Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 174999
تاریخ انتشار : 23 شهریور 1393 0:0
تعداد بازدید : 86

رفع مشکل آلودگی زیست محیطی تولید سلول های خورشیدی از سوی محققان کشور

پژوهشگران دانشگاه کاشان با استفاده فناوری نانو، موفق به تولید یک ترکیب آلی با قابلیت استفاده در سلول های خورشیدی شدند که باعث افزایش سرعت و کاهش آلودگی ناشی از فرآیند سنتز می شود. به گزارش گروه علمی "خبرگزاری دانشجو" برخی از ترکیبات آلی مانند آریل اتینیل متصل به تری آریل آمین، به دلیل خواص منحصربه فرد خود در ابزار آلات الکتروفتوگرافی و نشر نور مانند سلول های خورشیدی آلی به کار گرفته می شوند. علاوه بر این، می توانند بخش مهمی از ترکیبات پلیمری و مواد طبیعی را تشکیل دهند. روش های موجود برای سنتز این ترکیبات در شرایط عادیی در زمان طولانی تر و با راندمان پایین تری انجام می گیرد. در کنار این دو ضعف، باید آلودگی محیطی ناشی از شرایط بازتاب (رفلاکس) را به آن افزود. برای این منظور محققان شیمی دانشگاه کاشان با استفاده از فناوری نانو موفق شدند در یک روش جدید، این مشکلات را برطرف کنند. روش استفاده شده در این پژوهش را می توان جزو روش های سبز با شرایط محیطی معمولی قرار داد. معمولاً ترکیبات آریل اتینیل متصل به تری آریل آمین با استفاده از کاتالیست های حاوی پالادیم و مس سنتز می شوند. تحت شرایط رفلاکس و استفاده از کاتالیست های توده ای این ترکیبات با راندمان بسیار پایینی تولید می شوند. بنابراین با توجه به اهمیت این ترکیبات در صنایع مختلف، هدف این محققان تولید این مواد در زمانی کوتاه و با راندمانی بالا بوده است. در همین راستا، این محققان از نانوکاتالیست مس یدید برای سهولت انجام واکنش سنتز استفاده کردند. در این حالت، افزایش نسبت سطح به حجم نانوکاتالیست باعث افزایش فعالیت کاتالیستی مس یدید در واکنش مذکور شده و نتایج مطلوب را در پی دارد. در این تحقیقات تأثیرات حلال، نوع و درصد کاتالیست نیز بر روی درصد بازدهی واکنش مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که واکنش های بدون حلال با کاتالیست های نانوساختار از بازده بالاتری برخوردار هستند؛ به طوری که در حضور تنها 2 درصد از نانو مس یدید بازده 78درصد مشاهده می شود. این در حالی است که در صورت استفاده از کاتالیست های غیر نانو، حتی با وجود حضور 12درصد از کاتالیست، بازده واکنش به بیشتر از 56 درصد نمی رسد. این نانوذرات قابلیت استفاده در سلول های خورشیدی را دارد و روش پیشنهادی در این طرح باعث افزایش سرعت و کاهش آلودگی ناشی از فرآیند سنتز می شود.