Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 173059
تاریخ انتشار : 25 فروردین 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 83

به همت محققان ایرانی

حذف سلول های سرطانی با ترکیب دارویی عصاره زردچوبه

محققان دانشگاه تربیت مدرس، ترکیبی دارویی جدیدی با پایداری فیزیکی و شیمیایی مطلوب از عصاره گیاه زردچوبه تولید کرده اند که قادر به شناسایی و حذف سلول های سرطانی است...
علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: محققان دانشگاه تربیت مدرس، ترکیبی دارویی جدیدی با پایداری فیزیکی و شیمیایی مطلوب از عصاره گیاه زردچوبه تولید کرده اند که قادر به شناسایی و حذف سلول های سرطانی است. به گزارش سرویس علمی ایسنا، یکی از ترکیبات گیاهی مستخرج از ریشه گیاه زرد چوبه، کورکومین است. در طب سنتی، از این عصاره گیاهی در درمان طیف وسیعی از بیماری تنفسی، التهابی و درمان زخم ها استفاده می شود. نقش ضد سرطانی این ترکیب در طب مدرن نیز به اثبات رسیده است. با این حال، از آنجا که توزیع بافتی و جذب کورکومین پایین است و سوخت و ساز سریعی در کبد و دیواره روده دارد، جهت استفاده از آن در صنایع داروسازی و پزشکی، باید بر این مشکل غلبه کرد. در طرح اخیر، نسل جدیدی از نانوحامل های پلیمری با عنوان دندروزوم، به منظور افزایش حلالیت آبی این عصاره مورد استفاده قرار گرفته است. در این ترکیب دارویی، کورکومین با بازدهی بالا (در حدود 87 درصد) در این نانو حامل های پلیمری قرار گرفته و ساختاری کروی با اندازه 140 نانومتر تشکیل می دهد. پایداری فیزیکی و شیمیایی این ترکیب دارویی بالاست. این ترکیب، در شرایط آزمایشگاهی جهت درمان نوعی تومور تهاجمی سیستم عصبی مرکزی با نام گلیوبلاستوما با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است. در این طرح، پس از تیمار سلول های سرطانی با این دارو، ژن های کلیدی تکثیر و رشد این سلول ها، به میزان معنی داری کاهش پیدا کرده و به سمت مسیر مرگ برنامه ریزی شده هدایت می شوند. نکته جالب این است که تاثیر کشنده نانوکورکومین بر سلول های بنیادی بالغ مشتق از مغز استخوان و سلول های طبیعی فیبروبلاست پوست، در غلظتی بالاتر از غلظت موثر بر سلول های سرطانی مشاهده می شود. به عبارتی در غلظت های کشنده برای سلول های سرطانی، تاثیر کشنده بر سلول های طبیعی مشاهده نمی شود. این نکته نشان می دهد که کورکومین تمایلی ترجیحی برای ورود به سلول های سرطانی دارد. محدوده ابعاد نانوحامل مورد استفاده در این تحقیق، 15 تا 100 نانومتر است. پایداری فیزیکی و شیمیایی، عدم سمیت و زیست تخریب پذیری از ویژگی های اصلی این نانوحامل هاست. با توجه به نتایج حاصل، نانوحامل مورد استفاده هیچ اثر سمی بر سلول ها ندارند. به عبارتی، تمامی مرگ القا شده در سلول ها به واسطه کوروکومین صورت می گیرد و دندروزوم، تنها دسترسی زیستی و انتقال این ماده به سلول ها را موجب می شود. این دارو از پتانسیل تحت تاثیر قرار دادن چند مسیر انتقال پیام در سلول برخوردار است که مسیرهای تکثیر سلولی یکی از آن ها است. در این میان، دارو ورود به سلول سرطانی را نسبت به انواع سلول های طبیعی بیشتر ترجیح می دهد. در ادامه این پژوهش، اثبات فرضیه شناسایی هدفمند سلول های آسیب دیده انواع بافت ها و حذف آن ها توسط نانوکورکومین، تحت نظر دکتر مجید صادقی زاده، در گروه ژنتیک دانشگاه تربیت مدرس در حال انجام است. در راستای دستیابی به نتایج بیان شده، اندازه و بار سطحی نانوکورکومین پلیمری با استفاده از روش هایی نظیر استفاده از میکروسکوپ الکترونی، دیالیز و HPLC، مورد مطالعه قرار گرفته است. ویژگی ضد سرطانی کورکومین محصور در نانوحامل نیز، بر بیان ژن های دخیل در مسیرهای پرتوانی و miRNA تنظیمی آن ها (miR-145) در گلیوبلاستوما، در سطح مدل های کشت سلول بررسی شده است. نتایج این کار که توسط دکتر مریم طهماسبی بیرگانی، دکتر مجید صادقی زاده عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس و سایر همکارانشان صورت گرفته، در International Journal of Nanomedicine منتشر شده است.