Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 173337
تاریخ انتشار : 18 اردیبهشت 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 143

به همت محققان ایرانی

نانوکاتالیست پایدار در فرآیندهای پتروشیمی ساخته شد

مهندسان شیمی دانشگاه صنعتی سهند تبریز موفق به ساخت نانوکاتالیستی شده اند که قابلیت کاربرد در فرآیندهای تامین کننده خوراک واحدهای پتروشیمی را داراست. این نانوکاتالیست از پایداری و بازده بالایی برخوردار بوده و سبب کاهش هزینه های تولید محصول و تامین انرژی خواهد شد...
مهندسان شیمی دانشگاه صنعتی سهند تبریز موفق به ساخت نانوکاتالیستی شده اند که قابلیت کاربرد در فرآیندهای تامین کننده خوراک واحدهای پتروشیمی را داراست. این نانوکاتالیست از پایداری و بازده بالایی برخوردار بوده و سبب کاهش هزینه های تولید محصول و تامین انرژی خواهد شد. به گزارش خبرگزاری مهر، با توجه به سهم قابل توجه ایران از منابع گاز جهان و مزایای زیست محیطی گاز طبیعی، سرمایه گذاری و برنامه ریزی در این خصوص می تواند از اولویت های اقتصادی کشور باشد. لذا، بررسی روش های مختلف تبدیل گاز طبیعی (عمدتاً متان) به محصولات ارزشمندتر، دارای اهمیت خاصی است. یکی از این فرایندها، ریفورمینگ خشک متان است، که در سال های اخیر مورد توجه خاصی قرار گرفته است. این فرایند، گازهای گلخانه ای متان و دی اکسیدکربن را به خوراک اصلی فرآیندهای پتروشیمی (H2 و CO) با نسبت H2 به CO تقریباً واحد تبدیل می نماید. در این مطالعه که در مرکز تحقیقات راکتور و کاتالیست دانشگاه صنعتی سهند تبریز انجام گرفته است، نانوکاتالیست های Ni-Co/Al2O3-MgO-ZrO2 با درصدهای متفاوت از MgO به روش سل-ژل تولید شده و خواص ساختاری و عملکرد کاتالیستی آن ها با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفته است. بر اساس اعلام ستاد نانو، مهندس سید مهدی سجادی، کارشناس ارشد مهندسی شیمی از دانشگاه صنعتی سهند تبریز، دراین باره گفت: اتالیست ساخته شده به دلیل استفاده از تقویت کننده های مناسب و بهینه و روش تولید مطلوب، دارای طول عمر بیشتر توأم با درصد تبدیل بالاتری است. همچنین در این کار مطالعاتی، تولید گاز سنتز با نسبت H2 به CO واحد، در دمای 750 درجه سانتی گراد برآورده شده است، که نسبت به کاتالیست های متداول، در دمایی تقریباً به اندازه 100 درجه، کمتر قابل دستیابی است. وی افزود: این نسبت در تولید محصولات پتروشیمی، همچون هیدروکربن های مایع، تولید آمونیاک و تولید مشتقات اکسیژنی دارای اهمیت بسیاری است. به عبارتی، افزایش طول عمر کاتالیست و دستیابی به خوراک با نسبت مطلوب در دمای پایین تر، منجر به کاهش هزینه تولید به دلیل کم شدن کاتالیست مصرفی و نیز کاهش هزینه های تامین انرژی خواهد شد. سجادی خاطرنشان کرد : در میان کاتالیست های مورد بررسی برای فرایند ریفورمینگ خشک متان، کاتالیست هایی با فاز فعال نیکل، از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه بوده و از فعالیت خوبی برخوردارند؛ اما با گذشت زمان بر اثر رسوب ترکیبات کربن دار، سریعاً غیر فعال می شوند. برای بهبود پایداری و فعالیت کاتالیستی، می توان از سه روش تقویت فاز فعال، تقویت پایه کاتالیست و همچنین بهره گیری از روش های تولید مناسب تر استفاده کرد. وی یادآور شد: در این کار مطالعاتی، به طور هم زمان از تأثیر هر سه عامل استفاده شده است؛یعنی از تقویت کننده کبالت برای تقویت فاز فعال نیکل و از تقویت کننده های MgO و ZrO2 برای تقویت پایه آلومینا بهره گرفته شده و همچنین از روش سنتز سل-ژل، که روشی مناسب و کارامد در تولید نانوکاتالیست ها به شمار می رود، استفاده شده است. این تحقیقات حاصل همکاری دکتر محمد حقیقی، عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی سهند تبریز، مهندس سید مهدی سجادی و مهندس فرهاد رحمانی است و در مجله Journal of Sol-Gel Science and Technology ( جلد 70، شماره 1، ماه آوریل، سال 2014، صفحات 111 تا 124) به چاپ رسیده است.