Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 175853
تاریخ انتشار : 14 آبان 1393 0:0
تعداد مشاهدات : 92

تقویت مواد کاشتنی استخوانی با نانوکامپوزیت ها توسط محققان ایرانی

علمي و فناوري - علم و فناوري ايران: محققان دانشگاهی در یک طرح تحقیقاتی اقدام به ساخت نانوکامپوزیت هایی زیست سازگار با کاربرد ترمیم استخوان و بافت های آسیب دیده کردند که از خواص مکانیکی و فیزیکی مطلوبی برخوردار است. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، شهره خرسند، دانشجوی دکترای مهندسی مواد دانشگاه صنعتی اصفهان و محقق طرح اظهار کرد: به دلیل خواص مکانیکی ضعیف بیوسرامیک هیدروکسی آپاتیت، تحقیقات فراوانی جهت بالابردن استحکام شکست آن انجام شده است. از جمله راه های مطلوب، تقویت ساختار آن با افزودن تقویت کننده های نانومتری سرامیکی با چقرمگی و مقاومت سایشی بالا نظیر آلومینا است. وی خاطرنشان کرد: در این مطالعه سعی شده تا با ساخت هیدروکسی آپاتیت نانومتری و تقویت آن با ذرات نانومتری آلومینا محصولی تولید شود که به بافت طبیعی و معدنی استخوان شبیه و با آن سازگار باشد. به علاوه خواص مکانیکی آن به نحوی بهینه سازی شود که قابلیت اعمال بار مکانیکی نظیر بافت استخوان را داشته باشد. وی افزود: نانوکامپوزیت هیدروکسی آپاتیت- آلومینای ساخته شده دارای محدوده ابعادی بین 25 تا 90 نانومتر است. نتایج این پژوهش نشان داد که محصول به دست آمده از نظر خواص فیزیکی و شیمیایی ماده ی مناسبی برای کاربرد در مجاورت بافت استخوان محسوب می شود. محقق طرح تصریح کرد: کاهش هزینه، سادگی و سرعت تولید این نانوکامپوزیت از مزایای روش تولیدی پیشنهادی محسوب می شود. این پژوهشگر در ادامه اظهار امیدواری کرد که پس از ارزیابی های تکمیلی برون تنی و درون تنی و حصول نتایج مناسب، بتوان کاشتنی های فلزی را با این ماده پوشش داد و با ایجاد یکپارچگی کافی با بافت استخوانی مجاور، آن را در محل کاشت تثبیت کرد. لازم به ذکر است اکثر مواد کاشتنی اصلاح نشده، معمولاً پس از مدتی از کشت دچار شل شدگی و ریز جابجایی در محل کاشت می شوند. این ماده همچنین برای ترمیم بافت استخوان و پر کردن حفرات و نقص های کوچک استخوانی نظیر استخوان فک و صورت نیز قابل استفاده است. خرسند خاطرنشان کرد: در این کار ابتدا کامپوزیت هیدروکسی آپاتیت- آلومینا با ساختار نانومتری به روش سل ژل تهیه شد. نمونه های تولید شده دارای مقادیر متفاوتی از نانوذرات تقویت کننده ی آلومینا بودند. در ادامه، اثر مقادیر مختلف آلومینا بر ساختار، خواص مکانیکی و خواص شیمیایی محصول مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. برای این منظور از آزمون هایی نظیر SEM و XRD استفاده شده است. محقق طرح تصریح کرد: خواص مکانیکی بیوسرامیک هیدروکسی آپاتیت، با افزودن ذرات نانومتری آلومینا بهبود می یابد. به علاوه نانو کامپوزیت هیدروکسی آپاتیت- آلومینای ساخته شده دارای ساختاری همگن بود که اثر مناسبی بر رفتار سلول ها و اتصال آن ها، به دلیل افزایش سطح به حجم خواهد داشت. بر اساس این گزارش، این پژوهش در قالب یک پایان نامه در مقطع کارشناسی به انجام رسیده است. نتایج این طرح تحقیقاتی که حاصل همکاری شهره خرسند، دکتر محمد حسین فتحی عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان و همکارانشان است، در مجله ی بین المللی Minerals منتشر شده است.