Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 173626
تاریخ انتشار : 17 خرداد 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 93

دکتر نیلوفر اصلاحی، محقق طرح

نانوذرات پروتئینی از پر مرغ باروش ابداعی محققان ایرانی تولید شد

محققان نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق شدند با استفاده از روشی ساده و سازگار با محیط زیست نانوذرات پروتئینی از پر مرغ تولید کنند...
علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: محققان نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق شدند با استفاده از روشی ساده و سازگار با محیط زیست نانوذرات پروتئینی از پر مرغ تولید کنند. به گزارش سرویس علمی ایسنا، پر، دکتر نیلوفر اصلاحی، دانش آموخته مهندسی نساجی از دانشگاه امیرکبیر و محقق طرح اظهار کرد: یکی از محصولات جانبی مهم در صنایع مرغداری است. علی رغم اهمیت کراتین موجود در پر، مقدار قابل توجهی از این محصول با سوزاندن و یا دفن کردن از بین می رود. در صورتی که می توان از این پرها به عنوان یک منبع پروتئینی ارزان، پربازده و کارآمد استفاده کرد. وی افزود: امروزه محققان درصدد یافتن روش های جدید برای بازیافت و تبدیل پر به محصولاتی با ارزش افزوده ی بالا هستند. در این کار تحقیقاتی، با استفاده از یک فرایند سازگار با محیط زیست، نانوذراتی از پر مرغ تهیه شده است که کاربردهای متعددی دارد. محقق طرح تصریح کرد: بر اساس نتایج بدست آمده، نانوذرات تهیه شده تمامی ویژگی های پر، شامل خواص فیزیکی، شیمیایی و یا حرارتی را در خود حفظ کرده است. نتایج این طرح همچنین در قالب یک اختراع، تحت عنوان «تولید نانوذرات از پر مرغ» با شماره 79086 به ثبت رسیده است. اصلاحی، درباره برتری این روش نسبت به سایر روش های متداول گفت: در این طرح، از روش آبکافت آنزیمی و امواج فراصوت (اولتراسونیک) برای تهیه ی نانوذرات از پر مرغ استفاده کردیم. این روش به دلیل کاهش مصرف انرژی، هزینه و کاهش آلودگی های زیست محیطی به طور قابل ملاحظه ای از سایر روش ها نظیر آسیاب مکانیکی برتری دارد. مزیت دیگر روش پیشنهادی نسبت به سایر روش های ارائه شده جهت تولید نانوذرات، توانایی حفظ ویژگی های اصلی کراتین موجود در پر، بدون تخریب خواص و ریزساختار آن است. وی در ادامه افزود: الیاف طبیعی، دارای استحکام، ازدیاد طول و انرژی تخریب بالایی هستند و به آسانی با استفاده از ماشین های مکانیکی و دستگاه های آسیاب معمولی، به ذرات ظریف خرد نمی شوند. از طرفی استفاده از این ماشین ها نیاز به مصرف انرژی بالایی داشته و استهلاک زیادی دارند. برای رسیدن به نانوذرات پروتئینی، روش های مکانیکی مختلف نظیر آسیاب کردن بکار گرفته شده است. همچنین جهت افزایش کارایی این روش ها، الیاف را قبل از اعمال روش های مکانیکی با مواد شیمیایی ترکیب کرده اند. محقق طرح گفت: از آنجایی که عمده ی این مواد شیمیایی برای محیط زیست و انسان خطرناک و سمی هستند، استفاده از روش های جایگزین و سازگار با محیط زیست امری ضروری است. برای رفع این معایب، در این کار تحقیقاتی به منظور تهیه ی نانوذرات از پر، از روش آبکافت آنزیمی به همراه امواج فراصوت استفاده شده است. امواج فراصوت با تشکیل حباب و ایجاد حرارت، سبب تخریب و فرسایش سطح لیف و تولید نانوذرات می شوند. اصلاحی خاطرنشان کرد: بر مبنای نتایج حاصل از تصاویر میکروسکوپ الکترونی، آنزیم به درون لیف نفوذ کرده و با تخریب قسمت های غیرکراتینی لیف، سبب فیبریله شدن و در نتیجه جدا شدن میکروفیبریل ها از هم شده است. نتایج طیف سنجی مادون قرمز نشان داده است که پس از آبکافت آنزیمی و اعمال امواج فراصوت، تغییرات چشمگیری در ساختار شیمیایی الیاف پروتئینی ایجاد نشده است. همچنین درصد بلورینگی نیز در اثر استفاده از روش آبکافت آنزیمی و امواج فراصوت با تخریب قسمت های آمورف الیاف افزایش یافته است. وی تصریح کرد: نتایج حاصل از آزمون حرارتی نیز نمایانگر پایداری حرارتی بالاتر نانوذرات در مقایسه با الیاف اولیه است. در نتیجه می توان از طریق یک فرایند سازگار با محیط زیست از پر مرغ، نانوذرات تولید کرد. اصلاحی یاد آور شد: از این محصول می توان به عنوان جاذب جهت رفع آلودگی ها از پساب های صنعتی و در تولید نانوکامپوزیت های پلیمری مورد استفاده در صنایع مختلف نساجی، اتومبیل سازی و عمرانی استفاده کرد. نتایج این کار تحقیقاتی که حاصل همکاری دکتر فاطمه داداشیان، دکتر ناهید همتی نژاد و دکتر محمد ربیعی از اعضای هیأت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و دکتر نیلوفر اصلاحی است، در مجله Particulate Science & Technology منتشر شده است.