Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 173044
تاریخ انتشار : 24 فروردین 1393 0:0
تعداد بازدید : 76

فیصل قاسم نویسنده مشهور شبکه الجزیره قطر

عرب ها از ایران الگو بگیرند

ایران را سرزنش نکنید. ایران، بخواهیم یا نخواهیم، برنامه ای دارد که بر اساس یک راهبرد قدرتمند و دقیق برنامه ریزی شده است؛ بنابراین ایران با بهره گیری از توانمندی های داخلی و بدون وابستگی به شرق و غرب، چنان قدمی در زمینه نظامی و فناوری هسته ای برداشته که جهانیان را بهت زده کرده... خبرگزاری تسنیم: نویسنده و مجری سرشناس جهان عرب، در مقاله ای به انتقاد از مواضع کشورهای عرب در قبال ایران پرداخته و به بیان حقایقی غیرمنتظره درباره ایران اذعان کرده است. به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از شبکه خبری العالم، «فیصل قاسم» که از مجریان مشهور شبکه الجزیره و از مخالفان سرسخت ایران و جبهه مقاومت است، در یادداشتی در روزنامه فرامنطقه ای "القدس العربی" چاپ لندن، نوشت: عرب ها باید در زمینه سرمایه گذاری، برنامه ریزی و صبر و اسقامت، ایران را الگو قرار دهند. قاسم در ادامه با اذعان به این که ایران، تثبیت ائتلاف ها و حضور خود را در منطقه از ده ها سال پیش آغاز کرده، می گوید: گویی برخی کشورهای عربی کاری ندارند جز اینکه از افزایش نفوذ ایران در منطقه ــ به ویژه پس از توافق هسته ای و "نزدیک شدن" ایران و آمریکا ــ شکایت کنند و بنالند. نمی دانم چه اتفاقی افتاده است که برخی گویی ناگهان از خواب غفلت بیدار شده اند و به خطر نفوذ ایران پی برده اند. این نویسنده معروف عرب به عنوان شاهد مثال برای ادعای خود، به سابقه روابط و مناسبات ایران و سوریه در زمان "حافظ اسد" اشاره کرده می نویسد: حافظ اسد همزمان با ایران و کشورهای عربی طی چند دهه روابط ممتازی داشت، اما چرا در آن همه مدت هیچ یک از عربها به روابط و ائتلاف ایران و سوریه شک نکرد؛ آیا نظام سوریه در زمان حافظ اسد، به مثابه سنگ محک در روابط ایران با کشورهای عرب نبود؟ وی در بخش دیگری از مقاله خطاب به اعراب می گوید: ایران را سرزنش نکنید. ایران، بخواهیم یا نخواهیم، برنامه ای دارد که بر اساس یک راهبرد قدرتمند و دقیق برنامه ریزی شده است؛ بنابراین ایران با بهره گیری از توانمندی های داخلی و بدون وابستگی به شرق و غرب، چنان قدمی در زمینه نظامی و فناوری هسته ای برداشته که جهانیان را بهت زده کرده و سالهاست که دنیا در زمینه برنامه اتمی با ایران سرگرم مذاکره است و این حقیقتی است درخور احترام نه محکومیت، هرچند که برخی با ایران اختلاف سیاسی داشته باشند. از سوی دیگر درحالی که عربها به حمایت های رو به تحلیل آمریکا وابسته باقی مانده اند، ایرانی ها در زمینه ساخت تجهیزات نظامی و غیرنظامی، بر اساس اصل خودکفایی به بازوهای پرتوان و عقل و درایت داخلی تکیه کرده اند و این باعث شده است که جهانیان با آنها به عنوان یک رقیب تعامل کنند نه مانند یک پیرو وابسته. قاسم به بیان تفاوت سرمایه گذاری های ایران و اعراب به عنوان نمونه در لبنان اشاره کرده می نویسد: در حالی که عربها در زمینه ساخت هتل و قمارخانه در لبنان سرمایه گذاری کرده اند، ایران به ایجاد بازوی راهبردی نظامی قدرتمندی در این کشور مبادرت ورزیده است که اینک از جایگاه ویژه ای در لبنان برخوردار است. وی تفاوت بین کشورهای عربی و ایران را در قالب تفاوت بین دو شخص بیان می کند که اولی خانه ای را اجاره کرده و به صاحب خانه (آمریکا) برای چندین سال اجاره پرداخت می کند و اموالش را از دست داده، اما دومی پولی قرض گرفته و خانه ای را خریداری کرده و پس از چند سال صاحب خانه شده است. این نویسنده عرب در ادامه به صراحت خطاب به کشورهای عربی می گوید: درایت و زیرکی ایران را ببینید که چگونه منابع و ثروت های خود را در مسیر خودکفایی در بلندمدت به کار گرفته و اینک به قدرتی تبدیل شده است که در معادلات منطقه ای و جهانی نمی توان آن را نادیده گرفت، اما کشورهای عربی ثروت های خود را به قدرت های خارجی بخشیده اند تا آنها را مورد حمایت قرار دهند و اینک با حقایقی ناگوار مواجه شده اند. فیصل قاسم می افزاید: به راستی که ما اعراب به روحیه بالای ایرانی ها در سرمایه گذاری، سازندگی، صبر و استقامت نیازمند هستیم. استراتژی ایرانی دقیقاً مشابه راهبرد و شکیبایی بافنده فرشهای مشهور ایرانی است که حاضر است سالهای طولانی از عمر خود را به بافتن یک فرش ایرانی تمام عیار و دارای مقبولیت جهانی اختصاص دهد، بدون این که خسته و آزرده شود، زیرا همواره اهداف بلندمدت را دنبال می کند و این درحالی است که سیاست مداران عرب جهان بینی محدودی دارند، به سرعت خسته می شوند و فاقد صبر و استقامت هستند و به همین علت به بیگانگان متوسل می شوند. این نویسنده سرشناس در پایان مقاله می نویسد: 50 سال پیش خیلی ها تصورش را هم نمی کردند که ایران از چنین نفوذ و جایگاهی در منطقه برخوردار شود، اما اینک این امر به یک حقیقت تبدیل شده است و ایران برنامه ای بلندمدت در پیش گرفته و بدون شک همین مسئله بسیاری از کشورهای عربی را آزار می دهد و باعث شده است که نسبت به این کشور کینه بورزند و ملتهای عرب را بر اساس تعصبات مذهبی علیه ایران تحریک کنند؛ اما باید از آنها پرسید که چرا طرح و برنامه های "اصولی" و "عربی" خاص را برای مقابله با نفوذ روزافزون ایران و ترکیه به کار نمی گیرید؟ این درحالی است که ایران، اورانیوم را غنی سازی می کند و ما کشورهای عربی تنباکوی قلیان؟!