Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 172977
تاریخ انتشار : 17 فروردین 1393 0:0
تعداد بازدید : 84

دکتر مهرداد مهکام، عضو هیات علمی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

پیشگیری از عوارض انتقال دارو به روده با دستاورد محققان ایرانی

محققان ایرانی با استفاده از نانوکامپوزیت سیلیکای اصلاح شده، نانوحامل دارویی خوراکی ساختند که علاوه بر روش تولید ساده، به pH محیط حساس بوده و سبب کاهش میزان داروی مصرفی و عوارض جانبی آن می شود... علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: محققان ایرانی با استفاده از نانوکامپوزیت سیلیکای اصلاح شده، نانوحامل دارویی خوراکی ساختند که علاوه بر روش تولید ساده، به pH محیط حساس بوده و سبب کاهش میزان داروی مصرفی و عوارض جانبی آن می شود. به گزارش سرویس علمی ایسنا، دکتر مهرداد مهکام، عضو هیات علمی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و محقق طرح درباره این کار تحقیقاتی گفت: در سیستم دارورسانی معمول به علت غیرواقعی بودن مقدار داروی مصرفی برای درمان، بسیاری از میزان دارو، قبل از رسیدن به بافت هدف در دستگاه گوارش، گردش خون و بافت های واسطه به هدر می رود. وی ادامه داد: عوارض جانبی ناشی از داروهای جذب شده در طول مسیر در بیماری هایی نظیر سرطان و دیابت باعث ریزش مو و عوارض بسیاری می شود. تزریق های مکرر نیز باعث دردناک شدن بافت ها می شود که برای بیمار غیر قابل تحمل است. در میان روش های درمانی نوین برای انتقال هدفمند دارو به روده، اتصال داروها به حامل ها و یا پوشش دادن آن ها با پلیمرهای حساس به pH بسیار ویژه هستند. مهکام افزود: با توجه به اختلاف زیادی که در pH معده و روده وجود دارد، هدف ما طراحی نانوکامپوزیت هایی بود که در محیط اسیدی معده مقاوم بوده و تغییرات ساختاری زیادی از خود نشان ندهند، اما در محیط بازی روده دستخوش تغییرات شده و با متورم شدن، داروی مورد نظر را رها کنند. وی با بیان این که این کار یک طرح تحقیقاتی مشترک بین دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و دانشگاه آزاد میانه بود، گفت: نتایج این کار نشان داد نانوکامپوزیت های تولید شده بر پایه نانوذرات سیلیس اصلاح شده، علاوه بر حساس بودن به pH محیط، یک حامل بسیار مؤثر در آزادسازی داروست. محقق طرح با بیان این که این محصول قابل کاربرد در صنایع داروسازی خواهد بود، تصریح کرد: این نانوحامل ها، قابلیت تخریب توسط باکتری های روده را داشته و روش تهیه آن ها آسان است. همچنین این نانوحامل، دارای خاصیت دارورسانی در زمان معین و میزان مصرفی کنترل شده به بافت هدف است که با کاهش چشمگیر عوارض جانبی ناخواسته، از سیستم های دارورسانی قدیمی، ایمن تر و مؤثرتر است. به گفته مهکام، از دیگر ویژگی های بارز این نانوحامل های کامپوزیتی زیست سازگار، امکان بارگیری همزمان چند دارو در ساختار آن هاست که در حال حاضر توسط تیم تحقیقاتی وی و بطور مشترک با دانشگاه داروسازی تبریز در حال انجام است. مهکام یادآور شد: در این طرح پژوهشی، ابتدا نانوذرات سیلیس به روش سل-ژل تولید و پس از اصلاح سطح آن در شرایط کنترل شده، نانوذرات سیلیکا با انتهای اسیدی تهیه شد. سپس با وینیل دارکردن این گروه های اسیدی و کوپلیمریزاسیون این نانوذرات، نانوکامپوزیت حساس به pH تولید شد. نتایج این پژوهش در مجله Current Nanoscience منتشر شده است.