Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 172096
تاریخ انتشار : 30 دی 1392 0:0
تعداد مشاهدات : 107

نگاهي به عملكرد علماي برجسته حوزه علميه مشهد در راستاي وحدت ميان مسلمين

* عليرضا نوروزي اشاره وحدت ميان مسلمانان از مسائل بسيار مهمي است كه به شهادت تاريخ، علماي شيعه همواره پي گير و طرفدار آن بوده و امروز نيز امري ضروري و جدّي به شمار مي رود. وحدت و تقريب بين مذاهب اسلامي به معناي ناديده گرفتن اصول و انكار حقايق ديني نيست بلكه به معناي پرهيز از نزاع هاي غير منطقي و تعصبات نادرست و تمركز بر مشتركات ميان مسلمانان است تا بدين وسيله ضمن گسترش اسلام، از هجوم كشورهاي غربي و فرقه هاي ضداسلامي همچون وهابيت به آحاد مسلمانان جلوگيري شود. علما و حوزه هاي علميه بخصوص پس از پيروزي انقلاب اسلامي نقش ارزنده اي در ترويج و توجه به وحدت ايفا نموده اند. از آن ميان، علما و پرورش يافتگان حوزه علميه مشهد قدم هاي مثبتي در اين مسير برداشته و از ديرباز زمينه تبادل علمي و مذاكره و برخورد منطقي را فراهم نموده اند. از ميان متاخرين شخصيت هايي مانند حضرت آيت الله ميلاني، آيت الله كفعمي و آيت الله عبادي در اين زمينه شاخص بودند و از بين علما و مراجع كنوني، بزرگاني مانند مقام معظم رهبري، آيت الله سيستاني، آيت الله واعظ طبسي، آيت الله واعظ زاده خراساني و آيت الله رضازاده همواره بر ضرورت اين مهم تاكيد فراواني داشته و گسترش روحية تعامل و وحدت ميان مسلمين را گوشزد مي كنند. در اين مجال به معرفي اجمالي سه نفر از بزرگان حوزه علميه مشهد و پيشگامان در عرصه وحدت پرداخته مي شود. 1. حضرت آيت الله ميلاني حضرت آيت الله حاج سيد محمد هادي ميلاني از علماي برجسته و مراجع تقليد حوزه علميه مشهد در دهة چهل و پنجاه بود كه در ابعاد مختلف علمي، فرهنگي، اجتماعي و سياسي جامعيت داشت و به تعبير مقام معظم رهبري "حقيقتاً از بركات الهي براي حوزه علميه مشهد" محسوب مي شد. ايشان از شاگردان برجسته آيات عظام ميرزاي نائيني، آقا ضياء الدين عراقي و حاج شيخ محمد حسين اصفهاني به شمار مي‎رفت كه در كنار تربيت شاگردان ممتاز و تاليف آثار ارزنده علمي، تحول قابل ملاحظه اي در روند برنامه هاي آموزشي در حوزه بوجود آورد. وي از مسائل سياسي و اجتماعي كاملا اطلاع داشت و در دوران پيروزي انقلاب اسلامي، منزلش همواره مأمن نيروهاي انقلابي بود و اگر چه رژيم وقت همواره سعي در منزوي نمودن او داشت و در اين جهت توطئه هايي را بر عليه ايشان بكار برد، اما اين مرجع عاليقدر شخصاً علاقه اي به تشكيلات و سران دولت نداشت و به نهضت مرحوم امام اميدوار بود. ايشان در قبال مسائل و مشكلات جهاني بي تفاوت نبود. به عنوان نمونه، در زمان جنگ شش روزه اعراب و اسرائيل، با صدور بيانيه اي دربارة مسائل فلسطين و جنايات صهيونيست ها، نسبت به پرهيز كردن مسلمانان از معامله و رفتار دوستانه با اسرائيليان تاكيد كرد. او همچنين از ياري مسلماناني كه در مغرب زمين مي زيستند و چشم به كمك هاي مادي و معنوي مقام مرجعيت شيعه دوخته بودند، دريغ نمي ورزيد و از همين رو، به عنوان نمونه مبلغ قابل توجهي را به مسجد هامبورگ در آلمان اختصاص داد. آيت الله ميلاني در راستاي تقريب ميان مذاهب مختلف و وحدت و همگرايي بين پيروان اين فرقه ها، با شخصيت هاي بزرگ جهان اسلام همچون علامه شرف الدين، سيد محسن امين، علامه اميني، شيخ محمدتقي قمي، امام موسي صدر، شيخ محمد جواد مغنيه و شيخ محمد فحام از علماي الازهر و ديگران ارتباط داشت و در منزلش پذيراي آنان بود. حضرت آيت الله ميلاني سرانجام پس از سپري كردن يك دورة بيماري در روز جمعه هفدهم مرداد سال 1354شمسي چشم از جهان فاني فرو بست و پيكرش در جوار مرقد مطهر امام رضا(ع) به خاك سپرده شد. 2. آيت الله حاج شيخ محمد كفعمي آيت الله حاج شيخ محمد كفعمي از علما و پرورش يافتگان حوزه علميه مشهد و از شاگردان آيات عظام حاج شيخ كاظم دامغاني، شيخ موسي خوانساري، آقا ضياء الدين عراقي و حاج سيد ابوالحسن اصفهاني بود كه عمر بابركت خود را در مشهد مقدس و به خصوص در شهر زابل و زاهدان سپري نمود. ايشان كه بيشترين بخش حيات پربار خود را در زاهدان گذراند، لحظه اي از خدمت به مردم و روحانيت دست نكشيد و منزلش پناهگاه امني براي طرفداران امام خميني بود و از طريق ايشان، فتاواي امام به مردم منتقل مي شد. او علاوه بر ادارة حوزه علميه و برپايي برنامه هاي ديني، در راستاي تفاهم ديني اهل سنت و تشيع و تقريب مذاهب قدم هاي مثبتي را برداشت. از جمله ابتكارات ايشان در اين مدت، حضور جمعي نمازگزاران شيعه پس از نماز عيد فطر در مصلاي اهل سنت و حضور آنان پس از نماز عيد قربان در مصلاي اهل تشيع بود. در زمان حاكميت طاغوت بسياري از مبارزين همچون مقام معظم رهبري، آيت الله طالقاني، آيت الله خزعلي و آيت الله مكارم شيرازي كه به زاهدان تبعيد شدند، مورد حمايت آيت الله كفعمي قرار گرفتند. آيت الله كفعمي در زاهدان مدتي امامت جمعه را عهده دار بود و با تمام وجود با مردم بود و براي مردم كار مي كرد و به مشكلات آنان رسيدگي مي نمود. ايشان سرانجام در سال 1362شمسي در مشهدمقدس چشم از جهان فرو بست و پيكر مطهرش پس از تشييع، در صحن آزادي حرم مطهر رضوي به خاك سپرده شد. 3. آيت الله حاج سيد مهدي عبادي آيت الله حاج سيد مهدي عبادي امام جمعة محبوب مشهد مقدس و از پرورش يافتگان حوزه علميه مشهد و از شاگردان آيات عظام حاج شيخ هاشم قزويني، حاج سيد محمد هادي ميلاني و مرحوم امام خميني بود كه ساليان متمادي در كنار فعاليت هاي علمي و فرهنگي در حوزه هاي علميه قم و مشهد مقدس، به روشنگري در خصوص انقلاب و مسائل سياسي و اجتماعي اهتمام داشت. ايشان پس از پيروزي انقلاب به دستور امام راحل (ره) به مدت 14 سال امامت جمعه زاهدان و نماينده ولي فقيه در استان سيستان و بلوچستان را عهده دار شد و نقش ارزنده اي در اين منطقة حساس ايفا نمود. از ثمرات اين حضور، وحدت بين شيعه و سني و ارتباط نزديك با مردمان خونگرم آن منطقه بود. وي در آن استان، محور و مورد توجه بود و خدمات فراواني مانند تاسيس مدرسه، مسجد و بيمارستان انجام داد و با مراكز علمي و دانشگاهي ارتباط خوبي داشت بطوريكه مقام معظم رهبري فرموده بودند: "تا وقتي آقاي عبادي در آن منطقه است، خيال ما راحت است." آيت الله عبادي در مهرماه سال 1372 با توجه به فضا و شرايط خاصي كه در استان خراسان بود، به امر مقام معظم رهبري، امامت جمعه مشهد مقدس را پذيرفت. ايشان به مسايل سياسي روز توجه داشت و مردم را در جريان پديده ها و رويدادهاي كشور و دنيا قرار مي داد. وي همواره حساسيت خاصي نسبت به موضوع فلسطين داشت و در جاي جاي سخنان خود به شدت از فلسطين و حق فلسطينيان دفاع مي كرد. آيت الله عبادي سرانجام در سوم اسفندماه سال 1383 به دليل حمله قلبي دار فاني را وداع گفت و پيكرش در بهشت رضا(ع) مشهد مقدس به خاك سپرده شد.