Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 174122
تاریخ انتشار : 24 تیر 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 23

مردی از تبار بخشش

اردبیل - ایرنا - او می خواهد به تعداد 72 شهید و 84 اسیر کربلا در مناطق محروم استان اردبیل مدرسه بسازد، شمار مدارس احداثی او که هم اکنون مکتب خانه کودکان روستایی است از 30 باب فراتر رفته است، او مردی از تبار بخشش است. خودش را حاج مالک معرفی می کند و در شهر و کشور به نام مالک جعفرزاده مشهور است، یکی از شهیرترین خیرین مدرسه ساز که ثروت و مال و منالش را در خدمت مدرسه سازی و امور خیر گذاشته است. می گوید: قصد دارد به هر ترتیب که شده این مدارس را برای محرومان بسازد و به فرزندانش نیز توصیه کرده است که اگر عجل مجال نداد آنها این کار را به نتیجه برسانند. حاج مالک سوار بر پول و مکنت است اما این چرک کف دست برایش ارزش چندانی ندارد. او می گوید:ˈ نعمت های خداوندی برای بخشش است، تنها برای تو نیست، نعمت های خداوندی امانتی است که باید آن را پاس داشت که اگر امانت دار خوب باشی صاحب امانت خوب پاداشت می دهدˈ. او که ساعتی میهمان ایرنای اردبیل است ، اسیر امروز خود نشده و دیروزش را فراموش نکرده است. با افتخار از ˈ گره هاییˈ یاد می کند که در کودکی بر ˈدار قالیˈ زده است، با افتخار از پیاده روی از خیابان ˈ کوکاکولا ˈ تا پیچ شمیران و یا خود شمیران به خاطر نداشتن پول کرایه ماشین می گوید . این را پنهان نمی کند که در جایی مامن کرده بود که شب ها زوزه گرگ و شغال شنیده می شد و با برادرانش برای گریز از سرمای خانه می بایست همدیگر را به آغوش می کشیدند. حاج مالک که امروز مالی و منالی دارد پدر و مادرش و دعای خیرشان را هرگز از یاد نبرده است ، می گوید: هر چه امروز دارم از سر دعای خیر پدر و مادر است. او حتی ˈ سید ننه ˈ مادر بزرگ خیرش را نیز فراموش نکرده است ،ˈ درب خانه کاهگلی سید ننه در محله حسینیه میرزاده خانم اردبیل بر روی همه باز بود و من الفبای خیری را از او آموختم ˈ. جعفر مالک زاده به جز مدرسه سازی در امور انسان دوستانه بسیاری نیز مشارکت دارد، او هشت باب خانه برای محرومان در اردبیل ، مشکین شهر ، عنبران و هیر ساخته و یا در حال ساخت دارد. درمانگاه بین راهی ساخته، به موسسه های سرطانی ، کلیوی ، خانواده های زندانیان کمک کرده ، هزینه تحصیلی 15 دانشجو را تا هر مقطعی که به تحصیل ادامه دهند تقبل کرده و 17 کودک یتیم را نیز تحت حمایت مالی قرار داده است. می گوید: از کار خیر خسته نمی شوم ، افراد متمکنی که دست کم چهار خانواده محروم را تر و خشک نکرده و مددرسانشان نباشند قدر نعمت هایی که خداوند به آنها داده است را نمی دانند. با تاکید می گوید : دو چیز هرگز برای انسان نمی ماند ، یکی ˈقدرتˈ است و دیگری ˈثروتˈ . آنچه برای انسان می ماند رحمت و بخشش است که این امر موجب رحمت بی نهایت خداوندی می شود. هر چیزی که از این دست دهی از آن دست می گیری ، ثروتی که در راه خدا بخشوده شود تمام نشدنی است. من شاکر این ثروتی هستم که خداوند لیاقت صرف آن در حمایت از محرومان را به من داده است. حاج مالک سه فرزند سالم و صالح را بزرگترین نعمت زندگیش می داند. او می گوید : اینکه آنها افرادی نیک خو و صالح هستند برایم از همه چیز ارزشمندتر است ، آنها نیز در مسیر امور خیر افتاده اند و خدا را شکر همراه و همیار من در این امور هستند، وظیفه تربیت آنها را مادرشان داشته است. او می افزاید: مادر، مدرسه و تلویزیون مهمترین وظیفه و تاثیر را در تربیت فرزندان دارند و اگر جامعه سالمی می خواهیم باید این ارکان به وظایف خطیر خود خوب عمل کنند. این خیر اردبیلی از قصد خود برای احداث کارخانه و واحد تولیدی در موطنش می گوید اما از بروکراسی ها نیز که تا کنون مانع کارشده است گلایه می کند. ˈ از اواسط دهه 80 بدنیال کارهای احداث واحد تولیدی هستم اما هنوز که هنوز است با وجود وعده مسوولان نتوانسته ام به هدف خود برسم ˈ. وی ادامه میدهد: از دولت هیچ جیز نمی خواهم، تنها از آنها انتظار تامین زیرساخت ها را دارم تا بتوانم واحدهای تولیدی به راه انداخته و علاوه بر اشتغال نیروهای جوان ، سود آن را به تمام و کمال در امور خیر هزینه کنم . خیر اردبیلی می افزاید : من برای همیشه زنده نیستم ، باید برای این افرادی که هم اکنون تحت پوشش من هستند و افرادی که شاید در آینده به این تعداد افزوده می شوند محل درآمد مطمئن ایجاد شود. این خیر که در دهه هفتم عمر خود است جز آبادانی و پیشرفت شهر و دیارش آرزویی ندارد .ˈ چرا دیگران باید پیشرفت کنند و ما و استان ما همچنان محروم و عقب مانده باشیم ، باید دست به دست هم داده و با پشتکار و همت شهر و میهن خود را آباد کنیمˈ. او می گوید: باید آبادانی را از روستاها شروع کرد ، اگر روستاها آباد باشد ، روستایی به شهر نمی آید ، حاشیه نشینی ایجاد نمی شود ، بیکاری ایجاد نمی شود و از جرم و زندان نیز خبری نمی شود.باید ما به سراغ روستایی و محرومان برویم. مالک جعفرزاده که اصرار دارد که زیاد در باره اش تعرف و تمجید نشود، همه این حرف ها و خاطره ها را به اصرار ما می گوید ، اینکه باید جامعه بدانند که افرادی چون او مال و جان خود را برای محرومان ایثار می کنند، بدانند که الگویی چون او در این شهر و این کشور هست و به جای هنرپیشه و فوتبالیست خارجی همچو ن وی را الگوی خود در زندگی قرار دهند. اینکه مردی از تبار بخشش منتظر نشسته است که دیگرانی نیز به این تبار آیند. * منبع: خبرگزاری ایرنا، سه شنبه 24 تیر 1393