Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 173254
تاریخ انتشار : 10 اردیبهشت 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 74

دکتر تبسم هوشمند، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

نانوکامپوزیت پودری جایگزین ماده ترمیم استخوان ساخته شد

پژوهشگران ایرانی موفق به تولید نانوکامپوزیتی شده اند که قابل کاربرد در حوزه های مختلف پزشکی مانند دندان پزشکی، ارتوپدی و مهندسی بافت است...
علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: پژوهشگران ایرانی موفق به تولید نانوکامپوزیتی شده اند که قابل کاربرد در حوزه های مختلف پزشکی مانند دندان پزشکی، ارتوپدی و مهندسی بافت است. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، نانولوله های کربنی با توجه به خواص فیزیکی و مکانیکی منحصربه فرد ، پتانسیل زیادی برای کاربردهای زیستی، از جمله مهندسی بافت و تقلید از ساختار و خواص استخوان انسان نشان داده اند. در مطالعه حاضر محققان کشور نیز، به کمک یک روش ساده و مقرون به صرفه، نانوکامپوزیت پودری همگنی تولید شده است. در ساخت این پودر، از هیدروکسی آپاتیت (HA) و درصدهای وزنی مختلف نانولوله های کربنی چند جداره (MWCNTs) استفاده شده است. این نانوکامپوزیت می تواند به عنوان ماده جایگزین جهت ترمیم و بازسازی بافت های استخوانی آسیب دیده به کار گرفته شود. همچنین می توان از این محصول، جهت کاشت دندان نیز استفاده کرد. به گفته دکتر تبسم هوشمند، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، زیست سازگاری نانوکامپوزیت تهیه شده، بهتر از پودر یکپارچه هیدروکسی آپاتیت است. در تولید این محصول از روش سل- ژل بهره گرفته شده است. وی در توضیحات تکمیلی افزود: «در این تحقیق، ابتدا به روش سل-ژل، نانوکامپوزیتی از ترکیب هیدروکسی آپاتیت و نانولوله های کربنی چند جداره تولید و برای این منظور، محلول نانولوله کربن در آب تهیه شد. به گفته این محقق، برای پراکنده کردن نانولوله در حلال از سدیم دودسیل سولفات به عنوان ماده فعال سطحی استفاده شد. نانولوله های کربنی چند جداره، به طور کامل به وسیله ی کریستال های HA پوشانده شدند و به منظور ارزیابی ساختار، ترکیب و ویژگی های حرارتی و نیز زیستی نانوکامپوزیت تولید شده از آزمون های FE-SEM و TEM و XRD و FTIRوSTA استفاده شده است. وی خاطرنشان کرد: مقایسه الگوهای XRD بیانگر این مطلب است که، غلظت های بالاتر نانولوله کربنی، افزایش درجه تبلور را به همراه دارد. همچنین تصاویر FE-SEM حاکی از تشکیل نانوذرات همگن با ساختاری کروی است. از طرفی نانولوله ها درون خوشه های از نانوذراتی HA توزیع شده و هیچ تراکمی از نانولوله ها مشاهده نمی شود. هوشمند، تصریح کرد: پراکندگی بهتر نانولوله های کربنی به معنای ایجاد هسته بیشتر برای ذرات هیدروکسی آپاتیت و درجه حرارت تبلور پایین تر است. با توجه به تصاویر SEM و TEM، نانولوله ها کاملا توسط پودر هیدروکسی آپاتیت پوشش داده شده اند. این ویژگی به همراه ساختار متخلخل نانوکامپوزیت تولید شده، سبب تسهیل در بازسازی و رشد استخوان های آسیب دیده خواهد شد. نتایج این تحقیقات که توسط دکتر تبسم هوشمند و همکاران وی صورت گرفته است، در مجله Composite Materials Journal of (جلد 4، شماره 48، ماه فوریه، سال2013، صفحات 483 تا 489) منتشر شده است.