Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 172787
تاریخ انتشار : 17 اسفند 1392 0:0
تعداد بازدید : 63

حل معمای روند بنیادی سلولی با کمک دانشمندان ایرانی

علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: تیم ترکیبی دانشگاه پترزبورگ با همکاری دو دانشمند ایرانی، معمای کارکرد زیست شناسی اساسی را که برای سلامت سلولی ضروری است، حل کرده اند. به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، با کشف مکانیسمی که توسط آن میتوکندری ها در مورد آسیب دیدگی و نیاز به حذف خود علامت می دهند، تیم دانشگاه پترزبورگ به همراه «داریوش محمدیانی» و «امین شیخی»، راهی را به سوی تحقیقات بالقوه در درمان اختلالاتی از قبیل بیماری پارکینسون باز کرده اند. گفته می شود، این بیماری به دلیل میتوکندری های ناکارآمد در نورون ها رخ می دهد. میتوکندری ها ساختارهای کوچکی در درون سلول ها هستند که اغلب به عنوان نیروگاه ها از آن ها یاد می شود. به گفته والریان کاگان، نویسنده ارشد این مقاله، طی فرآیند بقا، سلول ها برای خلاص شدن از میتوکندری های نامناسب فعال می شوند و میتوکندری های مناسب را انسجام می بخشند. چنانچه این فرآیند موفق شود، میتوکندری های خوب می توانند تکثیر شوند و سلول ها به فعالیت ادامه دهند. دانشمندان حاضر در این مطالعه به دنبال هدف قراردادن و مدلبندی این مکانیسم کارآمد برای ساخت داروهای و درمان های جدیدی هستند. کاردیولیپین ها جزئی از غشای درونی میتوکندر ی ها هستند و زمانی که یک میتوکندری آسیب می بیند، از غشای درونی آن به غشای بیرونی حرکت می کنند و در آنجا سلول را تشویق به نابودکردن میتوکندری کلی می کنند. اما این تمام ماجرا نیست و پروتئینی به نام LC3 که بخشی از آن به کاردیولیپین متصل است، موجب می شود که یک ساختار متخصص پیرامون میتوکندری و با هدف حمل آن به مراکز هضم سلول شکل گیرد. در حالی که این فرآیند ممکن است در تمامی سلول های دارای میتوکندری رخ دهد، عملکرد آن در سلولهای نورونی حائز اهمیت است زیرا این سلول ها به راحتی سلول های دیگر در بخش های دیگر بدن تقسیم و تکثیر نمی شوند. این یافته ها دارای مضامین مهمی برای بیماران دارای آسیب های مغزی هستند و فرآیند سیگنال دهی «من را از بین ببر» میتوکندری می تواند یک هدف درمانی باشد زیرا به سطح خاصی از پاکسازی میتوکندری آسیب دیده نیاز است. اما از سوی دیگر، این فرآیند نباید بدون نظارت حذف شود، بلکه باید دارای سطحی از تعادل باشد که در صورتی که بدن نتواند تعادل لازم را بدست بیاورد، باید از طریق دارو یا درمان آنرا تامین کرد. جزئیات این مطالعه در Nature Cell Biology منتشر شد.