Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 172148
تاریخ انتشار : 5 بهمن 1392 0:0
تعداد مشاهدات : 23

کنترل خودکار کمای بیماران با قابلیت امکان آزمایش های عصبی

علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: گروهی از دانشمندان به رهبری محقق ایرانی، موفق شدند دستگاهی را با هدف نظارت بر کمای اغواشده ابداع کنند. به گزاش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، پس از تحمل رنج آسیب مغزی تروماتیک، بیماران اغلب به منظور ارائه زمان به مغز برای بهبودی و امکان حذف ورم خطرناک، در حالت کما قرار داده می شوند. این حالت ها که اغلب با داروهای بیهوشی ایجاد می شوند، می توانند روزها طول بکشند و طی این بازه زمانی، پرستاران برای اطمینان از این موضوع که مغز بیمار در سطح بالای تسکین است، باید به دقت بر وضعیت بیمار نظارت کنند. فرایندی که «امری بروان» از دانشگاه ام آی تی آن را کاملا ناکارآمد می خواند. به گفته وی، طی این روند یک نفر باید به طور مداوم وضعیت بیمار را بررسی کند و مغز را در وضعیت ثابتی قرار دهد. امری بروان، پروفسور مهندسی پزشکی در موسسه ام آی تی، متخصص بیهوشی در بیمارستان عمومی ماساچوست و استاد علوم بهداشت در دانشگاه ام آی تی است. بروان به همراه تیمی به رهبری «مریم شانه چی» محقق ایرانی در بیمارستان عمومی ماساچوست، سیستم رایانه ای را طراحی کرده که قادر است فعالیت مغزی بیماران را رهگیری کرده و به طور خودکار مقادیر دارویی را برای حفظ وضعیت مناسب آن ها تنظیم کند. دانشمندان این سامانه را در موش ها آزمایش کرده اند و هم اکنون در حال طراحی آزمایش های بالینی انسانی هستند. فناوری مزبور همچمین می تواند به بیمارانی که از حملات شدید صرع رنج می برند، کمک کند. مریم شانه چی که هم اکنون در دانشگاه کورنل مشغول به کار است، رهبر ارشد این مطالعه به شمار می رود. شانه چی و همکارانش پیش تر امواج الکتریکی تولیدشده توسط مغز را در وضعیت های مختلف فعالیتش تحلیل کرده اند. هر وضعیتی از قبیل بیداری، خواب و هیپنوتیزم دارای الگوی موج نگاری مغزی متمایزی است. زمانی که بیماران از لحاط پزشکی در کما به سر می برند، مغز برای بیش از چند ثانیه در هر بار آرام است و توسط پالس های کوچک فعالیت نشانه گذاری می شود. این الگو موسوم به «سرکوب پالس» به مغز امکان حفاظت از انرژی حیاتی را طی دوران تروما می دهد. زمانی که بیمار وارد کمای اغواشده می شود، پزشک یا پرستار کنترل کننده داروهای بیهوشی، در تلاش برای رسیدن به تعداد خاصی از «پالس ها در هر صفحه» و زمانی که الگوی EEG در عرض مونیتور جاری می شود، است. این الگو باید برای ساعت ها یا روزها در هر بار حفظ شود. به منظور دستیابی به کنترل خودکار، شانه چی و همکارانش رابط مغز-ماشینی را ساخته اند که به نوعی گذرگاه ارتباطی مستقیم بین مغز و ابزار خارجی است که در کارکردهای حرکتی، حسی یا شناختی کمک می کند. در این حالت، ابزار ابداعی (یک سیستم EEG) از داروی بیهوشی propofol برای حفظ مغز در سطح مطلوب سرکوب پالس استفاده می کند. این سیستم میزان دارو را در زمان واقعی بر اساس الگوهای سرکوب پالس EEG تنظیم می کند. الگوریتم کنترل EEG موش را تفسیر، میزان دارو را در مغز محاسبه کرده و میزان propofol واردشده به بدن حیوان را ثانیه به ثانیه تنظیم می کند. کنترلر می تواند تقریبا به طور آنی، عمق کما را افزایش دهد که انجام این عمل با دست برای انسان غیرممکن است. سیستم ابداعی قادر است برای بیرون آوردن گاه به گاهی بیمار از حالت کما برنامه ریزی شود تا پزشکان آزمایش های عصبی را اجرا کنند. این نوع سامانه عمل حدس زدن را از فرایند مراقبت از بیمار حذف می کند و رویکردی را معرفی می کند که در آن پزشکان و پرستاران نیازی به حدس زدن ندارند، اما می توانند به رایانه به صورت دقیق و به شیوه ای کاملا کارآمد برای ارائه دارو به بیمار متکی باشند. براون معتقد است این رویکرد می تواند برای کنترل دیگر وضعیت های مغزی از قبیل بیهوشی عمومی بسط یابد، زیرا هر سطح فعالیت مغزی دارای علائم منحصر به فرد EEG خودش است. محققان هم اکنون در حال آماده کردن سامانه جدید برای آزمایش بر روی انسان ها هستند. جزئیات این ابداع در PLOS Computational Biology منتشر شد.