Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 173273
تاریخ انتشار : 13 اردیبهشت 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 25

موفقیت محققان ایران در ساخت جاذب قوی پرتو فرابنفش

علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: محققان کشورمان با استفاده از روشی ساده و ارزان، موفق به ساخت نانوساختارهای دوبعدی مختلف اکسیدروی شده اند که این روش قابلیت کنترل اندازه و ساختار محصول نهایی را به راحتی امکان پذیر می کند. به گزارش سرویس علمی ایسنا، نانوساختارهای اکسیدروی، زیست سازگار و ایمن هستند و می توانند در کاربرد های پزشکی به راحتی به کار گرفته شوند. از نظر جذب اشعه فرابنفش نیز، دارای کاربرد های ویژه ای هستند و می توان از آن ها در ساخت پماد سوختگی و کرم های ضد آفتاب، بعنوان جذب کننده قوی پرتو فرابنفش استفاده کرد. از کاربرد های دیگر اکسیدروی می توان به استفاده های آن در سلول های خورشیدی و حسگر گاز هایی از قبیل آمونیاک، ازن، منوکسیدکربن و هیدروژن و تولید فتوکاتالیست ها برای حذف آلودگی های محیط زیست اشاره کرد. دکتر مریم صباغان، عضو هیات علمی دانشگاه شهید رجایی و محقق طرح در این مورد اظهار کرد: هدف این تحقیقات تولید نانوذرات اکسیدروی با ساختارهای مختلف و انتخاب مناسب ترین ترکیب به عنوان آند مورد استفاده در سلول های خورشیدی بوده است. در ادامه این طرح نیز، محاسبات تابع چگالی، بر روی نانوساختارهای تولیدی انجام گرفته است. وی افزود: در این کار، تولید نانوساختارهای مذکور، با استفاده از روش سونوشیمیایی انجام گرفته است. استفاده از این روش، سبب کاهش مدت زمان تولید نانوساختارهای اکسید روی می شود. در این گزارش، تنها در مدت زمان نیم ساعت نانوساختارهای اکسیدروی تولید شده است. این روش، سبب کاهش انرژی مصرفی و افزایش بازده تولید می شود. محقق طرح تصریح کرد: همچنین، مایعات یونی بر پایه دابکو تهیه شده و از آن ها به عنوان قالب برای تولید نانوساختارهای اکسیدروی استفاده شده است. استفاده از مایعات یونی، یک روش سبز و دوستدار محیط زیست است و در طول تولید، مواد ناخواسته ای بر جای نمی گذارد. بر اساس نتایج حاصل شده، استفاده از مایعات یونی در آب، نه تنها از افزایش زیاد اندازه دانه ها جلوگیری می کند، بلکه شرایط مناسبی برای رشد هدفمند نانوساختار صفحه ای را ایجاد می کند. صباغان در ادامه افزود: چنانچه نانوساختارهای اکسیدروی با ساختارهای مختلف و در محیط های یون مایع تولید شوند، خواص نوری متفاوتی از خود نشان می دهند. مایعات یونی بر اساس نوع ساختار و غلظت، در حلال آرایش های متفاوتی خواهند داشت که نتیجه آن خودآرایی نانوذرات و ساختارهای مختلف آن ها خواهد شد. محقق طرح گفت: در راستای دستیابی به این نتایج، در ابتدا مایعات یونی بر پایه دابکو و ایمیدازولیوم تولید شد و صحت تولید آن ها با آزمون NMR، مورد تایید گرفت. سپس از این مایعات یونی بعنوان قالب برای تولید نانوساختار های اکسیدروی و به روش سونوشیمیایی استفاده شد. خواص ساختاری و نوری نانوساختارها به کمک آزمون های SEM، XRD و UV مورد بررسی قرار گرفت. وی تصریح کرد: بنابر نتایج حاصل شده، استفاده از مایعات یونی مختلف منجر به ایجاد ساختار یکنواخت نانوصفحه و در زمان 30 دقیقه شده است. همچنین کاهش اندازه ذرات نانوساختارهای اکسیدروی و کاهش شکاف نوار آن ها، از دیگر مزایای استفاده از این مایعات است. از طرفی، بلندتر شدن طول زنجیره آلکیلی و دی کاتیونی شدن حلقه دابکو، سبب ایجاد ساختارهای یکنواخت تر و منظم تر می شود. همچنین دی کاتیونی شدن با حلقه آروماتیک ایمیدازولیوم، منجر به تشکیل ساختار نانوبرگ می شود. این ساختارها تاثیرات جالبی در خواص نوری نانوذرات دارند. محقق طرح یادآور شد: این پروژه قسمتی از یک طرح کامل تر است که در آن به کمک روش های سبز، نانواکسیدهای فلزی با ساختارهای متفاوت ساخته شده و کارایی آن ها در سلول های خورشیدی با یکدیگر مقایسه می شوند. نتایج این تحقیقات که حاصل همکاری دکتر مریم صباغان، دکتر جواد بهشتیان، عضو هیات علمی دانشگاه شهید رجایی و سید علی محمد میرسعیدی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید رجایی است، در مجله Ceramics International منتشر شده است.