Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 174324
تاریخ انتشار : 21 مرداد 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 41

به همت محققان ایرانی

بتن نسوز با استحکام بشتر در کشور ساخته شد

محققان کشورمان با همکاری پژوهشگران برزیلی با بهره گیری از فناوری نانو موفق به ساخت بتن های نسوزی شدند که از استحکام خام بالایی برخوردار است...
علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: محققان کشورمان با همکاری پژوهشگران برزیلی با بهره گیری از فناوری نانو موفق به ساخت بتن های نسوزی شدند که از استحکام خام بالایی برخوردار است. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، محسن نوری خضرآباد، دانشجوی دکتری مواد دانشگاه علم و صنعت ایران، به عنوان مجری این طرح موفق به دریافت جایزه بین المللی گوستاو- ایریش ( 2014 Gustav- Eirich) شده است. نسوزهای بی شکل مثل آجرهای دیرگداز به طور گسترده در صنایع مصرف کننده نسوز از جمله فولاد و فلزات غیر آهنی استفاده می شوند. بتن های نسوز سهم عمده ای از دیرگدازهای بی شکل را به خود اختصاص داده اند. با پیشرفت فناوری نانو، در سال های اخیر تلاش شده است که از مواد نانومتری مانند سیلیس کلوئیدی به عنوان جایگزینی برای سیمان نسوز در این بتن ها استفاده شود. با این حال استحکام خام پایین حاصل از ژلاسیون عامل کلوئیدی، استفاده از این بتن ها را محدود کرده است. محققان در این طرح تلاش کرده اند با بهره گیری از افزودنی های خاص و تشدید ژلاسیون نانوذرات سیلیس، استحکام خام دیرگدازهای ریختنی را افزایش دهند. دستاوردهای این محققان با کمک به توسعه ی نسل جدیدی از دیرگدازهای ریختنی با اتصال نانو و دستیابی به استحکام خام فوق العاده، راه را برای استفاده هر چه بیشتر این محصولات در صنایع مصرف کننده هموار کرده است. از صنایع مصرف کننده نسوز در کشور می توان صنایع فولاد، فلزات غیر آهنی، سیمان، پتروشیمی و... را نام برد. برای مثال می توان با ساخت قطعات نسوز پیش ساخته مصرفی در این صنایع، عملکرد این قطعات را بهبود بخشید. محقق طرح، مزیت استفاده از سوسپانسیون های کلوئیدی را، ماهیت نانومتری ذرات آن ها می داند. وی در این باره می گوید: عامل اتصال رایج در بتن ها، سیمان نسوز است که در اثر واکنش با آب و ایجاد ترکیبات سیمانی هیدرولیک، منجر به ایجاد استحکام در بتن ریخته شده می شود. در حالی که در نسوزهایی با اتصال نانو، برخلاف سیمان نسوز، اتصال از طریق ژلاسیون عامل کلوئیدی صورت می گیرد. با این وجود یک مشکل اساسی در راه استفاده از سوسپانسیون های نانومتری وجود دارد. در این موارد، استحکام خام بدنه ریخته شده در مقایسه با نسوز حاوی سیمان نسوز پایین است. این مشکل، خروج قطعات بزرگ از قالب را با دشواری مواجه می کند. در طرح تحقیقاتی حاضر راهکارهای مناسبی برای غلبه بر چالش مذکور معرفی شده است. نوری خضرآباد در ادامه افزود: در این تحقیق با استفاده از افزودنی های مناسب، فرآیند ژلاسیون سیلیس کلوئیدی تشدید شده است. به طوری که استحکام خام بدنه های ریخته شده تا حدود دو و نیم برابر افزایش یافته و به سطح یک دیرگداز ریختنی حاوی چهار درصد وزنی سیمان نسوز رسیده است. وی تصریح کرد: ماهیت نانومتری سیلیس کلوئیدی استفاده شده در این دیرگدازها، اثرات مختلفی بر عملکرد بتن ریخته شده خواهد داشت. از آن جمله می توان به قابلیت خشک کردن سریع تر، پایداری ابعادی، حصول به زینترینگ در دماهای پایینتر و نیز تشکیل فاز مولایت در بدنه ها اشاره کرد. به گفته نوری، نوآوری های این کار سبب شده است تا این پژوهش، شایسته ی دریافت جایزه بین المللی گوستاو- ایریش 2014 معرفی شود. این جایزه هر ساله با حمایت مرکز نسوز اروپا و شرکت آلمانی آیریش به سه مورد از برترین پروژه های تحقیقاتی انجام شده در زمینه دیرگدازها اعطا می شود. این طرح به عنوان نماینده ی جامعه علمی نسوز ایران برای اولین بار مفتخر به دریافت این جایزه شد. مروری بر این طرح که حاصل همکاری محسن نوری، دکتر فرهاد گلستانی فرد، دکتر حمیدرضا رضایی از اعضای هیأت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران و همکارانشان از دانشگاه فدرال سائوکارلوس برزیل است، در مجله ی Ceramics International منتشر شده است. همچنین نتایج این طرح برای مقالات دیگری در این مجله مورد پذیرش قرار گرفته است.