Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 175060
تاریخ انتشار : 26 شهریور 1393 19:14
تعداد مشاهدات : 628

علم و توسعه شگفت انگیز ایران / سرگئی نیکیتین

جمهوری اسلامی ایران با سرعت فزاینده ای به پیشگام علم و فن جهانی تبدیل می شود و از کشورهای خاور میانه و جهان اسلام سبقت می گیرد.

جمهوری اسلامی ایران با وجود تحریم های وحشتناک اقتصادی، موقعیت بسیار نامناسب خارجی و چهره منفی تصنعی در بین بخش قابل توجه مردم اروپا و آمریکا، مانند سابق ناظر بی طرف را با موفقیت های خود در زمینه های مختلف بهت زده می کند. علم یکی از این حوزه هاست که احتمالاً از بزرگترین اهمیت برای آینده کشور برخوردار است. سال های اخیر را می توان سال های فوق العاده موفقیت آمیز برای انواع مختلف پژوهش های علمی در جمهوری اسلامی ایران دانست.

نانو فناوری که مایه افتخار ایران می شود

 به نظر می آید که جمهوری اسلامی ایران می تواند در زمینه نانو فناوری دستیابی به بزرگترین موفقیت های خود را جشن بگیرد. ایران در این زمینه صاحب مقام اول در میان کشورهای اسلامی و مقام هشتم در جهان است. محققان و دانشمندان جمهوری اسلامی تا ماه مارس سال 2013 صاحب 4% طرح های جهانی در زمینه نانو فناوری شده اند. موفقیت های ایران در این زمینه واقعاً شگفت انگیز به نظر می آید زیرا این کشور از سال 2000 تا سال 2012 در جدول پیشگامان جهانی این بخش به میزان 50 درجه بالا رفته است. این نتیجه توجه خاص دولت به توسعه نانو فناوری است. در سال 2003 ستاد ویژه توسعه نانو فناوری جنب دفتر ریاست جمهوری (که در آن زمان محمد خاتمی رئیس جمهور بود) تشکیل شد که وظایف آن شامل طراحی و معرفی برنامه های توسعه این نوع فناوری ها بود.

تلاش های دولت ایران باعث شد که در این کشور تا کنون 57 آزمایشگاه و 852 سازمان مشغول به پژوهش ها در زمینه نانو فناوری به وجود آیند که 15 هزار محقق در آنجا زحمت می کشند. رشته های مربوط به این فناوری ها در 17 دانشگاه ایران تدریس می گردند. 5043 نفر در سطح کارشناسی ارشد تحصیل می کنند و 1325 نفر در سطح دکترا. در سال 2012 در جمهوری اسلامی ایران هر ماه 10 مقاله علمی درباره نانو فناوری منتشر می شد. جهت مقایسه، در سال 2000 در طول سال فقط 8 پژوهش در این رشته ظاهر گردید. 43% محصولات نانو در جهان اسلام نصیب ایران می شود که ترکیه (12%)، مالزی (11%) و مصر (8%) با فاصله زیادی دنبال ایران حرکت می کنند. در خاک جمهوری اسلامی ایران 25 شرکت برای بخش ساختمان و 10 شرکت برای صنعت خودرو سازی محصولات نانو را تولید می کنند.

از دستاوردهای اخیر در این بخش می توان به اختراع یک ترانزیستور با طول کانال 75 نانومتر که با سرعت 100 برابر بیشتر از سرعت ترانزیستور معمولی کار می کند، اشاره نمود. این دستگاه توسط محققان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی طراحی شد. متخصصین پژوهشکده علوم و فناوری نانو دانشگاه صنعتی شریف موفق به سنتز نانوذرات با ساختار "هسته پوسته" آهن طلا و دارای سازگاری بالا با بدن انسان شدند. در نتیجه، نانوذرات را می توان برای انتقال هدفمند دارو در بدن انسان مورد استفاده قرار داد که این عامل مهمی به لحاظ درمان انواع سرطان ها خواهد شد.

جمهوری اسلامی ایران همایش ها، نمایشگاه ها و جشنواره های بین المللی نانو فناوری را برگزار کرده و محققان نامدار خارجی را برای شرکت در آنها دعوت می نماید. در میان آنها متخصصین روس هم هستند. به عنوان مثال، شرکت های روسی بخش نانو فناوری در پنجمین جشنواره بین المللی نانو فناوری «Iran Nano 2012» در غرفه ای که در اختیار آنها گذاشته شد، طرح های خود را به نمایش گذاشتند. جالب توجه است که متخصصین کشورهایی هم در آن جشنواره حضور داشتند که مبتکر و حامی تحریم های ضد ایرانی هستند، از جمله ایالات متحده و ژاپن.

علوم پزشکی ایرانی: توسعه بر خلاف تحریم ها

 موفقیت های ایران در حوزه های دیگر و از جمله در طب و علوم پزشکی به همین اندازه چشم گیر است. مدتی است که در جمهوری اسلامی ایران عمل جراحی چشم با استفاده از فناوری پیشرفته «پیوند بدون درز» اجرا می گردد. این عمل جراحی با استفاده از «فمتو لیزر» با برش برابر یک نانومتر انجام می شود. هیچ یک از کاردهای جراحی قادر نیست برش اینقدر باریکی را انجام دهد. هدف از این عمل جراحی، حذف مناطق کدر قرنیه و جایگزین کردن آنها را از بافت سالمی است که از داوطلبان گرفته می شود.

 موفقیت های دانشمندان ایرانی در زمینه مبارزه با بیماری «ایدز» (سندرم نقص ایمنی اکتسابی) برای سراسر جهان از اهمیت چشمگیری برخوردار است. ایرانیان به طور نسبتاً مؤثر با این بیماری در مرحله HIV  (ویروس نقص ایمنی) برخورد می کنند.  متخصصین جمهوری اسلامی ایران  موفق شده اند ساختار سه بعدی پروتئین ها را الگو سازی کنند که این دستاورد آنها می تواند  از نظر  مبارزه با ویروس مذکور که یکی از خطرناک ترین بیماری های عصر حاضر است، دستاورد مرحله سازی به حساب آید.  ایرانیان همچنین قادرند غشای مصنوعی پروتئین ها CCR5  را بسازند که از نظر نفوذ ویروس HIV در بدن انسان  و برقراری ارتباط این ویروس با سلول های فرد مبتلا به این بیماری  نقش کلیدی دارد.

قبل از آن  همکاری  دانشمندان ایرانی با همکاران روس آنها در زمینه طراحی داروی علیه «ایدز» به موفقیت رسیده بود.  داروی IMOD که در نتیجه آن همکاری ساخته شد، سیستم ایمنی فرد مبتلا به HIV را تقویت کرده و انسان را دربرابر مسایل نقص ایمنی مصون می سازد.  بیماران در پی مصرف مرتب داروی IMOD  نه تنها بهبود  سلامتی خود را احساس می کنند بلکه تا 30 ماه دیگر به هیچ معالجه دیگری نیازمند نیستند.  با عنایت به قیمت پایین این دارو  فرض بر آن است که IMOD در آینده نه چندان دور به اولین داروی متداول بیماری «ایدز» تبدیل شود.

جدیداً در ایران ساخت داروی «فاکتور VII» شروع شده است که مخصوص  اصلاح نقص لخته شدن خون است که  همین دستاورد در درمان مولتیپل اسکلروزیس سهم عمده ای ایفا می کند. گفتنی است که مسأله معالجه بیماری های سرطانی برای جمهوری اسلامی ایران بسیار حاد است. تحریم های واقعاً ضد انسانی که علیه ایران اعمال می شود، شامل حال داروهایی هم شده است که برای پیشگیری از بیماری های سرطانی به کار گرفته می شود. برای مثال، جمهوری اسلامی ایران نمی تواند داروی «Docetaxel» را بخرد. همین امر باعث شد که در این کشور هر سال 60 هزار مورد سرطان کشف شده و هر سال حدود 50 هزار نفر بر اثر این بیماری جان ببازند. در جمهوری اسلامی ایران میزان زنده ماندن بیماران سرطانی از حد 30% نمی گذرد در حالی که در بعضی کشورهای اروپایی این رقم 3 برابر بیشتر است. ولی متخصصین ایرانی به طراحی مستقل « Docetaxel» پرداخته اند که این امر امید بهبودی اوضاع این بخش را می دهد.

جمهوری اسلامی ایران به شدت نیازمند نه تنها داروهای سرطان بلکه داورهای مخصوص بیماری قند، سیستم عصبی مرکزی و بعضی بیماری های دیگر می باشد. برای تولید این داروها ایزوتوپ رادیواکتیوی لازم است که به برکت غنی سازی اورانیوم تولید می شود. راکتور پژوهشی تهران که هدف انتقادات از سوی آژانس بین المللی انرژی اتمی و سیاستمداران آمریکا و اروپا شده است، مخصوص تولید داروهای سرطان است. در حال حاضر وضعیت غیر منطقی ایجاد شده است: ایران به خاطر تحریم ها از خارج داروهای لازم را دریافت نمی کند ولی مبتکران تحریم ها مانع از تولید این داروها در داخل کشور می شوند. با این حال، از مراتب فوق معلوم می گردد که طب ایرانی به توسعه برق آسای خود ادامه می دهد.

ایران و فناوری های پیشرفته


پرتاب اولین جهاز فضایی حامل  حیوانات به فضای کیهانی، یکی از بارز ترین نشانه های توسعه علم ایرانی می باشد. منظور ما کاوشگر «پیشگام» است که حامل کپسولی با میمون زنده بود. این جهاز با موفقیت وارد مدار زمین شده و بعد از آن به زمین باز گشت. هدف از پرتاب «پیشگام»، مطالعه رفتار بدن زنده در فضای کیهانی بود. پرتاب این کاوشگر گام جدی تهران در جهت مطالعه فضای کیهانی و استفاده از فناوری های پیشرفته کیهانی بود.

فناوری رباتیک یک شاخه پیشرفته دیگر است که در جمهوری اسلامی ایران با موفقیت توسعه می یابد. در گذشته تیم های ایرانی ربوت سازان در مجامع معتبر بین المللی برنده مقام های بالا می شدند ولی در روزهای 7-5 آوریل جام جهانی ربوت «RoboCup IranOpen» در تهران برگزار شد. ربوت های دارای حرفه های مفیدی چون امداد، خانه داری و مین روبی با هم رقابت کردند. همزمان با جام جهانی در پایتخت ایران کنفرانس علمی در زمینه رباتیک بر پا شد.

ایران و جدیدترین انواع تسلیحات

نباید جنبه نظامی علم ایرانی را فراموش کرد که مانند شاخه های دیگر به طور فوق العاده موفقیت آمیز توسعه می یابد. دانشمندان ایرانی در بهار امسال موفق شدند سامانه های موشکی ضد هوایی اس-200 را که  این کشور دارد، به روز آورند. سامانه های نوسازی شده می توانند به اهدافی واقع در فاصله تا 350 کیلومتر ضربه وارد کنند و سرعت عکس العمل آنها از گذشته به مراتب بیشتر است. سامانه های اس-200 ایرانی می توانند مشخصات اهداف کشف شده را به دسته های دیگر پدافند هوایی منتقل کنند.

 طراحی سامانه «باور-373» که شبیه به اس-300 روسی است، موفقیت واقعی علم و صنایع نظامی ایران شده است. انتظار می رود که در سال 2014 این سامانه ها در اختیار ارتش جمهوری اسلامی ایران گذاشته شوند. با عنایت به حل نشدن مسأله صدور اس-300 به ایران، اهمیت این دستاورد بزرگ دانشمندان ایرانی زاید الوصف به نظر می رسد.

جنگنده شکاری «قاهر-313» که 2 فوریه سال 2013 رونمایی شد، اختراع چشمگیر دیگر صنایع دفاعی ایران است. جالب توجه است که غرب ابتدا اطلاعات درباره طراحی این هواپیما را باور نکرد. متخصصین آمریکایی حتی اعلام کردند که این هواپیما وجود خارجی ندارد و فقط ماکت آن ساخته شده است و سپس حرف خود را تصحیح کرده و اظهار عقیده نمودند که «قاهر-313» تنها برای مبارزه با بالگرد ها طراحی شده و از عهده وظایف خود بر نمی آید. ولی بر طبق بیانیه سازمان صنایع هوایی ایران که سرپرست طراحی «قاهر-313» بود، این هواپیما قادر است در ارتفاعات پایین، متوسط و بالا پرواز کند که هیچ هواپیمای دیگر در جهان توان این کار را ندارد. این جنگنده می تواند از طیف وسیع سلاح های دقیق ساخت ایرانی استفاده نماید. مجید بکایی معاون وزیر دفاع هم تأکید نمود که این هواپیما از عهده وظایف خود بر می آید.

روز 9 ماه می سال 2013 جمهوری اسلامی ایران از ساخت پهپاد جدید نامرئی برای رادارها اطلاع داد. به گزارش وزارت دفاع ایران، این جهاز پرنده موسوم به «Epic» می تواند به فاصله دور پرواز کرده و نه تنها کار اطلاعاتی انجام دهد بلکه اهدافی مورد حمله قرار دهد. قبل از آن روز 18 آوریل ایران از تحویل پهپاد های «Throne» که برای رادارها نامریی هستند، به ارتش خود، اطلاع داده بود.

نیروی زمینی ایران جدیداً موشک های بالیستیک نسل جدید «نازعات» را دریافت کرد که از سکوهای سیار پرتاب می شوند و برد آنها تا 150 کیلومتر است. همچنین انتظار می رود که صنایع نظامی جمهوری اسلامی ایران موشک های جدید هدایت شونده هواپایه و یک زیردریایی را تولید کند. این اطلاعات در ماه می توسط احمد وحیدی وزیر دفاع ایران اعلام شد. در واقع، توان امروزی علم ایرانی به قدری بالاست که متخصصین جمهوری اسلامی ایران به سرعت بر انواع مختلف تسلیحات خارجی مسلط شده و آنها را تکمیل می کنند و نیز سلاح های داخلی را طراحی می نمایند.

علم و صنعت نظامی ایران حتی با صنایع آمریکایی به خوبی رقابت می کنند. برای اثبات این ادعا می توان به رویداد دسامبر سال 2011 اشاره کرد که نظامیان ایرانی جدیدترین پهپاد آمریکایی Lockheed Martin RQ-170 Sentinel را دست نخورده و بدون خرابی های داخلی به دست آوردند. وسایل مبارزه رادیو الکترونیکی جمهوری اسلامی ایران موفق شدند کنترل این پهپاد را به دست آورند و به طور آرام در خاک خود به زمین بنشانند. این رویداد در سراسر جهان بازتاب جدی داشت زیرا در آن زمان پهپاد آمریکایی Lockheed Martin RQ-170 Sentinel مدرن ترین و سری ترین پهپاد بود. تصادفی نیست که در آن زمان ایالات متحده و بعضی کشورهای دیگر در مورد موفقیت متخصصین ایرانی اظهار تردید کردند ولی در نهایت امر مجبور شدند این واقعیت را قبول نمایند. فناوری هایی که ایران بعد از  مطالعه جهاز پرنده آمریکایی به دست آورد، به عامل مهمی جهت توسعه برنامه ملی ساخت پهپادها مبدل شده است.

وسایل مبارزه سایبرنتیک که با موفقیت نسبتاً زیادی برای دفع حملات ویروس های آمریکایی و اسراییلی به کار گرفته می شود، بر حق مایه افتخار صنایع دفاعی ایران به حساب میاید. ویروس های «Stuxnet» و «Flame» و نیز Duqu که جدیداً ظاهر شد و هدف آنها از بین بردن یا مختل کردن زیرساخت کشور و ایجاد اختلال در فعالیت نیروگاه ها و واحدهای صنعتی و متوقف کردن برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران بود، در مجموع به هدف خود نرسیدند. به گفته نمایندگان رسمی جمهوری اسلامی ایران، اقدامات سایبرنتیکی که به موقع اتخاذ می شوند و وجود فناوری ها وزمانهنمیااس-300 رو.اوردهای انمو دستاوردهای انمکارن÷ویق می نماید.و  یطی انها  می برنده جایزه یوشنکو به ÷ را قبول نمایند.  می نم و کارشناسان لازم در این بخش از جمله عوامل اساسی این موفقیت به حساب می آیند.

ایجاد اینترنت ملی برای کاربرد داخلی، یکی از تدابیر در زمینه مبارزه با حملات سایبرنتیک خارجی است. این شبکه در حال حاضر در دست طراحی است. به گفته مقامات رسمی ایران، دسترسی شهروندان کشور به شبکه جهانی هم مسدود نخواهد شد ولی ظهور اینترنت داخلی امکان نفوذ ویروس های ساخت دشمنان به فضاهای آن را به شدت کاهش می دهد. فرض بر آن است که واحدهای صنعتی و واحدهای دیگر زیرساخت از اینترنت داخلی استفاده کنند. گفتنی است که در ایران هم اکنون سایت های مشابه سرویس های بزرگ جهانی «یوتیوب» (که نام مشابه ایرانی آن «مهر» است) و سامانه های جستجوگر و ای میل وجود دارند. برنامه نویسان ایرانی نه تنها به منظور تأمین امنیت بلکه با عنایت به ملاحظات اخلاقی و دینی به طراحی این سرویس ها پرداختند زیرا در هاستینگ های ایرانی مواد سکسی، ضد اسلامی و توهین آمیز وجود ندارد. جمهوری اسلامی ایران مایل است در مسیر ایجاد اینترنت داخلی حرکت کند. اعلام شده است که بزودی سرویس جدید شبیه به نقشه Google Earth راه اندازی خواهد شد.

نظام آموزشی به عنوان اساس موفقیت های علم ایرانی

سطح بالای آموزش عمومی و حرفه ای، یکی از مبانی موفقیت های علم ایرانی است. «تقلب» که مفهومی شناخته شده برای روس ها است، در ذهنیت ایرانی برای خود جایی ندارد. هر فرد ایرانی از دوران طفولیت عادت کرده است که امتحانی که داده باشد، لازمه تقویت خودباوری او است. در ایران پدیده ای چون کپی کردن کار (تست یا مشق)  دیگران در عمل غیر ممکن است. مزایای این شیوه عمل از موفقیت های دانش آموزان ایرانی در المپیاد ها و مسابقه های بین المللی روشن می گردد. به عنوان مثال، ایرانیان در چهل و چهارمین المپیاد جهانی فیزیک صاحب 3 مدال طلا، 1 مدال نقره و یک مدال برنز شدند.

تعداد جمعی محصلین سطوح مختلف در جمهوری اسلامی ایران برابر 18.9 میلیون نفر است، از جمله 1 میلیون و 300 هزار نفر دانشجویان 440 مؤسسه آموزش عالی این کشور هستند که در میان آنها  87 دانشگاه، 23 دانشکده، 115 دانشگاه اسلامی، 120 دانشگاه «پیام نور»، 70 دانشکده حضوری و 6 مرکز آموزش عالی هستند. واقعیت جالب این است که زنان بیش از 60% دانشجویان ایرانی را تشکیل می دهند.

گفتنی است که زنان در زمینه علم هم به دستاورد های بالایی می رسند. به عنوان مثال، عاطیه کاظمی مجرد متخصص جوان ایرانی در زمینه سامانه های زیست محیطی، در ماه می برنده جایزه یونسکو به پاس پژوهش ها در زمینه توسعه پایدار مناطق حفاظتی بیوسفریک از طریق دفاع از سامانه های کلیدی زیست محیطی آنها شد. واقعیت جالب این است که بخش قابل توجه دانشجویان اروپا و آمریکا ایرانی تبار هستند. به عنوان مثال، ایرانیان مهاجر و آمریکایی های ایرانی تبار 20% برنامه نویسان برجسته «دره سیلیکون» کالیفرنیا را تشکیل می دهند.

*****

جمهوری اسلامی ایران با سرعت فزاینده ای به پیشگام علم و فن جهانی تبدیل می شود و از کشورهای خاور میانه و جهان اسلام سبقت می گیرد. متخصصین ایرانی در رشته های مهمی چون نانو و زیست فناوری، صنایع اتمی و فضایی و طراحی جدیدترین انواع تسلیحات همگام با زمان حرکت می کنند. در عین حال، این کشور تحت فشار تحریم های بین المللی قرار دارد. این تحریم ها که هدف متوقف کردن پیشرفت جمهوری اسلامی ایران را دنبال می کند، با این وجود در موارد زیادی توسعه بعضی رشته های علمی ایران را تشویق می نماید. با عنایت به توسعه علم در ایران و دستاوردهای انکارناپذیر دانشمندان ایرانی احتمال می رود که جمهوری اسلامی ایران در آینده نزدیک به یکی از مراکز اساسی پیشرفت جهانی تبدیل شود.


Иранская наука: Развитие, которое поражает воображение

Сергей Никитин,
Специально для Иран.ру


24 июля 2013

Исламская Республика Иран, несмотря на режим чудовищных экономических санкций, весьма неблагоприятное внешнеполитическое положение и искусственно созданный негативный имидж среди значительной части населения стран Европы  и Америки, продолжает поражать беспристрастного наблюдателя своими успехами в различных сферах. Одной из таких сфер, возможно, важнейшей для будущего страны, является наука. Последние годы можно признать исключительно успешными для разного рода научных исследований в Исламской Республике.

 Нанотехнологии – гордость Ирана

Пожалуй, наибольший успех ИРИ может праздновать в сфере нанотехнологий.  В данной сфере Иран занимает первое место среди всех мусульманских государств и восьмое – в мире. По состоянию на март 2013 года ученым Исламской Республики принадлежит 4% мировых научных разработок в области нанотехнологий. Успехи Ирана в развитии данной области выглядят поистине удивительными, учитывая, что с 2000 по 2012 годы страна поднялась на 50 пунктов в рейтинге лидеров. Во многом это объясняется исключительным вниманием правительства страны к развитию нанотехнологичной отрасли. В 2003 году был создан Специальный штаб по развитию нанотехнологий при администрации президента (тогда эту должность занимал бывший президент Мохаммед Хатами), в задачу которого входит разработка и внедрение программ по развитию данных технологий.

Усилия иранского правительства привели к созданию в стране к настоящему времени 57 лабораторий и 852 организаций, занимающихся исследованиями в области нанотехнологий. В них трудятся около 15 тысяч ученых. Дисциплины, связанные с данными технологиями, преподаются в 17 ВУЗах ИРИ.  На их магистерских программах обучаются 5043, а в аспирантурах – еще 1325 человек.  По данным на 2012 год в Исламской Республике ежемесячно публиковалось 10 научных статей по нанотехнологиям. Для сравнения – в 2000-м году подобных исследований в стране появилось лишь 8 за весь год. На долю Ирана приходится 43% нанопродукции всего мусульманского мира. Далее с большим отрывом следуют Турция (12%), Малайзия (11%) и Египет (8%).  На территории Исламской Республики 25 компаний производят нанопродукцию для строительства, 10 фирм обеспечивают нанотехнологиями автомобильную промышленность.

Из последних достижений можно отметить изобретение транзистора, с протяженностью канала 75 нанометров, скорость которого превышает скорость обычного транзистора в 100 раз, сделанное учеными Технологического университета имени Хадже Насреддина Туси. Специалисты Института новейших нанометрических материалов Технологического университета имени Шарифа Тахере  смогли синтезировать наночастицы со структорой «ядро-оболочка» железо-золото с полимерным покрытием высокой биосовместимости с организмом человека. В результате, наночастицы могут быть использованы для адресной доставки лекарства в организме, что станет серьезным фактором в лечении онкологических заболеваний.

Исламская Республика собирает международные конференции, выставки и фестивали по нанотехнологиям, куда приглашаются именитые иностранные ученые. В их числе – и российские специалисты. К примеру, на пятом международном фестивале нанотехнологий «Iran Nano 2012», российские компании, работающие в сфере нанотехнологий, представляли свои разработки на специально предоставленном стенде. Примечательно, что в данном фестивале участвовали и специалисты из стран, инициировавших и поддерживающих санкции против Ирана, например, Соединенных Штатов и Японии. 

 Иранская медицина: развитие вопреки санкциям

Не менее яркими выглядят успехи Ирана и в других областях науки, например, в медицине. В частности, в ИРИ с недавних пор стали проводить глазные операции с использованием передовой технологии бесшовной трансплантации. Данные операции делаются при помощи фемтолазера, которым делается надрез, равные одному нанометру. Подобное не может осуществить ни один хирургических скальпелей. Операции с бесшовной трансплантацией  делаются для удаления участков помутневшей роговицы и замены их взятыми у доноров здоровыми тканями.

Важнейшее значение для всего мира имеют успехи иранских ученых в борьбе со СПИДом (синдромом приобретённого иммунного дефицита). На стадии ВИЧ (вирус иммунодефицита человекав Иране с данным заболеванием борются довольно эффективно. Специалисты из ИРИ смогли смоделировать трехмерную структуру протеинов, что может стать новой вехой в борьбе с ВИЧ-инфекцией – одним из наиболее опасных заболеваний в наше время. Иранцы могут создавать искусственную мембрану протеинов CCR5, которая имеет основное значение в проникновении в организм человека ВИЧ-инфекции, а также связей вируса с клетками заболевшего.

А еще раньше успехом завершилось сотрудничество иранских ученых с их российскими коллегами в разработке лекарства против СПИДа. Созданный в результате препарат IMOD укрепляет иммунную систему больного ВИЧ, в результате чего человек становится резистентным к проблемам с иммунитетом.  После регулярного приема IMOD больные не только чувствуют улучшение состояния здоровья, но и не нуждаются в каком-либо лечении на протяжении 30 месяцев. Учитывая низкую стоимость данного средства, можно предположить, что IMOD уже в скором будущем станет первым массовым лекарством от СПИДа.

В последнее время в Иране стал выпускаться препарат «Factor VII», предназначенный для коррекции дефектов свертывания крови, что стало весомым вкладом в лечение рассеянного склероза.

Следует отметить, что проблема лечения раковых заболеваний стоит перед Исламской Республикой весьма остро. Поистине бесчеловечные санкции, наложенные на Иран, касаются, в том числе и медикаментов, применяемых при профилактике онкологии. К примеру, теперь ИРИ не может закупать препарат «Docetaxel».  Это привело к тому, что в стране ежегодно диагностируется 60 тысяч случаев раковых заболеваний, при этом умирают от рака каждый год около 50 тысяч человек. Показатель выживаемости при онкологических заболеваниях на территории Исламской Республики не превышает 30%. В некоторых европейских странах тот же показатель – в 2 раза больше. Однако иранские специалисты уже приступили к самостоятельной разработке «Docetaxel», что дает надежду на скорое улучшение ситуации.

Помимо препаратов от рака, ИРИ остро нуждается в лекарствах от диабета, заболеваний центральной нервной системы и некоторых других. Для производства таких препаратов необходимы радиоактивные изотопные элементы, которые производятся, благодаря обогащению урана. Именно цели производства лекарств от онкологических заболеваний служит Тегеранский исследовательский реактор, вызывающий столь много нареканий со стороны МАГАТЭ и политиков США и Европы. Между тем, на данный момент сложилась парадоксальная ситуация – Иран не получает необходимых медикаментов для лечения людей из-за санкций, а производству их внутри страны инициаторы санкций также запрещают. Тем не менее, как видно из представленных данных, иранская медицина продолжает стремительно развиваться. 

Иран и передовые технологии

Одним из ярких индикаторов развития иранской науки является запуск Ираном первого за историю страны космического аппарата с животными на борту. Речь идет о космическом зонде «Пишгам», снабженный капсулой  с обезьяной. Аппарат успешно вышел на околоземную орбиту, после чего вернулся обратно. Целью запуска «Пишгама» являлось изучение поведение живого организма в космосе. Данный запуск стал серьезным шагом Тегерана в освоении космического пространства и использовании передовых космических технологий.

Еще одна передовая отрасль – робототехника, также весьма успешно эволюционирует в Исламской Республике. Если раньше иранские команды роботов одерживали победы на престижных международных форумах, то с 5 по 7 апреля международный чемпионат среди роботов «RoboCup IranOpen» прошел в Тегеране. В данных соревнованиях силами мерялись роботы целого ряда полезных «профессий» - спасатели, помощники по дому, миноискатели, и др. Параллельно чемпионату в иранской столице состоялась и научная конференция по робототехнике.

Иран и новейшие виды вооружений

Не следует забывать и о военной составляющей иранской науки, которая также развивается исключительно успешно. Весной иранским ученым удалось модернизировать состоящие на вооружении войск ПВО страны зенитно-ракетные комплексы С-200. Модернизированные комплексы могут поражать цели на дальности до 350 километров, а время их реакции стало существенно меньше, чем раньше. Кроме того, теперь иранские С-200 могут передавать параметры замеченных целей другим зенитным расчетам.

Однако подлинным успехом иранской науки и военной промышленности стала разработка комплекса Bavar-373, аналогичного российскому С-300. Ожидается, что данные устройства поступят в армию ИРИ уже в следующем, 2014 году. Трудно переоценить значение подобного прорыва иранских ученых, учитывая до сих пор не разрешившуюся ситуацию с поставками в Иран российскую систему С-300.

Еще одно яркое изобретение иранского ВПК  - истребитель Qaher-313, представленный еще 2 февраля 2013 года. Примечательно, что информация о разработке данного самолета была встречена со значительной долей скепсиса на Западе. Сначала американские военные специалисты заявили, что самолета на самом деле не существует, имеется лишь его макет, а затем «поправились» и высказали мнение о том, что Qaher-313 не способен выполнять поставленных перед ним официально задач, а разработан лишь для уничтожения вертолетов. Между тем, согласно заявлению  руководителя иранской Организации авиационной промышленности, непосредственно руководившего разработкой Qaher-313, эта машина способна летать на малых, средних и больших высотах, что не способен делать ни один самолет в мире. Кроме того, истребитель может применять весьма широкий спектр высокоточного оружия иранского производства. Способность Qaher-313 к решению указанных задач подтвердил и заместитель министра обороны Исламской Республики Иран бригадный генерал Маджид Бокей. 

А 9 мая 2013 года ИРИ объявила о создании нового беспилотника, невидимого для радаров. Данный аппарат, получивший название Epic, согласно информации иранского министерства обороны, может летать на дальние расстояния и не только заниматься разведкой, но и поражать цели. Ранее, 18 апреля, Иран объявлял о появлении на вооружении своей армии также невидимых для радаров беспилотников Throne.

Сухопутные силы страны недавно получили баллистические ракеты новейшего поколения «Назиат», запускающиеся с мобильных платформ и имеющие дальность поражения до 150 километров. Кроме того, вскоре ожидается выпуск военной промышленностью Исламской Республики новых управляемых ракет воздушного базирования, а также подводной лодки. Такую информацию огласил еще в мае министр обороны Ирана Ахмад Вахиди. Фактически, потенциал иранской науки в настоящее время таков, что специалистами ИРИ не только быстро осваиваются, но и творчески совершенствуются, различные виды зарубежного вооружения, а также разрабатываются собственные.

Иранская наука и военная промышленность уже успешно конкурирует даже с американской. Иллюстрацией данного тезиса может служить получение иранскими военными неповрежденного новейшего американского беспилотника Lockheed Martin RQ-170 Sentinel в декабре 2011 года. Средствам радиоэлектронной борьбы Исламской Республики удалось получить управление летательным аппаратом, после чего спокойно посадить его на территории страны. Данный факт вызвал серьезный резонанс во всем мире, так как Lockheed Martin RQ-170 являлся на момент его захвата новейшим и засекреченным беспилотником.  Не удивительно, что, как США, так и ряд других стран высказали тогда сомнения в успехе иранских специалистов, однако в итоге им пришлось признать данный факт. Технологии, полученные Ираном после изучения американского аппарата стали важным фактором в развитии национальной программы развития БПЛА.

По праву могут считаться гордостью иранского ВПК и средства киберборьбы, так как им раз за разом удается сравнительно успешно отражать атаки американских и израильских вирусов. Вирусам Stuxnet и Flame и недавно появившемуся Duqu, имевшим целью уничтожить, либо серьезно подорвать инфраструктуру страны, в частности, внести помехи  в работу электростанций, промышленных предприятий и остановить ядерную программу ИРИ, в целом не удалось достичь поставленных целей. Основным фактором такого успеха Исламской Республики, по заявлениям ее официальных представителей, являются своевременно принимаемые меры киберборьбы, а также наличие необходимых технологий и специалистов.

Одной из мер по борьбе с кибератаками извне является создание в ИРИ национального интернета – для внутренних нужд. Данная сеть разрабатывается в настоящее время. При этом, согласно заявлениям иранских официальных лиц, доступ во всемирную паутину гражданам страны также закрыт не будет, однако появление собственного интернета всерьез уменьшает вероятность проникновения в его просторы вражеских вирусов. Предполагается, что на внутренний интернет перейдут промышленные предприятия страны и другие объекты инфраструктуры. Стоит отметить, что в Иране уже сейчас существуют ряд аналогов крупнейших сервисов – видеохостинга Youtobe (иранский аналог называется Mehr), почтовых и поисковых систем. Помимо соображений безопасности, иранские программисты имели целью создания указанных проектов и соображения защиты нравственности и религии – на иранских хостингах отсутствуют материалы эротического, антиисламского и просто оскорбительного содержания. Исламская Республика намерена продолжать идти по пути создания своего интернета – уже заявлено о скором введении в эксплуатацию нового сервиса – аналога картографического ресурса Google Earth. 

Система образования – залог успехов иранской науки

Во многом успех иранской науки обусловлен таким важным фактором, как высокий уровень общего и профессионального образования. Особенностью иранской ментальности является отсутствие такого хорошо известного в России понятия, как шпаргалка. Каждый иранец с детства приучается к тому, что сданный экзамен или тест – необходимое условие его высокой самооценки. В этой связи, такое явление, как списывание в Иране, фактически, невозможно. Достоинства подобного подхода красноречиво демонстрируют успехи иранских школьников на международных олимпиадах и конкурсах. Так, на 44-й всемирной олимпиаде по физике иранцам достались 3 золотые, одна серебряная и одна бронзовая медаль. 

Общее число обучающихся на разном уровне в ИРИ составляет 18,9 миллиона человек. Из них 1 миллион 300 тысяч – студенты высших учебных заведений, которых насчитывается 440. Среди них – 87 университетов, 23 института, 115 исламских университетов, 120 университетов «Пейаме нур»,  70 очных институтов и 6 центров высшего образования. Интересным фактом является то, что более 60% студентов в Иране – женщины.

К слову, последние достигают высот и в науке. Например, молодая иранская специалистка по экосистемам Атыя Каземи Моджарад выиграла в мае премию ЮНЕСКО за исследование в области устойчивого развития биосферных заповедников путем защиты ключевых экосистем. Интересным фактом является и то, что значительная часть ученых Европы и Америки – также родом из Ирана. К примеру, 20% ведущих программистов знаменитой Силиконовой долины в Калифорнии – эмигрировавшие и этнические иранцы.

                                                           ***************** 

Исламская Республика Иран все стремительнее превращается в мирового лидера в области науки и техники, уже далеко оставляя за собой государства Ближнего Востока и исламского мира. Иранские специалисты идут в ногу со временем в таких важных сферах как нано и биотехнологии, атомная, космическая  промышленность и разработка новейших видов вооружения. При этом страна существует в режиме наложенных на нее международных экономических санкций. Будучи направленными на остановку прогресса ИРИ, они, тем не менее, зачастую стимулируют развитие ряда научных направлений в ней. Учитывая темпы развития науки в Иране, а также несомненные достижения его ученых, похоже, в ближайшем будущем Исламская Республика Иран превратится в один из ведущих центров мирового прогресса.

Обнаружили ошибку? Пожалуйста, выделите её и нажмите Ctrl+Enter


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :