Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 173289
تاریخ انتشار : 14 اردیبهشت 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 76

دکتر مریم صباغان، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید رجایی

نانوساختارهای دو بعدی اکسید روی به کمک مایعات یونی ساخته شد

محققان کشورمان با استفاده از روشی ساده و ارزان، موفق به ساخت نانوساختارهای دوبعدی مختلف اکسیدروی شده اند. نانو ساختارهای اکسیدروی، زیست سازگار و ایمن هستند و می تواند در کاربرد های پزشکی به راحتی به کار گرفته شوند...
تهران -ایرنا- محققان کشورمان با استفاده از روشی ساده و ارزان، موفق به ساخت نانوساختارهای دوبعدی مختلف اکسیدروی شده اند. به گزارش ایرنا از ستاد وی‍ژه فناوری نانو ،این روش علاوه بر سازگاری با محیط زیست، قابلیت کنترل اندازه و ساختار محصول نهایی را به راحتی امکان پذیر می کند. نانوساختارهای اکسیدروی، زیست سازگار و ایمن هستند و می تواند در کاربرد های پزشکی به راحتی به کار گرفته شوند. از نظر جذب اشعه فرابنفش نیز، دارای کاربرد های ویژه ای هستند و می توان از آن ها در ساخت پماد سوختگی و کرم های ضد آفتاب، به عنوان جذب کننده قوی پرتو فرابنفش استفاده کرد. از کاربرد های دیگر اکسیدروی می توان به استفاده های آن در سلول های خورشیدی و حسگر گاز هایی از قبیل آمونیاک، اوزن، مونوکسیدکربن و هیدروژن و تولید فوتوکاتالیست ها برای حذف آلودگی های محیط زیست اشاره کرد. به گفته دکتر مریم صباغان، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید رجایی، هدف این تحقیقات تولید نانوذرات اکسیدروی با ساختارهای مختلف و انتخاب مناسب ترین ترکیب به عنوان آند مورد استفاده در سلول های خورشیدی بوده است. در ادامه این طرح نیز، محاسبات تابع چگالی، بر روی نانوساختارهای تولیدی انجام گرفته است. در این کار، تولید نانوساختارهای مذکور، با استفاده از روش سونوشیمیایی انجام گرفته است. استفاده از این روش، سبب کاهش مدت زمان تولید نانوساختارهای اکسید روی می شود. در این گزارش، تنها در مدت زمان نیم ساعت نانوساختارهای اکسیدروی تولید شده است. این روش، سبب کاهش انرژی مصرفی و افزایش بازده تولید می شود. همچنین، مایعات یونی بر پایه دابکو تهیه شده و از آن ها به عنوان قالب برای تولید نانوساختارهای اکسیدروی استفاده شده است. استفاده از مایعات یونی، یک روش سبز و دوست دار محیط زیست است و در طول تولید، مواد ناخواسته ای بر جای نمی گذارد. بر اساس نتایج حاصل شده، استفاده از مایعات یونی در آب، نه تنها از افزایش زیاد اندازه دانه ها جلوگیری می کند، بلکه شرایط مناسبی برای رشد هدفمند نانوساختار صفحه ای را ایجاد خواهد کرد. صباغان در ادامه افزود: چنانچه نانوساختارهای اکسیدروی با ساختارهای مختلف و در محیط های یون مایع تولید شوند، خواص نوری متفاوتی از خود نشان می دهند. مایعات یونی بر اساس نوع ساختار و غلظت، در حلال آرایش های متفاوتی خواهند داشت که نتیجه آن خودآرایی نانوذرات و ساختارهای مختلف آن ها خواهد شد. در راستای دستیابی به این نتایج، در ابتدا مایعات یونی بر پایه دابکو و ایمیدازولیوم تولید گردید و صحت تولید آن ها با آزمون NMR، مورد تایید گرفت. سپس از این مایعات یونی به عنوان قالب برای تولید نانوساختار های اکسیدروی و به روش سونوشیمیایی استفاده شد. خواص ساختاری و نوری نانوساختارها به کمک آزمون های SEM، XRD و UV مورد بررسی قرار گرفت. بنابر نتایج حاصل شده، استفاده از مایعات یونی مختلف منجر به ایجاد ساختار یکنواخت نانوصفحه و در زمان 30 دقیقه شده است. همچنین کاهش اندازه ذرات نانوساختارهای اکسیدروی و کاهش شکاف نوار آن ها، از دیگر مزایای استفاده از این مایعات است. از طرفی، بلندتر شدن طول زنجیره آلکیلی و دی کاتیونی شدن حلقه دابکو، سبب ایجاد ساختارهای یکنواخت تر و منظم تر می شود. همچنین دی کاتیونی شدن با حلقه آروماتیک ایمیدازولیوم، منجر به تشکیل ساختار نانوبرگ خواهد شد. این ساختارها تاثیرات جالبی در خواص نوری نانوذرات دارند. لازم به ذکر است این پروژه قسمتی از یک طرح کامل تر است که در آن به کمک روش های سبز، نانواکسیدهای فلزی با ساختارهای متفاوت ساخته شده و کارایی آن ها در سلول های خورشیدی با یکدیگر مقایسه می شوند. نتایج این تحقیقات، که حاصل همکاری دکتر مریم صباغان، دکتر جواد بهشتیان (عضوهیئت علمی دانشگاه شهید رجایی) و سید علی محمد میرسعیدی (دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید رجایی) است، در مجله Ceramics International منتشر شده است.