Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 174158
تاریخ انتشار : 29 تیر 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 8

روش جدید تشخیص بیماری هیروشپرونگ با تلاش محقق ایرانی کشف شد

هیروشپرونگ یک ناهنجاری مادرزادی است که بیشتر در پسرها دیده می شود و طی آن روده از بدو تولد عملکرد طبیعی ندارد. در این بیماری به دلیل عدم وجود بافت عصبی کامل در انتهای روده، این قسمت تحرک کافی ندارد٬ در نتیجه مدفوع در پشت قسمتی که اعصاب کامل ندارد٬ تجمع پیدا می کند و این قسمت بطور مزمن گشاد و بزرگ می شود. این بیماری در سنین مختلف علائم متفاوت دارد که مهم‎ترین علامت در بدو تولد، عدم دفع مدفوع در ۲۴ تا ۴۸ ساعت ابتدای حیات است. همچنین بی اشتهایی٬ استفراغ همراه با اتساع شکم جزء علائم اولیه است و گاهی هم علائم انسداد روده دیده می شود. این بیماری سبب می شود که در بچه های بزرگتر رشد کودک به کندی صورت گرفته و یبوست و اتساع شکم جزء علائم اصلی در این کودکان است. در سنین بالاتر علائم به شکل مزمن در می آیند که شامل یبوست، مدفوع نواری و شدیدا متعفن٬ اتساع شکم٬ کم خونی و حرکات روده فوقانی از جدار نازک شکم قابل رویت است. درمان این بیماری جراحی است و در این عمل قسمت بدون عصب به همراه روده متسع برداشته می شود و روده سالم به مقعد پیوند می خورد و در نهایت قسمت بدون عملکرد روده برداشته و قسمت سالم به نزدیکی مقعد پیوند زده می شود. از آن جا که تشخیص بیماری هیروشپرونگ از بیماری های مشابه به ویژه دیسپلازی نورونی روده بسیار مهم است، لذا ارائه یافته هایی که پزشکان را به تشخیص این بیماری و تصمیم نهایی برای عمل جراحی نزدیک کند بسیار اهمیت دارد. اکنون یک متخصص پاتولوژی موفق به معرفی مارکرهای ایمنوهیستوکمیستری مفید برای تشخیص بیماری هیروشپرونگ (یبوست مزمن) در کودکان شده است. دکتر بیتا گرامی زاده نائینی استاد دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اشاره به نتایج تحقیق خود تحت عنوان بررسی ایمنوهیستوشیمی سیستم عصبی روده ای در بیماری هیروشپرونگ و دیسپلازی عصبی روده ای که با همکاری الهه اکبرزاده، بابک ایزدی، حمید رضا فروتن و طاهره حیدری انجام شده است، گفت: بیماری هیروشپرونگ یکی از بیماری های حرکتی شایع در روده کودکان است و مطالعات زیادی تا کنون برای تشخیص تفاوت های این بیماری از بیماری دیسپلازی نورونی روده انجام شده است؛ اما نتایج قطعی در دنیا وجود ندارد. وی افزود: در این تحقیق با مطالعه سه ساله بر روی ۱۰۰ نمونه سنین یک تا دو سال با اطلاعات گردآوری شده از ۱۵ سال گذشته، آنها را به سه گروه سالم که به دلایلی غیر از بیماری حرکتی روده، کولکتومی شده بودند، گروه هیروشپرونگ و دیسپلازی عصبی روده ای تقسیم کردیم. این متخصص پاتولوژی اضافه کرد: در ادامه مارکرهای اختصاصی برای سلول های عصبی و سلول های pace maker انتخاب شدند. تعداد سلول های مثبت در سه گروه در هر مارکر به طور جداگانه در سه لایه دیواره روده یعنی مخاط و زیر مخاط و لایه عضلانی شامل شبکه آئورباخ بررسی شد. گرامی زاده گفت: در این تحقیق برای هر مورد، مارکرها از نظر تعداد در سه لایه نام برده شده بررسی شدند. به گفته وی نتایج این تحقیق نشان داد: تمام مارکرهای بررسی شده در گروه بیماران هیروشپرونگ از دو گروه دیگر متفاوت بوده، گروه INDB کاملا مشابه گروه نرمال و بدون بیماری حرکتی روده بوده و این نشان می دهد که بر خلاف هیروشپرونگ، بیماری دیسپلازی روده، احتمالا یک نوروپاتی واقعی نیست. دکتر گرامی زاده تاکید کرد: نتایج این مطالعه نشان می دهد که بیماری هیروشپرونگ (یبوست مزمن) از نظر مارکرهای ایمنوهیستوکمیستری قابل تشخیص است. این طرح تحقیقاتی در قالب مقاله ای تحت عنوان Immunohistochemical study of enteric nervous system in hirschsprung’sdisease and intestinal neuronal dysplasia در مجله علمی HistolHistopathol در سال ۲۰۱۳ منتشر شده است. این طرح همچنین برنده جایزه رتبه سوم گروه علوم بالینی داخلی نوزدهمین جشنواره تحقیقات پزشکی رازی شده است.