستم دفاعی به تأخیر افتاده و بنابراین پروفایل توزیع زیستی و سینتیک زدودگی تغییر کند. سجادی خاطرنشان کرد: همین نتایج دلایل خوبی برای استفاده از این ترکیب نانوذرات طلای اصلاح شده و نشاندار شده جهت طراحی سیستم های درمانی برای بیماری هایی نظیر تومورها و تصویربرداری هدفمند است. بر اساس گفته های دکتر سجادی، این محققان هم اکنون به دنبال سنتز نانوذرات طلا با شکل ها و اندازه های مختلف و نشاندارسازی آن ها با دیگر رادیو نوکلوییدها و و ارزیابی توزیع بافتی نانوذرات نشاندار شده هستند. نتایج این پژوهش که توسط دکتر سجادی و همکارانش انجام شده، در مجله Journal of Labelled Compounds and Radiopharmaceuticals منتشر شده است.